Dinsdag 23/07/2019

Reportage

Op zoek naar bingojunkies: "De verslaafden zitten altijd alleen"

Bingoavonden die als paddenstoelen uit de grond schieten? Het bericht dat de gemeente Geetbets het kansspel aan banden wil leggen, lijkt misschien wat overdreven. Toch bestaat er een nichepubliek dat zich vergrijpt aan de cijfertjes. 

Bingoplezier in Temse. De meerderheid heeft geen probleem met het spel, maar dat wil niet zeggen dat er geen problemen zijn. Beeld Tom Verbruggen

Aan het volume van de omroepstem te horen zijn de bingospelers vooral senioren, op een donderdagnamiddag in dienstencentrum 't Achterpoortje in Temse. Een veertigtal mensen zit er geconcentreerd te luisteren naar de cijfertjes die door de luidsprekers knallen, hopend om straks een prijsje van de tafel mee te nemen naar huis.

Bij de verdeling van bingoformulieren kopen de meeste mensen er twee of drie aan de schappelijke prijs van een halve euro. Alleen Josianne (57)*, die afgezonderd aan een tafeltje zit, koopt er kordaat zes. Ze passen perfect op het bijbehorende mapje dat ze voor zich heeft liggen. "Ik doe toch zeker wekelijks mee aan een bingospel. Meestal ga ik samen met een drietal vrienden. Via via horen we meestal waar er een 'bingo' gepland staat."

"Hier gaat het er gezapig aan toe, maar ik ken zeker organisaties waar voor serieuze bedragen gespeeld wordt", vertelt Josianne. Zo'n vier jaar geleden rolde ze het 'bingowereldje' in, toen ze als fysiek invalide vrouw plots veel vrije tijd had. "Ik heb vrijwel direct het gevaar van verslaving ingezien en een strikt budget voor mezelf vastgelegd, waar ik nog nooit ben overgegaan. Ook mijn vrienden hebben een limiet, en we houden elkaar goed in de gaten."

Schijnbaar onschuldig

Het prijzengeld hangt af van de opkomst, maar is zeker niet te vergelijken met bijvoorbeeld sportweddenschappen. "Als er geld mee gemoeid is, mag je rekening houden met een honderdtal euro voor een vol rooster", zegt Josianne. Het grootste bedrag dat ze al won, wil ze liever niet kwijt. "Maar ik heb wel al eens een splinternieuwe wasmachine gewonnen."

Josiannes verhaal maakt het bericht vanuit de gemeente Geetbets in Vlaams-Brabant plots een stuk minder absurd. Daar gaan ze de opgemerkte bingohype aan een strikte regulering onderwerpen. Ook de Kansspelcommissie maakt zich zorgen. "Zoals enkele jaren geleden ook met poker het geval was, is het niet meteen duidelijk of zo'n schijnbaar onschuldig spel wel gecontroleerd en eerlijk verloopt", vertelt Peter Naessens van de Kansspelcommissie. "Als we dergelijke signalen krijgen vanuit de samenleving, dan moeten we ingrijpen, maar er zijn zeker andere prioriteiten."

Beeld Tom Verbruggen

Bij het expertisecentrum voor verslavingen VAD fronsen ze toch de wenkbrauwen bij de gemeentepolitiek in Geetbets. "Binnen het ruime terrein van de kansspelen lijken er mij veel grotere problemen aanwezig", zegt directeur Marijs Geirnaert. "Bij een groepsspel als bingo is er nog steeds sociale controle aanwezig. Als je online gokt, kijkt niemand mee over je schouder, dan is het gevaar om de controle te verliezen veel groter."

Een sociale controle waar niet iedereen kan op terugvallen, weet Josianne. Soms gaat ze met haar vrienden naar de bingoavond in het casino van Breda. Daar zitten op het drukste moment zo'n zestig mensen, vrijwel allemaal senioren. "De verslaafden haal je er zo uit. Ze zitten alleen, met zeven of acht bingoboeken voor zich op de tafel. Tot op het moment dat ze gewoon niet meer kunnen volgen met de cijfers. Met amusement heeft dat niets meer te maken, enkel met geld."

Plezier eerst

Josianne ziet vaak dezelfde mensen terugkomen, die soms elke dag een bingospel opzoeken. Verslaafden die de grens niet meer weten liggen en wellicht hulp kunnen gebruiken. "Van verslaafde bingospelers die hulp zoeken bij de aangewezen druglijn heb ik geen weet", zegt Geirnaert. In de professionele hulpverlening wordt dat bericht bevestigd. "Traditioneel komen er sowieso al weinig mensen binnen met een gokverslaving, en van een bingogeval heb ik voorlopig geen weet", zegt professor volwassenenpsychiatrie Geert Dom van de Universiteit Antwerpen. "Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen probleem is."

In het zaaltje in Temse is er volgens de andere senioren alvast geen enkel geldgewin mee gemoeid. Elke maand komen ze hier samen, goed voor ongeveer 130 euro aan bingoformulieren. Peanuts in vergelijking met de organisaties waar Josianne over spreekt. "Wij zijn hier vooral om iets te drinken en ons te amuseren", zegt Marianne (52), die samen met haar moeder Anny (82) altijd aanwezig is. "Andere bingoavonden? Neen, daar zijn we echt niet mee bezig."

* Josianne is een schuilnaam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden