Donderdag 14/11/2019

Op eenzame en ongekende hoogte

De term ‘greatest hits’ doet ons doorgaans huiveren. Maar in het geval van Kommil Foo - dat in twintig jaar tijd op eenzame hoogte is komen te staan wat betreft muzikaal cabaret in Vlaanderen (en Nederland) - kun je dat onmogelijk als een commerciële truc zien.

Door Liv Laveyne

Waarom ze hun best of in een tangokleedje staken? “Een toevallige samenloop van omstandigheden, we hoorden het orkest en waren meteen verkocht”, had Raf Walschaerts ons vooraf gezegd. “De emoties van onze nummers gaan zo stukken dieper”, had broer Mich er nog vaag aan toegevoegd. Het had een verkoperspraatje kunnen zijn, maar dat is het niet, bewijst deze Kommil Foo de luxe.

Ontstellend sober, de scène badend in bloedrood, vangt het orkest aan met een lange intro alvorens de strijkers los te laten op ‘Het beest is baas’, waarin Mich Walschaerts zijn duivels ontketent. Eenzelfde uitbarsting van muzikaal geweld zal ruim twee uur later ook het door Raf ingetogen gezongen liefdesnummer ‘Madrid’ naar ongekende hoogten voeren. In de tijdspanne daartussen worden de pareltjes aaneengeregen. Soms met gepaste passionele bombast, soms in pure eenvoud, zoals bij het rauwe ‘Dit kan jij niet zijn’, dat van een subtiel streepje bandoneon wordt voorzien door Gwen Cresens, die tevens de nummers van nieuwe arrangementen voorzag.

Hecht ensemble

Kommil Foo toont zich in deze de luxe niet alleen de ster van de show, maar staat met graagte ook de aandacht af aan het orkest. Letterlijk ook, door af en toe een stap achteruit te zetten. Het levert een hecht ensemble op scène dat elkaar mooie momenten gunt en van elkaar geniet. Het is dat wat een voorstelling toch altijd dat tikkeltje meer geeft, wanneer de twee kanten zich evenveel amuseren.

Het is overigens lang niet alleen tangomuziek die de voorstelling draagt. De arrangementen van Cresens vleien of schuren zich evengoed tegen jazz en klassiek aan. Het nummer ‘Worsten’ (over racisme) wordt zelfs van een countrysaus voorzien. Zoals de bandoneon in- en uitwaaiert, zo ook de sfeer en de bezetting. Het Godaanklagende nummer ‘De Volgende’ uit Kommil Foo’s vorige show Wolf wordt bewust sober, door alleen de twee broers gebracht, waarbij de woedeuitbarsting in stem en piano ons wederom kippenvel bezorgt.

Evolutie

Kommil Foo de luxe mag dan wel een best of zijn van twintig jaar Kommil Foo, het is toch vooral het materiaal uit de laatste shows Spaak en Wolf die het sterkste blijken. Niet toevallig de twee shows waarmee het duo een nieuwe weg is opgegaan. Uitdagender, donkerder, geëngageerder ook. Maar - en daar staan de broers Walschaerts voor bekend - het is zeker nooit alleen maar kommer en kwel. Als geen ander weten ze ook letterlijk te balanceren op die richel tussen humor en tragiek, getuige het breed uitgesponnen showmoment ‘Man van staal’, waarin Mich - in een jasje met goudlovertjes en vele te brede epauletten - tegelijk een ode brengt aan en de draak steekt met charmezangers als André Hazes.

In die combinatie toont deze best of show van oud en nieuw mooi de evolutie in het werk van Kommil Foo: hoe de nood aan kleine verhaaltjes en personages steeds meer ruimte laat voor twee performers die zich steeds naakter, onbeschaamd persoonlijker laten zien. Toegegeven, een best of heeft ook zijn aangeboren zwaktes: de restaurantsketch uit ‘Spaak’ draagt los van die show minder het zilt van liefdesverdriet, en ook de hit ‘Ruimtevaarder’ had straffer en minder rommelachtig gekund. Maar dat is een zeldzame smet op het voldongen feit dat de broers Walschaerts met deze Kommil Foo de luxe bewijzen niet alleen grote cabaretiers te zijn, maar ook straffe songwriters, die vanop eenzame (artistieke) hoogte met de lach van empathie en herkenning neerkijken op ons tranendal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234