Zaterdag 27/02/2021

Op kamp

Met schorre stemmen en kapotte knieën keren ze massaal terug naar huis deze dagen. Als duiven die vallen na een verre reis. Ze hebben zichzelf een dag of tien verloren, en nu weer thuis, rapen ze zich traag weer bij elkaar. De Ardennen lopen leeg. Wie kinderen heeft, weet waar ik het over heb: de scouts- en chirokampen zitten erop. Gisteren zag ik nog hoe Anna Luyten, panellid in Uitgelezen, haar dochter in de armen sloot op Café Koer.

Mijn oudste dochter wordt twaalf deze week. Dat schreeuwt een vader graag van de daken. Ze werd hier geboren. Toen TAZ nog gewoon 'theater aan zee' heette en Café Koer ook echt op de speelplaats van een schooltje was. Ook dat breng ik nu en dan graag in herinnering. Bij de volgende kinderen wil de herinnering als eens warriger worden, maar die eerste keer staat mij loepzuiver voor de geest.

Oh nostalgie! We willen er ons zo graag in vermeien. Al is het een verraderlijke val. Laatst las ik een lijst van vijftig dingen die je volgens de Britse National Trust moet gedaan hebben voor je twaalf bent. Onze kinderen, zo luidt de premisse, zitten te veel voor de computer en spelen niet meer genoeg buiten. Daarom werd dus een lijst opgesteld met things to do voor je twaalfde verjaardag. Van belleke- trek over in een boom klimmen tot een cake bakken. Allemaal goed en wel, hoor, die lijst, al vroeg ik me af over wie hij het meest zegt: over de kinderen van vandaag die de wereld verliezen, of over de volwassenen die de kinderen verliezen.

Natuurlijk zijn de tijden anders, maar al bij al valt het nog wel mee met die vervreemding. En overigens zijn er nog wel een hoop dingen die ik kan bedenken die je gedaan moet hebben voor je twaalf bent. Een boek lezen bijvoorbeeld, een theatervoorstelling bekijken, of naar TAZ komen. Dat ze dat in Londen nog niet doorhebben.

Verliezen

Het aanbod voor kinder- en jeugdproducties is de laatste jaren niet alleen in kwantiteit toegenomen. Net als in de andere theaterselecties kan je hier een hoop toppers bekijken. Het bezwerende universum van De Nietjesfabriek kon ik meepikken. Tape voor kleuters, dat overigens zijn dernière hier had, miste ik en ik heb al een keer of honderd moeten horen wat voor een schande dat wel is. Ach, ik troost me met de gedachte dat zelfs mijn goede vriend Tuur De Weert, die hier elk jaar een poging doet om samen met zijn vrouw zijn eigen wereldrecord 'om-het-meeste-voorstellingen- bijwonen' scherp te stellen, en zich de benen van onder het lijf holt, ook niet alles kan zien. Hoeveel voorstellingen je ook kan aanvinken, de lijst met gemiste voorstellingen blijft de langste.

Actrice Janne Desmet, die hier de komende dagen staat met het bejubelde Vrolijke verhalen over dode stadsvogels, zat naast me bij het eten. Desmet ging wel naar Tape voor kleuters. "Voilà", zei ze met een bewonderende knipoog, "alles is weer eens gezegd. Wat moet ik er nu nog aan toevoegen?" Ik antwoordde dat ik naar DegrotemonD van Valentijn Dhaenens was gaan kijken een paar dagen eerder, en dat ik me bij het buitenlopen ook had voorgenomen een andere hobby te zoeken.

Je onderdompelen in andermans werk. Theatermakers doen het te weinig. We hebben het allemaal zo druk, meneer, en het hoofd moet leeg genoeg zijn om echt goed te kunnen kijken. Hier is alles anders. Als kinderen die zich verliezen op een jeugdkamp, zo verliezen makers en spelers zich graag in elkaar. Om zich daarna traag weer bij elkaar te rapen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234