Maandag 17/02/2020

op het scherp van de snee

Ze wist al op haar negende dat ze haar brood wou verdienen als fotografe, en op haar achttiende was die droom al werkelijkheid. Maar vandaag, meer dan dertig jaar later, heeft Lieve Blancquaert soms nog het gevoel dat ze pas aan het begin van haar carrière staat. "Ik zie er enorm tegenop dat mijn kinderen binnenkort het huis uitgaan."

Geboren in 1963 in Sint-Amandsberg.

Heeft twee kinderen met regisseur Nic Balthazar (51). Martha is 18, Boris 16.

Oogstte veel lof met haar docureeks

Birth Day, waarvoor ze geboortes in

verschillende landen in beeld bracht.

Eind dit jaar ligt het boek over haar

volgende project Wedding Day in de winkel. Die reeks zal in januari 2016 te zien zijn op één.

Goesting in...

brood

"De Superette heeft mijn leven veranderd. Het is niet alleen een erg goed restaurant, ze verkopen ook heerlijk brood. Het is iets duurder dan bij de bakker, maar elk sneetje is de moeite waard. Sinds we ons brood daar kopen, is er geen kruimel meer in de vuilnisbak beland."

De Superette, Guldenspoorstraat 29, 9000 Gent. www.indewulf.be/superette.

"De Aziatische keuken is een van mijn favorieten. Met een Thaise noedelsoep van Ramen kan je mij altijd gelukkig maken. Het personeel en de sfeer zijn daar bovendien de max."

Ramen, Oudburg 51, 9000 Gent. www.eetramen.be.

"Ik ben geen voorstander van grote supermarkten. Soms moet ik er wel naartoe, maar dan krijg ik altijd keuzestress! Ik ga liever inkopen doen bij Origin'O, een gezellige biologische winkel op de Kortrijksesteenweg."

Origin'O, Kortrijksesteenweg 148,

9000 Gent. www.origino.be.

"Een heel mooi boek vind ik Mr. Gwyn, van Alessandro Baricco. Als je dat hebt gelezen, bekijk je het maken van een portret voor altijd op een andere manier."

"Ik ga heel graag naar de Gentse opera. Zo'n voorstelling duurt altijd net iets te lang, maar daar hou ik stiekem wel van. De laatste opvoering die ik gezien heb was Le nozze di Figaro. Top. Zowel de zang, de performances als het decor."

ankzij je job heb je al een groot deel van de wereld gezien. Hoe heeft dat jouw band met Gent beïnvloed? "Doordat ik vaak lang in het buitenland zit, besef ik dat Gent echt mijn thuis is. Het is altijd zalig om terug te zijn. Omdat mijn familie en vrienden hier wonen, maar ook omdat de stad lééft. Op veel andere plaatsen valt 's avonds alles stil. Hier is er altijd wel iets te beleven. Ik vind bovendien dat alles in Gent in de positieve richting evolueert. De ruimtelijke indeling, bijvoorbeeld."

Bedoel je daar de vernieuwingen in het stadscentrum mee? Met de omstreden Stadshal?

"Ik vind die heel mooi! Nieuwe architectuur moet toch niet pretenderen oud te zijn? Er zijn veel grotere misbaksels. Het Zuid, dat is een ramp! Het shoppingcenter is allesbehalve gezellig. Het is gewoon verstikkend om daar te winkelen."

Waar ga je dan wel graag shoppen?

"Zo veel mogelijk in kleinere winkels, geen ketens. Twiggy, in de Notarisstraat, zou ik iedereen aanraden. Dat is een van de weinige zaken waar de verkoopsters het eerlijk zeggen als een kledingstuk je niet past. Al is het wel een gevaarlijke plek voor je budget."

Hecht je veel belang aan mode?

"Ik hou van schoonheid. Ik zie graag mooie kleren, mooie mensen, mooie huizen. Maar dat geldt niet voor mijn werk. Als fotografe ben ik veel meer getrokken door verhalen dan door uitzicht. Ik wil altijd een gevoel vastleggen, een intense gebeurtenis. Pas in tweede instantie is het mijn bedoeling om mooie foto's te maken. Daarom heb ik nooit mode- of interieurfotografie gedaan. Ik kan dat niet goed! Je kan toch geen diepzinnig gesprek voeren met een designmeubel?"

Waarom ga je die diepgravende gesprekken zo vaak in het buitenland zoeken?

"In mijn studententijd ben ik een paar keer op m'n eentje de wereld ingetrokken, omdat ik een antwoord zocht op de vragen des levens. Wie ben ik? Wat wil ik? Je kent dat wel. Tijdens die reizen heb ik prachtige gesprekken gevoerd met mensen die ik niet eens kende. Die gingen soms zo diep, omdat al die mensen gevormd waren door hun eigen cultuur. Ze hadden een heel andere kijk op het leven. Het is een grote uitdaging om je eigen vooroordelen opzij te zetten. Zulke boeiende ontmoetingen geven me nog steeds een kick."

Welke ontmoeting zal je nooit vergeten?

