Vrijdag 03/02/2023

Op schattenjacht met Unesco

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

Wist je dat Normandië maar liefst vier monumenten telt die behoren tot het Unesco Werelderfgoed? Mont-Saint-Michel, het wereldberoemde tapijt van Bayeux, de stad Le Havre en de toren op het eiland Tatihou, ze worden allemaal tot het officiële patrimonium gerekend om, zoals Unesco het omschrijft, "hun universele en exceptionele waarde te onderstrepen en beschermen in het belang van de mensheid'. Even surfen op het net en je hebt een prachtige gîte of een gezellig hotel geboekt. Een paar uur rijden en je bent in Normandië. Klaar om een duik te nemen in het rijke culturele erfgoed temidden van een schitterende natuur? Unesco wijst de weg...

Een berg voor aartsengel Michaël
Het rotsdorp Mont-Saint-Michel en de daarbij horende baai, in de Manchestreek, behoren sinds 1979 tot het Unesco Werelderfgoed. Dat is niet verwonderlijk, gezien het unieke karakter van Mont-Saint-Michel: de berg is gelegen op een kleine rots, in het midden van een baai die onderhevig is aan één van de sterkste getijdenwerkingen ter wereld. Bij vloed kan de zee wel tot 15 meter stijgen tot aan de randen van de berg. De baai kent hierdoor een eigen unieke fauna en flora. Er zijn meer dan 25.000 ha 'grèves' (een mengeling van zand en grind, wat uniek voor Frankrijk is) omgeven door zoute weilanden - 'herbus' genaamd - en een groot moerasgebied. Dit beschermd natuurdomein is een geschikte plaats voor verschillende vogels en schapen, sommige vogelsoorten komen hier zelfs overwinteren. Het stadje zelf kent zijn oorsprong in de achtste eeuw. Destijds zag bisschop Aubert (die toen leefde in de stad Avranches) tijdens zijn slaap drie keer de aartsengel Michaël verschijnen. Deze droeg Aubert op om een kerk te bouwen op de rots en na enige aarzeling deed Aubert dat ook. Later werd daar een abdij aan toegevoegd en met de komst van de Noormannen werden er ook huizen gebouwd. Langzaam maar zeker vestigden de mensen zich op Mont-Saint-Michel en werd het een klein stadje, waar nu nog 46 inwoners leven.

Wonderbaarlijk borduurwerk
Het Tapijt van Bayeux is een reusachtig borduurwerk van 70 meter lang en 50 cm hoog dat wel eens het eerste stripverhaal ter wereld wordt genoemd. Het is namelijk opgebouwd uit tal van geborduurde taferelen die, wanneer je ze leest van links naar rechts, verhalen over de geschiedenis van de slag bij Hastings in 1066. In deze strijd wist de Franse Willem de Veroveraar de Angelsaksische koning Harold te verslaan. Het tapijt is vernoemd naar de Franse stad Bayeux en werd vermoedelijk vervaardigd in 1068 om de glorieuze overwinning van de Fransen te gedenken. Vooral de scène waarin koning Harold een pijl in zijn oog krijgt en sneuvelt, is veelbesproken. Het tapijt bevindt zich, na een aantal jaren over en weer gereisd te hebben, weer thuis in de stad Bayeux en is ingeschreven als Unesco 'Mémoire du Monde'.

Met beton gewapend
De havenstad Le Havre maakt sinds 2005 deel uit van het Unesco Werelderfgoed. De stad is haast volledig plat gebombardeerd tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar werd vanaf 1945 tot 1964 in een grootscheeps project weer helemaal opgebouwd door een team onder leiding van Auguste Perret. Het onderliggende idee voor deze heropbouw was het combineren van de oude stadsstructuren met de nieuwste en vooruitstrevendste ideeën rond urbanisatie en architectuur. Zo werd er vooral gebruik gemaakt van gewapend beton en ging men meer in de hoogte bouwen, en dat alles in een strikt naoorlogse stijl. Het unieke aan Le Havre is de ongelooflijke eenheid van het stadsbeeld.

De twee torens in de baai
In de baai van Saint Vaast la Hougue bevinden zich de twee jongste telgen van Unesco: pas sinds 7 juli van dit jaar werden de massieve militaire torens van architect Vauban officieel ingeschreven als Unesco patrimonium. Aan de ene kant van de baai vind je de 'tour de la Hougue', op het eiland Tatihou staat de 'tour Vauban' uit 1699. Tatihou is, net zoals Mont-Saint-Michel, een getijdeneiland dat ondanks zijn kleine oppervlakte een bewogen geschiedenis kent. In 1720 liet de koning er een gesloten huis bouwen om de pestepidemie in te dijken. Zeelui moesten er in quarantaine blijven. Vanaf 1887, toen de pest verdwenen was, fungeerde het gebouw als laboratorium voor het Museum d'Histoire Naturelle in Parijs. Daarna werd het een sanatorium voor kinderen en ten slotte, vanaf 1948 tot 1984, fungeerde het gebouw als heropvoedingscentrum voor adolescenten. Het gebouw heeft daarna een hele tijd leeg gestaan maar doet sinds 1992 dienst als museum en geeft je, onder andere, een kijk op het leven aan boord van een schip ten tijde van Louis XIV en toont hoe schepen destijds gebouwd werden. Tot slot is ook dit eiland en zijn moerassige omgeving een waar paradijs voor ornithologen.

Voor meer informatie over Normandië surf je naar www.normandie-tourisme.fr.

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234