Maandag 02/08/2021

InterviewLust en liefde

‘Ook zonder seks leek ze al niet ­helemaal te begrijpen wat haar overkwam met mij’

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Op vakantie met haar man in Spanje ontmoette Marleen (60) een Engels echtpaar van wie vooral de vrouw haar uitermate intrigeerde. Er ontstond een innige vriendschap die duidelijk erotisch geladen was. Maar wilde die andere vrouw wel méér dan wat kussen en knuffelen?

In 2017 ging ik op een avond uiteten met mijn man in Spanje, waar we destijds een ­appartement hadden. Naast ons zat een Engels echtpaar waarmee hij een praatje begon dat zo geanimeerd was dat hij ze aan tafel vroeg. Ik hield de hele avond stuurs mijn mond, niet in de stemming voor gebabbel, bovendien heb ik een hekel aan Engels praten. Toch stelde mijn man voor om de dag erna opnieuw met hen af te spreken. Ik ga niet, zei ik. Maar ik ging toch. En dat wist hij natuurlijk.

“Tegenover de buurtwinkel, waar we elkaar ontmoetten, omhelsde de vrouw me alsof we oude vriendinnen waren, ze kuste me op beide wangen, en de hele maaltijd stelde ze mij belangstellende vragen waarbij ze zelfs een keer met een hand over mijn gezicht streek. Ze ­probeert me te paaien, dacht ik, en toch deed ze me iets. Ik hield mezelf voor dat ik zo door deze vriendelijkheid geraakt werd omdat ik die warmte tussen ­vrouwen zelf niet kende. Deze plotselinge nieuwe kennis, hoe zweverig en ­aanrakerig ze ook was, irritant en boeiend ­tegelijk, wilde weten wie ik was. En zij doorzag mijn ­gevoeligheid. Of ­misschien beschouwde ze me als een project; zo’n ontoeschietelijk mens als ik, hoe ontdooi je die.

“Niet lang daarna ging ik terug naar huis, maar zij en ik bleven contact houden per mail. Ze schreef me dat ik special was, en dat ik goed Engels praatte en meer van die dingen die ik niet gewend was te horen. Het was raar te merken hoe ik smolt, iets wat ik niet meteen doorhad, want dan had ik het nog kunnen stoppen. Met voldoende zelfbescherming had ik kunnen denken: ze gebruikt me als een toy. Maar al mijn aanvankelijke zelfbescherming was inmiddels verdreven door nieuwsgierigheid. Het vele ­mailen bracht mijn hoofd op hol, in korte tijd kreeg onze vriendschap een intensiteit die ik nooit had gehad als we met zijn vieren in Spanje waren gebleven en af en toe iets samen hadden gegeten. Al schrijvend vertel je meer dan wanneer je tegenover elkaar zit en je openhartigheid niet alleen afhangt van iemands stem en ­woorden, maar juist ook van iemands ­gezichts­uitdrukking en lichaamshouding.

“Een half jaar later, maart 2018, ben ik tegen mijn gewoonte in zonder mijn man naar Spanje gereisd om haar te kunnen zien. Bij aankomst gaf ze me een kus, vol op mijn mond. Ik was verrast. Was dit erotisch bedoeld of vriendschappelijk? Was er bij haar eigenlijk ooit sprake van een intentie of gebeurde alles met diezelfde verwarrende, warme gemoedelijkheid waarmee ze zovelen leek te benaderen? Wat mij betreft: ik ervoer de kus wel degelijk als erotisch. Daar gaan we weer, dacht ik. Dertig jaar geleden was ik voor het laatst voor een vrouw gevallen. Al die jaren erna had ik een heel normaal ­monogaam huwelijk gehad. Ik wist wel dat ik vrouwen ook leuk vond, maar heb er nooit iets mee gedaan.

Hand in hand

“Het was ook niet dat ik nu ineens stapelverliefd was, of zelfs met de gedachte speelde om hier werk van te maken. Dat zou te ontregelend zijn geweest. Daarbij, het katholieke Engeland waar zij vandaan komt, had het haar heel lastig gemaakt een stap verder in mijn richting te doen. We spraken niks uit, ik paste wel op. Bang om dat wat er niet was, nog niet was en misschien nooit zou komen, in de knop te breken. Ook toen ze mij in juli 2018 thuis opzocht, hebben we eindeloos gepraat, maar nooit over ons, nooit over onze gevoelens. Ik herinner me dat ik haar ophaalde op het vliegveld, hoe ik haar door die deuren zag komen en alleen maar kon huilen toen we elkaar omarmden. Het was ­ochtend, we gingen een onooglijk cafeetje ­binnen en bestelden elk een gin-tonic, zeiden tegen elkaar hoe bijzonder het was om elkaar te zien, maar het woord liefde viel niet.

“Ze logeerde bij ons op zolder. Elke ochtend maakte ik haar wakker en bracht haar thee en dan schoof ze op en kroop ik naast haar en kletsten we in onze pyjama’s over het leven – ze zei altijd dat ze de huiselijkheid bij mij zo fijn vond. Daarna gingen we naar buiten, en liepen hand in hand langs het water en door de stad. Mijn man zag daar niks bijzonders in. Hij ­moedigde mijn zelfstandigheid aan, goed voor je, zei hij, dingen alleen ondernemen. Maar zij was soms ineens op haar hoede. Telkens als ik opperde eens naar Engeland te komen, hield ze dat af. Haar man was ziekelijk, zei ze, en ze had een gescheiden zoon thuis. ‘Ik wil je voor mezelf houden.’ Maar een vriendin van me zei: ze wil je niet in haar wereld.

“Een van de laatste keren dat ik haar zag was september 2019, weer in Spanje. Midden in de nacht kwam ik aan na een enorme vertraging op Malaga, maar zij wachtte op me met een glaasje gin. Doodmoe zijn we op bed gaan liggen. Toen kusten we, en met onze kleren nog aan vielen we in elkaars armen in slaap. Ze was zo lief, zo vreselijk lief. Wat een prachtige vrouw.

“Maar ik bleef voorzichtig, wilde me niet opdringen. Ook zonder seks leek ze al niet ­helemaal te begrijpen wat haar overkwam met mij. De hele verdere week hebben we samen opgetrokken. Het bleef bij wat kussen op het strand. Na een tijdje raakte ik gefrustreerd, terug thuis schreef ik brieven met steeds meer verwijten. Ik was in de war, ­verafschuwde de afhankelijke positie waarin ik terechtgekomen was, en die ik al op de eerste avond koste wat het kost had willen voorkomen. Ineens had ze genoeg van mijn gedram en zei me nooit meer te willen zien. De kerstkaart die ik een paar maanden later stuurde kwam ongeopend terug: ‘Not known at this address. Please return to sender’.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234