Vrijdag 06/12/2019

Op vakantie met God

Wat doen drie vaders van een jong gezin bij het krieken van de dag in een kapel met alleen maar benedictinessen, ergens diep in Wallonië? En hoe komt het dat bij hun echtgenotes en kinderen alleen maar blije en ontspannen gezichten te zien zijn? 'Wij zijn hier volmaakt gelukkig.'

Het is vroeg, echt veel te vroeg, wanneer een kloosterzuster iets voor zeven uur 's morgens de klokken luidt voor de lauden. De nevel is pas opgetrokken, het grijs van het ochtendgloren is tijdens een anderhalf uur durende autorit overgegaan in een blauwig daglicht. Op het domein van het Onze-Lieve-Vrouwklooster in Ermeton-sur-Biert, nabij Dinant, komt het leven stilaan op gang. Terwijl de kapel volstroomt met benedictinessen, komen uit de richting van het gastenverblijf drie mannen aangewandeld. Ze knikken elkaar toe, nemen een psalmenboek en duiken ietwat op hun hoede een rij stoelen in. In een matriarchale gemeenschap moet men zijn plaats kennen.

Het volgende half uur wordt gevuld met haast angeliek gezang, intenties voor overledenen en contemplatie. Het beste moment van de dag, zal Filip Notredame achteraf vertellen. "In het begin kon ik die psalmen niet volgen, daarvoor is mijn Frans te slecht. Maar zelfs voor wie het niet verstaat, kunnen de lauden heel aangenaam zijn. Een moment van verstilling, nog voor de dag begint."

Filip is met zijn vrouw en kinderen op verlof bij de zusters van Ermeton. Samen met acht andere gezinnen brengen ze vier dagen door in eucharistie en gebed. Terwijl begeleiders overdag de kinderen bezighouden, kunnen de ouders naar eigen believen deelnemen aan het religieuze leven. Zich uitleven in zangstondes. Of ze verzamelen in de vergaderruimte om onder leiding van een priester te bezinnen. Op vakantie met God.

Religieuze vakanties zijn aan het boomen: vier jaar geleden organiseerde het gezinspastoraal van het Brugse bisdom zijn eerste vierdaagse in Ermeton. Dit jaar kunnen een dertigtal gezinnen kiezen uit drie periodes. Ook in de abdijen van Hurtebise en Orval trekken veelal jonge ouders met kinderen zich terug om stil te staan bij hun geloof. "Wij gaan in de winter ook skiën, hoor. En straks gaan we nog weg met de tent", zegt Karin Geerts. "Maar de vierdaagse in Ermeton is vaste prik, zeker voor onze kinderen." Dat ze thuis ook aan geloof doet, zegt Karin. Om de twee weken naar de mis, beaamt echtgenoot Pieter Lauwers. Maar waar kun je nog over het geloof praten? Zomaar op straat met je buren over God beginnen, ze zouden je gek verklaren. "Hier niet. Hier komen we gelijkaardige gezinnen tegen, hier is nog tijd voor ontmoeting."

Thema van de vierdaagse is Mozes. "Op basis van dat bijbelverhaal lezen we teksten en gaan we per koppel met vragen aan de slag", zegt Stefan Van Dorpe. "De antwoorden bespreken we later in groep, om van elkaar te horen hoe we problemen oplossen en hoe we in het leven staan. Ik voer hier gesprekken met mijn vrouw die we thuis niet hebben."

Stefan is godsdienstleraar, net als Filip. In het klooster van Ermeton vinden ze de verdieping die ze zoeken. Al is een überkatholiek profiel niet nodig om deel te nemen aan de geloofsvakantie: behalve de usual suspects op sandalen delen ook informatici, slachtofferhelpers en gehandicaptenbegeleiders in het religieuze enthousiasme. "Wij zijn hier voornamelijk om onze kinderen te laten voelen dat er nog gezinnen zijn zoals wij", zegt Dirk Vanden Broucke. "Gezinnen waarin het geloof centraal staat."

'De kerk is uitgekuist'

Naar de kerk gaan de Vanden Brouckes niet meer. "Daar zit je toch alleen maar tussen bejaarden. Wij gaan naar de jongerenvieringen van de Sint-Michielsbeweging in Kortrijk. Daar gebeurt zoveel meer dan eucharistie. Vorming, sport, kinderkampen. De kerk van vroeger, met een grote massa die elke week gedwee naar de mis gaat, dat is voorbij."

Dat heeft niet eens iets met een zekere Roger Vangheluwe te maken, een naam die hier sowieso niet valt. Ja, de kerk is in crisis, maar in Ermeton is geen pedofilieschandaal nodig om tot dat besef te komen. "De vraag is hoe je anno 2011 omgaat met christen zijn", zegt Dirk. "Als je dit meemaakt", en hij wijst rond zich, "dan kun je ook zeggen dat de kerk in opbouw is. Er groeien andere dingen, het wordt kleinschaliger. En met ons gezin zijn wij hier volmaakt gelukkig."

"De kerk is uitgekuist", zegt Geert Vandamme beslist. "We evolueren naar kernen van mensen die hun geloof met elkaar willen delen. Vroeger was de kerk naast je deur, nu moet je kilometers rijden om te vinden wat je zoekt. Voor ons is dat Ermeton."

Drilsergeanten

Groep 1 heeft corvee. Na het ontbijt en een door alle +16-jarigen woord voor woord meegezongen 'Bonum est confidere', van de Taizébeweging, ruimen volwassenen en kinderen samen de tafels af. Terwijl de ouders naar de kapel verdwijnen, gaan de kleuters aan de slag met vingerverf. De lagereschoolkinderen zijn in het leger, hun animatoren lopen erbij als drilsergeanten. Hier niets over een baby die in een rieten mand de Nijl afdrijft om te ontsnappen aan de kindermoorden van de farao van Egypte.

"Bewust", zegt begeleidster Nele. "Die kinderen hebben er niet voor gekozen om in een klooster op vakantie te komen. Voor hen moet dit een kamp zijn als een ander." Nele, 24, en Ruth, 18, weten maar al te goed hoe stigmatiserend het kan zijn. "Het is als jongere vandaag niet gemakkelijk om uit te komen voor je geloof. Altijd word je in de verdediging gedrongen", zegt Ruth. "Ik probeer de vragen voor te zijn door op de eerste dag van het schooljaar duidelijk te maken dat ik christelijk ben opgevoed en mijn geloof actief beleef."

En de kloosterzusters zelf? Die vinden het allemaal geweldig. Op de ontmoetingsdag afgelopen zondag deden de benedictinessen vrolijk mee met de dansjes van de kinderen. Samen met de ouders genoten ze van het aperitief. "Het is een wisselwerking", zegt de Vlaamse zuster Hildegard. "Zij komen voor de rust en het kloosterleven, wij krijgen er iets voor terug. Hun trouw en engagement betekenen veel voor ons." Of hoe een besloten kloostergemeenschap af en toe ook een injectie nodig heeft van de buitenwereld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234