Maandag 26/08/2019

Voetbal

Op bezoek bij Tessa Wullaert in Manchester: “Niet toevallig staat 'Girl Power' op mijn voet”

Onze landgenote voelt zich thuis in het Etihad Stadium. 'Vrouwen worden hier op gelijke voet behandeld als de mannen, behalve dan de lonen.' Beeld Sportimage

Voor voetballende meisjes is zij nu het voorbeeld dat zij vroeger nooit had. Soms staat Tessa Wullaert ervan te kijken: truitjes die worden verkocht, kaartjes met handtekeningen in slaapkamers. “Het is wel cool.” Wij volgden de favoriete voor de Gouden Schoen een dag bij Manchester City.

8 uur

WhatsApp'je van Tessa Wullaert (25): "Zeker op tijd hé, 8.10 uur." Wanneer we haar om 8 uur laten weten dat we aan de deur van haar appartement staan, drie kilometer buiten het centrum, volgt een compliment: "Wauw, da's wel heel op tijd." Wullaert geeft ons in haar Renault Mégane een lift naar het trainingscomplex, een rit van vijf minuten. Ze heeft haar appartement zelf gekozen. Lekker makkelijk, zo dicht bij de club. "Ik woon op het gelijkvloers", zegt ze, "met een tuin, zodat ik af en toe naar buiten kan."

Een halfjaar woont Wullaert nu in Manchester, vriend Mathias is in België gebleven. "Hij heeft geprobeerd om hier werk te vinden, maar het was moeilijk. Hij miste zijn thuis. Hij had ook zonder job gewoon bij mij kunnen inwonen, maar dat had ik er niet voor over. Hij is een man, hé. Hij wil iets doen. Gemiddeld zie ik hem vier dagen per maand. Niet makkelijk, maar ook in Wolfsburg woonde ik alleen. We houden het nu al drieënhalf jaar zo vol, dus ik denk dat we beiden wel onze weg hebben gevonden qua langeafstandsrelatie. Hier in Manchester is het grijs, maar is er ook meer te doen dan in Duitsland. Onlangs ben ik nog naar Cirque du Soleil geweest."

8.20 uur

De securityman aan de slagboom krijgt een hartelijke begroeting van Wullaert, een zonnetje in de vroege ochtend. De speelsters van City moeten zich om 8.30 uur melden voor het ontbijt. Daarna staat er voor de veldtraining eerst een gymsessie gepland. Wullaert: "Diegene die dat heeft uitgevonden... Geef mij maar een bal."

Het oefencomplex is indrukwekkend. Hightech. Ook de faciliteiten voor de vrouwen. Zij huizen in hetzelfde gebouw als de mannen. "Dat trok me aan. De vrouwen worden hier op gelijke voet behandeld als de mannen, behalve dan de lonen. De faciliteiten zijn top. Buikgevoel heeft me voor City doen kiezen. Sowieso wou ik niet meer in Duitsland spelen, anders was ik wel bij Wolfsburg gebleven. Groeiende club, groeiende competitie. Plus: City speelt een voortrekkersrol in het vrouwenvoetbal. Een verhaal dat me aanstond. Ik ben een voorvechtster van het vrouwenvoetbal. Ik heb niet toevallig 'Girl Power' op mijn voet getatoeëerd staan."

10.30 uur

Op Man City hadden ze ons gewaarschuwd voor het meisje dat elke dag kauwend op een banaan richting trainingsveld stapt. Wullaert: "Hebben ze dat echt gezegd? Dan kennen ze me al. Het is gewoon tegen de honger." 

Wat opvalt: Wullaert is bij de kleinste en fijnste in haar ploeg. "Is overal al zo geweest", lacht ze. "Als mensen me vragen met welke speler ik me vergelijk, zeg ik altijd dat ik een mix ben van Hazard en De Bruyne. De doorsteekpasses van Kevin, de dribbels en de snelheid van Eden. (lacht) Alleen zijn die twee nog redelijk braaf op het plein. Ik heb meestal wel ruzie. En ik begin niet zelf, hé. Ik ben iemand die graag lacht, vrolijk is. Ik heb alleen een humeur als we wedstrijdjes spelen en ik verlies."

