Zaterdag 24/08/2019

Klimaat

Ook opa en oma willen de wereld redden

In Den Haag protesteren grootouders tegen de klimaatopwarming, omdat ze zich zich zorgen maken over de wereld waarin hun kinderen en kleinkinderen opgroeien. Beeld Inge van Mill

Demonstreren voor een betere wereld is niet enkel weggelegd voor idealistische, jonge leeuwen. Dat bewijzen grootouders over de hele wereld door zich in te zetten voor het klimaat. Ook in België worden meer en meer opa’s en oma’s ongerust.

De ‘grootouders voor het klimaat’ staan twee keer per maand iedere eerste en derde donderdag van de maand – weer of geen weer – op Het Plein in De Haag, aan de Tweede Kamer van Nederland. Ze maken zich steeds meer zorgen om de opwarming van de aarde, zeker nu ze hun kleine oogappels zien rondhuppelen in de tuin.

Het initiatief groeide in de schoot van Urgenda, een Nederlands collectief dat – net zoals de klimaatzaak in België – in 2015 samen met 900 mede-eisers de Nederlandse staat voor de rechter daagde omdat die het naliet om voldoende maatregelen te treffen om de CO2-uitstoot in te perken. 

Irma Gommers trekt op haar 72ste een keer per maand van Brabant richting De Haag, ze doet er ongeveer twee uur over om ter plaatse te raken. “Ik heb in 2015 meegewandeld met de Climate Miles van Utrecht naar Parijs, daar hebben verschillende grootouders elkaar ontmoet. Als je leeft, vervuil je, dat staat vast. Ik ben al heel mijn leven bezig met hoe we wat zorgvuldig moeten omspringen met energie, met voedsel, met onze aarde in zijn geheel. Maar we hebben het gevoel dat die bezorgdheid niet gedeeld wordt door onze politici.” Op de vraag waarom de grootouders meewandelden, antwoordden ze allemaal: voor de toekomst van mijn kleinkind.

Lucas De Groot (64) vertelde in de Nederlandse krant Trouw dat hij bij de geboorte van zijn eerste kleinkind is gaan inzien dat het zo niet verder kan met het klimaat. “Wij hebben zitten slapen. De politiek heeft zitten slapen. Straks is de gasbel op en hebben onze kleinkinderen niets. Wij zijn grootverbruikers geweest. Eigenlijk staan we hier uit een collectief schuldgevoel.”

En al is het protest nog niet georganiseerd, ook in België maken grootouders zich zorgen. Dat weet Sara Van Riel van vzw Klimaatzaak. “Wij ontvangen regelmatig e-mails van mensen die zich aanbieden als mede-eiser in de klimaatzaak waaruit blijkt dat de belangrijkste motivatie om dat te doen hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen zijn.”

Het feit dat er in Nederland verkiezingen voor de deur staan, doet de urgentie bij de opa’s en oma’s alleen maar stijgen. Echt manifesteren is het niet. “We tonen twee keer in de maand dat we hier zijn”, legt Gommers uit, “net zoals de Dwaze Moeders uit Argentinië dat ook deden.” Zij dwaalden dertig jaar lang wekelijks zwijgend rond op het Plaza de Mayo om opheldering te vragen over hun vermiste kinderen. “We zouden heel graag hebben dat alle partijen in Nederland meer aandacht hebben voor de natuur in hun programma.”

Er is nog tijd

In Nederland zijn er twee miljoen grootouders, een interessante doelgroep voor politieke partijen. Matthijs Kettelerij van Urgenda gelooft dat grootouders een heel sterk signaal kunnen geven. “De band tussen grootouders en hun kleinkinderen is heel sterk. Hun bezorgdheid overstijgt elke politieke kleur, het gaat om vijftigers tot tachtigers die een heel gediversifieerde groep vormen.”

Enkele oma’s en opa’s hebben een manifest geschreven dat ze morgen willen afgeven in Den Haag. Het manifest wordt ondersteund door bekende grootouders , van zowel linkse als rechtse politieke partijen, onder wie schrijver en voormalig politicus Jan Terlouw en ex-politicus Job Cohen.

De grijze beweging zou overgewaaid zijn uit Noorwegen, waar de ‘Grandparents Climate Campaign’ al sinds 2006 heel actief is. De beweging kent ondertussen meer dan 1.400 leden. Ze organiseren publieke debatten, publiceren in plaatselijke kranten en manifesteren om de Noorse overheid ervan te overtuigen dat er alternatieven zijn voor olie en gas.

Steinar Höiback, de zeventiger die sinds kort voorzitter is van de Noorse opa’s en oma’s, vertelt over zijn schuldgevoel. “Niet iedereen van mijn generatie moet zich schuldig voelen over hoe we in het verleden zijn omgegaan met onze grondstoffen, maar ik heb dat wel. Nu is het tijd om te luisteren naar klimaatwetenschappers. We hebben nog tijd om onze verantwoordelijkheid op te nemen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden