Dinsdag 15/10/2019

Franse verkiezingen

Op bezoek in Le Havre: "De ambitie hebben we, nu de juiste president nog"

Aan de Quai de Southampton houdt de Macron-militantie kantoor. "We geloven in Europa! Trouwens, we zijn ook Guy Verhofstadt dankbaar hoor, hij is pro-Macron!” Beeld Eric de Mildt

Een venster op Europa en de wereld: dat wil de resoluut moderne havenstad Le Havre zijn, ook nu veel kandidaten het anti-Europese sentiment opkloppen. "Frankrijk mag zich echt niet afsluiten."

Licht, lucht, rust en zon. Het motto van architect Auguste Perret (1874-1954) doordringt zijn hele oeuvre, Le Havre incluis, zijn meesterwerk.

Licht, lucht en zon, want Le Havre ligt aan de monding van de Seine, pal aan zee; rust ook, want na het bombardement van 1944 bouwde Perret de havenstad weer op volgens klare lijnen: horizontaal en verticaal, zonder franje, met beton in de glansrol.

“Het heeft lang geduurd voor het nieuwe Le Havre zichzelf accepteerde”, zegt gids Sophie Bellest. “Maar vandaag, nu we onze 500ste verjaardag vieren en de Unesco de stadskern tot werelderfgoed uitgeroepen heeft, zijn de burgers trots. Dat wilde destijds ook de regering: Le Havre als een symbool van vooruitgang presenteren.”

Traditioneel was Le Havre een links bastion. “Maar in de vroege jaren 80 al”, zegt Bellest, “was de fut eruit.” Scheepswerven gingen dicht, ook de mechanische industrie en metallurgie hadden betere tijden gekend.

Het bleef wachten op Antoine Rufenacht, in de jaren 90, voor de nieuwe doorstart. Rufenacht behoorde tot de RPR van Jacques Chirac, vandaag Les Républicains (LR).

Bij heel wat Havrais klaart het gezicht op als ze Rufenachts naam horen: de man die oud-links en de havenblokkades naar de geschiedenis verwees, die de Unesco voor Le Havre warm maakte en met Port 2000 ook de haven uit zijn lethargie haalde.

Bellest neemt ons mee naar les Docks, het plaatselijke Eilandje. De oude pakhuizen zijn tot winkels omgevormd. In kunstige containers wonen studenten; in Les Bains des Docks heeft een andere architect, Jean Nouvel, etherische thermaalbaden ingericht.

Le Havre moest een symbool van modernisme, dynamiek en vooruitgangsgeloof voorstellen. Beeld Eric De Mildt

Steviger Europees beleid

Licht, lucht, rust en zon: het goede leven zoals het in Le Havre is – al lijkt dat ook hier apolitiek.

En toch, voor Michel Segain, voorzitter van de Union Maritime et Portuaire du Havre (UMEP), is er veel aan de presidentsverkiezingen gelegen. In de eerste plaats de keuze voor of tegen Europa – alleen Emmanuel Macron trekt voluit de kaart van de EU – en daar dingt hij niet op af.

“Wij zijn een werkgeversorganisatie waarin 600 havenbedrijven zitten, we zijn goed voor 40 procent van de regionale economie, voor 17.000 directe en 14.000 indirecte banen. De regressie is gestopt. Willen we echter een eersteklas maritieme draaischijf worden, dan hebben we steviger Europees beleid nodig.”

Segain, een geboren en getogen Havenaar, heeft als geen ander de vele zwaarden van Damocles bestudeerd.

“Neem de brexit. Wat zal ons antwoord zijn als de Britten hun havens tot een gigantische free-port ombouwen met bodemtarieven? Kijk naar de EU ook: de eerste opdracht die haar te doen staat, is de harmonisering van de verkiezingsdata, zodat we van die verlammende electorale cycli af zijn. Ook sociale en fiscale harmonisering is broodnodig, ze is de voorwaarde opdat de Fransen weer bij de Unie aanknopen.”

Werk aan de winkel, verzekert Segain, in wie ongeduld geslopen lijkt. Het steekt hem dat deze stad te lang bleef haperen in wat Napoleon destijds al van haar zei: “Le Havre is de haven van Parijs.” Voor Frankrijks hele noordelijke helft verlopen in- en uitvoer via Antwerpen. Ter vergelijking: de Scheldestad behandelt meer dan 10 miljoen containers per jaar, de Seinestad 2,5 miljoen.

“De ambitie is er,” zegt Segain. “Alle kandidaten hebben een brief van ons gekregen. De globale maritieme revolutie schept kansen, maar dan moeten overheid en privésector in actie komen. Nu.”

Vissers maken de netten klaar voor uitvaart. Beeld Eric de Mildt

Verhofstadt dankbaar

Aan de Quai de Southampton houdt de Macron-militantie kantoor. Jongeren als Valentine (19), Alexandre (18) en Eric (21) bijvoorbeeld, die erg in hun kandidaat geloven. “En dus geloven we in Europa! Trouwens, we zijn ook Guy Verhofstadt dankbaar hoor, hij is pro-Macron!”

In de haven ging het over Antwerpen, nu valt plots de naam van onze oud-premier, Le Havre heeft iets met België.

Luc Lefèvre, Macron-militant maar ook schepen van Internationale Betrekkingen in de elegante buurstad Sainte-Adresse, staat erop dat we nog even meerijden. Tijdens de Grote Oorlog, van 1914 tot 1918, verbleef de Belgische regering hier in ballingschap en onlangs was koning Filip op bezoek. Albert I heeft in Sainte-Adresse een standbeeld en in de mairie liggen allerlei belgicana uitgestald.

“België, Europa en de wereld zijn cruciaal voor Le Havre", concludeert Lefèvre. “Hoe slopend deze campagne ook was, Frankrijk mag zich in geen geval voor de wereld afsluiten.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234