14 uur

Na verzorging aan de heup meldt Wullaert zich aan de receptie. Haar trainingsdag zit erop. Tijd voor een anekdote. "Gisteren waren hier twee meisjes die regelmatig naar de mannen komen kijken. Ze stuurden me een berichtje: of ze naar de training mochten komen? Ze hadden ook een truitje gekocht. Echt tof. Ik heb het gevoel dat het door mijn transfer naar City, toch een bekende club, allemaal nog een beetje meer is gaan leven. Er zijn er veel die mij zeggen dat ik een uithangbord ben, maar zelf sta ik daar niet bij stil. Misschien dat de Gouden Schoen (die ze won in 2016, red.) daarbij heeft geholpen.” 

“Wanneer ze mij tien jaar geleden vroegen wie mijn voorbeeld was, kon ik niemand opnoemen. Er was geen vrouwelijke voetballer die ik kende of iemand om naar op te kijken. Ik had geen idolen. Laatst was hier ook een meisje voor een repo van VTM. Ik schrok zelfs dat zij mijn handtekeningenkaartje op haar kamer had staan. Ik krijg ook veel vragen van ouders: of ik geen poster of kalenders heb die ze hun dochters kunnen geven? Dan moet ik me altijd excuseren: sorry, die bestaan niet."

15 uur

De Renault Mégane van Wullaert rijdt de parking af. Tijd voor rust. "Ik wil gewoon op mijn gemak in de zetel hangen: Netflix (de nieuwe Black Mirror) en computerspelletjes. PlayStation is een groot deel van mijn leven. Call of Duty is mijn ding, geen FIFA. Ideaal om de tijd te doden. Je hebt vrij, maar je wilt ook niet de stad in, want dan kun je niet rusten.

"Ik denk dat wij in een jaar verdienen wat de mannen in een maand krijgen. Ik heb altijd gezegd: als ik naar het buitenland trek, is het om goed te kunnen sparen. Iedereen denkt nu waarschijnlijk: schoon leven, beetje trainen, beetje rusten. Er zijn wel zaken die je mist. Bij je lief zijn, bij de familie, bij de vrienden. Ik zie mijn broer niet opgroeien, ik heb de trouw van mijn beste vriendin moeten missen. (slikt) Momenten die je niet kunt ophalen. Dat doet echt wel zeer. Mama mist me ook. Ze schrijft op een briefje wat ze moet vertellen. En ook soms een berichtje 'Leef je nog?' als ik niks van me heb laten horen. Zij volgt alles fanatiek. Als mijn match samenvalt met die van mijn oudste broer kijkt ze aan de zijlijn op haar smartphone mee."

19-23 uur

Wullaert trekt naar het stadion voor Man City-Liverpool. "Ik ga niet naar elke wedstrijd kijken, alleen de Champions League- of de topmatchen. Wanneer we een box krijgen en eten. De Belgische mannen kruis ik hier niet zo vaak. Op training soms. Iedereen heeft zijn eigen vleugel. Ik heb ze de laatste keer gezien op het kerstfeestje, dan hebben we wat staan praten. Ze volgen het wel, ook de andere Duivels. We zitten weleens samen op hotel in Tubeke. Voor het WK kwam Hazard langs bij mij: 'Waarom heb jij niet voor Chelsea gekozen?' 'Omdat City de beste ploeg is', antwoordde ik. Moesten ze wel mee lachen. Ook Lukaku.

"Op het kerstfeestje vroeg iemand aan De Bruyne of hij mij kende. Vijf jaar geleden, voor ik naar Wolfsburg vertrok, was ik op stap geweest en hij was daar ook. En hij zei: 'Ja, ik heb haar vijf jaar geleden al eens in een discotheek gezien.' Vond ik wel zot."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden