Maandag 01/03/2021

Op het snijpunt van frivoliteit en tristesse

hartverwarmende grandaddy in brusselse ab HHHHI

ROCK

Brussel

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

Baarden en baseballpetjes op het podium? Geen twijfel mogelijk: dat kan enkel Grandaddy zijn. Enkele jaren geleden speelde het Californische vijftal nog in het kleine clubzaaltje van de AB; vandaag weet het moeiteloos de grote zaal uit te verkopen. Maar de heren uit het boerengat Modesto blijven er dankbaar en bescheiden bij."We're from nowhere, so thank you for welcoming us to somewhere", zei zanger Jason Lytle ergens halverwege het concert. En hij meende het nog ook.

Grandaddy behoort tot dezelfde familie als Flaming Lips, Mercury Rev en Sparklehorse: bands die pakkende popmelodieën combineren met vindingrijke arrangementen, een gezonde experimenteerzin en een fikse dosis elektronica. Niet zelden zwelgen ze in weemoed en melancholie, maar Lytle en de zijnen vertonen net zo goed absurdistische trekjes en zijn dus zeker niet van humor gespeend. Dat bleek bijvoorbeeld uit de surrealistische, soms hilarische filmpjes die op een scherm achter de groep werden geprojecteerd.

Toch draaide het in Brussel in de eerste plaats om de muziek. Tenslotte heeft Grandaddy met het Sumday een van de beste en coherentste platen van het bijna voorbije jaar afgeleverd. Het geluid van de groep - beeld je Neil Young in, begeleid door Pink Floyd - is rijk aan ideeën en onverwachte details, licht psychedelisch, maar met een zelden gemeten emotionele diepgang. Als je naar Grandaddy luistert, flitsen er honderden dingen door je hoofd: vage jeugdherinneringen, boeken die je hebt gelezen, films die je hebt gezien, liefdes die je hebt gekoesterd en weer verloren, de kleine triomfen en grote teleurstellingen van het leven.

Jason Lytle schrijft als een impressionist. Net als Marcel Proust of Virginia Woolf zoomt hij in op schijnbaar banale gedachten of gebeurtenissen die aan het bestaan van zijn personages een drastische wending geven. Grandaddy's popliedjes mogen dan al over sterfelijkheid en midlifecrisissen handelen, toch klinken ze zelden zwaar op de hand, omdat ze steevast zwalken tussen tristesse en frivoliteit.

De Californische Grootvaders maken sierlijk geconstrueerde gitaarpop waarin synthgeluiden en andere toetsenmotiefjes een belangrijke plaats innemen. Soms, zoals in 'The Group Who Couldn't Say' en het springerige 'Stray Dog and the Chocolate Shake', liet Lytles doorvoelde stem het een beetje afweten. De vermoeidheid wellicht. Maar gelukkig zorgde bassist Kevin Garcia regelmatig voor ondersteunende harmonieën, zodat de schoonheidsfoutjes tot een minimum beperkt bleven.

Blijmoedige liedjes als 'El Caminos in the West' of 'Now It's On' werden afgewisseld met fonkelende, maar in mineurstemmingen gewikkelde juweeltjes van het type 'The Go in the Go-For-It' en 'I'm on Standby'. De oudere nummers, waaronder 'Laughing Stock' en 'Chartsengrafs', kwamen iets onstuimiger uit de hoek en bruisten als een pas ontkurkte frisdrank. Het ingetogen 'So You'll Aim Toward the Sky' daarentegen, riep beelden op van weidse sneeuwlandschappen en met bloemen bezaaide grafstenen.

Echte hits heeft Grandaddy niet, maar de warme reacties van het publiek doen geloven dat er een parallel universum bestaat waar 'A.M. 180' en 'Our Dying Brains' dagelijks over de ethergolven dobberen. Het zou ons niets verbazen mochten de songs van Grandaddy over tien of twintig jaar iedereen net zo klassiek in de oren klinken als die van The Beatles vandaag.

Als enige toegift speelde de groep 'He's Simple, He's Dumb, He's the Pilot', de majestueuze openingssuite van haar fin de siècle meesterwerk The Sophtware Slump. Jason Lytle droeg het nummer, de set en de hele tournee op aan Elliott Smith, de getalenteerde Amerikaanse singer-songwriter die onlangs een einde aan zijn leven maakte door zich een mes in de borst te planten. De toeschouwers werden er helemaal stil van. Maar de euforische reacties achteraf lieten er geen twijfel over bestaan: deze Grandaddy is nog aardig kras.

WIE Grandaddy WAAR EN WANNEER AB, Brussel, dinsdag 2 december

'De muziek van Grandaddy bruiste als een pas ontkurkt flesje frisdrank'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234