"Dat zijn er zoveel... Al die voor Birth Day, als ik nu echt moet kiezen. Elk treffen was nog meer op het scherp van de snee dan anders, want een geboorte is zo puur. Los van alle theater. Daarom was ik een beetje bezorgd om aan Wedding Day te beginnen, het vervolg op de reeks. Ik dacht dat ik in een schijnwereld zou belanden. Dat trouwen gewoon een toneelstukje is. Dat lijkt dikwijls zo, maar er schuilt wel iets veel diepgaanders achter."

Als ik je zo hoor praten, heb ik de indruk dat je geen grote voorstander bent van het huwelijk.

"Ik vind het huwelijk erg belangrijk. Dat twee mensen samen beslissen om voor altijd bij elkaar te blijven, betekent heel veel. Maar ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik op dit moment liever niet wil trouwen. Ik weet dat ik bij Nic wil blijven, maar ik moet daar geen witte jurk of groot feest voor hebben. Dat komt ook omdat ik uit een gescheiden gezin kom. Trouwen schrikt me af. Niet vanwege het feit dat je uit elkaar zou kunnen gaan, wel omdat je 'ja' moet zeggen... Ik kan niet uitleggen waarom dat jawoord me zoveel angst aanjaagt. Een psychiater zou er vast een verklaring aan kunnen geven." (lacht)

heel lang

verloofd

Als Nic jou ooit ten huwelijk vraagt, zeg je dus gewoon 'nee'?

"Hij heeft het me al gevraagd. Ik heb toen wel toegestemd, maar daarmee was de kous af. We hebben geen verdere stappen ondernomen. Je zou dus kunnen zeggen dat we al heel lang verloofd zijn, ja, maar zo noem ik het niet. We wonen al twintig jaar samen, we hebben een samenlevingscontract en twee kinderen. Het is goed zo."

Wat is volgens jou de basis van een goede relatie?

"Ten eerste, je moet rationeel blijven. Als mijn kinderen ooit voor altijd voor iemand kiezen, zou ik hen de raad geven om niet alleen hun gevoelens te volgen. Ook hun verstand. Vroeger geloofde ik dat wij hier het juiste systeem hebben. Dat je moet trouwen uit passionele verliefdheid.

"Maar toch gaan zoveel relaties stuk. Terwijl ik best wel veel gearrangeerde huwelijken heb gezien die fantastisch lopen. Dat is best beangstigend. Die koppels geven meestal wel toe dat het soms even heeft geduurd vooraleer ze elkaar graag zagen, maar dertig jaar later is die liefde in veel gevallen nog steeds erg groot. Omdat hun families de moeite hebben genomen om iemand te zoeken met dezelfde achtergrond, godsdienst, interesses, ideeën over opvoeding, noem maar op. Dat zijn belangrijke factoren die wij in het Westen soms uit het oog verliezen door onze passie. En ten tweede, je moet elkaar genoeg mentale ruimte geven in een relatie. Zodat je allebei jezelf kan zijn. Dat is moeilijk, omdat mensen doorgaans bezitterig zijn, maar het is erg belangrijk."

tupperwarepotjes

In jouw geval gaat het ook over fysieke ruimte. Vind je het zwaar om zo vaak van huis te zijn?

"Eigenlijk kan ik dat heel gemakkelijk van mij afzetten. Zodra ik de deur van mijn huis dichtdoe, draai ik mijn knop om. Zo lang alles goed gaat tenminste. Ik heb erg veel geluk op dat vlak, ik heb nog nooit moeten horen dat er iemand in het ziekenhuis is beland of zo. Ik mag er niet aan denken!

"Bovendien ben ik er gerust in dat thuis alles zijn gangetje blijft gaan zonder mij. Ik hoef mijn koelkast niet vol te zetten met Tupperwarepotjes als ik vertrek. Als ik er niet ben is Nic er, en omgekeerd. Er zijn kinderen die veel vaker hun plan moeten trekken. Maar ach, omgekeerd is het toch anders. Mijn dochter is net klaar met haar humaniora en gaat nu een jaar rondreizen, zoals ik destijds heb gedaan. Daar zie ik wel tegenop. Het huis zal zo leeg zijn."

Heb je dan zelf geen werktrips gepland?

"Helaas, het komende jaar moet ik aan mijn boek werken en mijn volgend project Last Day voorbereiden. En ik word daar eerlijk gezegd al wat onrustig van! Gent mag nog zo'n geweldige stad zijn, ik zou het nooit kunnen om continu op dezelfde plaats te leven en te werken. Maar over enkele jaren gaan de kinderen waarschijnlijk al het huis uit. Ik denk dat ik dan misschien pas écht ga kunnen beginnen te werken. Dan ga ik vollen bak. Dan kan ik nog langer wegblijven, gevaarlijkere dingen doen misschien. Ik heb er al zin in! Ik geloof oprecht dat ik goesting ga hebben om te blijven fotograferen tot ik een ongelooflijk oud wijf ben." (lacht)

"Ik blijf fotograferen tot ik een ongelooflijk oud wijf ben"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234