Zondag 15/12/2019

'Op dit plein voel je de liefde voor Sarkozy'

Tienduizenden fans van Nicolas Sarkozy zijn zondagavond naar de Parijse Place de la Concorde afgezakt. Daar riep de op 16 mei te beëdigen president hen op tot tolerantie.

DOOR LODE DELPUTTE

PARIJS l Ondanks de oproep van Sarkozy braken op de Place de la Bastille relletjes uit met anarchistische jongeren.

Zondagavond 8 uur. De gsm-netwerken raken overbelast, miljoenen sms'jes gaan van abonnee tot abonnee: 'Help! C'est Sarkoland!', klinkt een ervan. De 'Tout sauf Sarko'-kiezers, zij die niet voor Ségolène Royal stemden omdat ze haar zo denderend vonden maar omdat ze Nicolas Sarkozy de weg hoopten af te blokken, zijn zichtbaar ontgoocheld.

"Noem me gerust droevig", zegt Marline, een studente met half-Afrikaanse roots. "Ik had echt gehoopt dat de peilingen ongelijk zouden krijgen. Ik dacht dat de Fransen intelligenter waren. Maar goed, we leven in een democratie. Het volk heeft gekozen."

Marline hangt een beetje verloren bij de nadarafsluitingen aan de Place de la Concorde, het immense plein waar zich ooit de hoogmissen van revolutionair Frankrijk voltrokken. Ze wil niet naar de massa feestvierders toe, de vele duizenden die voor het podium dansen, springen en zingen, de driekleur boven de hoofden zwaaiend. "Een vriend van me heeft voor Sarkozy gestemd, hij wou dat ik meekwam. En kijk, hier sta ik."

Daar staat ze dan, Marline, eenzaam turend naar de massa op het statigste plein ter wereld, de Eiffeltoren op de achtergrond. Voor Sarkozy zijn aanhang komt toespreken, mag het publiek de evergreens van 'les papys du rock' Johnny Hallyday en Gilbert Montagné aanhoren, hun gloriërende peptalk ook, de haast heroïsche retoriek waarop ze de nieuwe president onthalen.

"Sarkozy werd door links altijd voorgesteld als de kandidaat van de haat", roept een vrouw die met haar geluk geen blijf weet. "De liefde die je op dit plein voor hem voelt, hoe de mensen hem in het hart dragen, daar krijg ik het warm van."

"Dit is een braaf feest", meent nochtans Aline, een lerares uit het departement Seine Saint-Denis, beter bekend als 'le 93', de probleemrijkste banlieue van Parijs, de wijken waar Royal zondag monsterscores neerzette. "Als links gewonnen had, zou je nogal wat anders hebben gezien."

Ook Aline heeft haar stem aan de passionaria uit Melle gegeven - "voor de banlieue is Sarko een catastrofe" - echter niet zonder in de eerste ronde voor centrumkandidaat Bayrou te hebben gestemd. "Ik ben het kotsbeu, dat typisch Franse gedoe van rechts tegen links, van het eigen gelijk."

Dat Aline helemaal uit de banlieue naar de Concorde is gekomen - "een plaats waar ik me niet thuis voel, ik zet hier nooit een voet" - heeft alles te maken met haar democratische ingesteldheid. "Frankrijk is een democratie, we waren vrij om te kiezen voor wie we wilden, en hoe dan ook wordt Sarkozy voor de eerste vijf jaar onze president."

Een makke bedoening, had ze gezegd, nog zonder te bevroeden dat ze luttele ogenblikken later in het heetst van de strijd zou belanden. "Nous, c'est Ségolène!" Een jongeman steekt een socialistische pancarte in de lucht. Het karton is paars, maar voor de Sarkozy-jongeren werkt het als rood, het verhaal van de lap en de stier.

Awoertgeroep, woeste grimassen, de jongen die er ei zo na zijn ribbenkast bij inschiet, omstanders die beide partijen uit elkaar proberen te houden, de politie die op het tafereel afstormt.

De jongen, 19, huilt dat het zijn democratische recht is om in de publieke ruimte zijn mening te geven. Maar de politie is onverbiddelijk, hij moet mee, tot voldoening van het rivaliserende kamp, dat applaudisseert bij zoveel officieel machtsvertoon.

"Wat ben je toch naïef!", probeert Aline even later op hem in te praten. "Ik ben ook niet gelukkig dat Sarkozy gewonnen heeft, maar zo gaat het in een democratie." En ook: "Of dacht je nu echt dat ze een Sarkozyaanhanger op een PS-feest zomaar zouden laten begaan?"

Maar de jongen blijft jammeren: dat het niet fair is, dat hij het publiek gewoon even wou herinneren aan de 20 miljoen Fransen die niet voor Sarkozy gestemd hebben. "Ik kom uit een linkse familie. Mijn ouders, mijn grootouders, altijd zijn we links geweest en altijd hebben ze hun idealen verdedigd. Ik kan niet bij de pakken gaan zitten."

Ook een rustige, ietwat oudere heer uit het Sarkozykamp spreekt hem moed in. Dat niet alle Sarkozyaanhangers zo opgehitst zijn als de bende die hem aanviel - "c'est l'alcool ça, c'est normal" - dat hij heus wel veel respect heeft voor de kiezers van Royal, maar dat Sarkozy een aantal economische en sociale hervormingen zal doorvoeren waar het Frankrijk danig aan ontbreekt.

De man geeft de jongen schouderklopjes, troost hem met de gedachte dat Sarkozy de Fransen tot eenheid en verdraagzaamheid heeft opgeroepen. Stukje bij beetje vindt hij de rust terug. Incident gesloten, een kleine smet op een voor de rest gestroomlijnde openluchtparty.

Maar niet overal in Parijs raakten de zenuwen even snel bedaard. Kort na achten al, toen de uitslag bekendraakte, sloot de politie het metrostation Bastille af, de traditionele pleisterplek voor links. Terwijl de PS'ers hun ontgoocheling in cafés en op terrassen verdronken, daagden honderden anarchistische jongeren de ordehandhavers uit.

Flessen vlogen in het rond, vuilnisbakken rolden brandend over het plein, de politie moest traangas inzetten en ging tot een handvol arrestaties over. Ook in de banlieue braken hier en daar rellen uit, met 350 uitgebrande auto's als gevolg. Niet weinig, niets nochtans dat de Parisiens gisterochtend uit hun teruggevonden alledaagsheid haalde.

Op het openbaar vervoer stonden de gezichten op maandag (al was het gisteren dan een brugdag in Frankrijk), in de kranten kregen de sportbladzijden niet minder aandacht dan de politieke. "Et alors?", zegt een man, L'Equipe in de hand. "Voor of tegen Sarko, het leven gaat voort."

Een vurige fan:

Hoe de mensen Sarkozy in hun hart dragen, daar krijg ik het warm van

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234