Maandag 25/10/2021

Ook in haar superjaar 2006 behield hoogspringster Tia Hellebaut het perfecte evenwicht

Ik ben niet erg explosief, vandaar mijn lange aanloop en mijn snelheid. Ik moet over de lat vliegenZelfs met alles wat ik van de Golden League en mijn sponsors binnenhaal, kan ik niet leven. Ik heb mijn salaris van Bloso nodig. Zonder dat geld zou ik dit niveau nooit kunnen halen

'Op de piste is Wim de baas, thuis ben ik dat'

Kan een mens zweven als hij de beide voeten op de grond houdt? Een 'hij' misschien niet, een 'zij' wel. Tia Hellebaut bleef ook na haar Europese titel vrij van elke pretentie. Drie prijzen heeft ze al binnen, geen enkele heeft ze zelf afgehaald vanwege stages. Het is lang niet zeker dat ze morgen Sportvrouw van het jaar wordt, al verdient ze ook die prijs.

door Hans Vandeweghe

Had je dit een jaar geleden durven dromen, laat staan voorspellen?

Tia Hellebaut: "Ik verwachtte wel dat ik die hoogte zou aankunnen als ik mij alleen op het hoogspringen zou concentreren, maar ik heb zelfs nooit twee meter vooropgesteld. Ik had maar één doel: het Belgische record op de meerkamp. Na het WK in Helsinki heb ik het uitgetekend: ik ga voor dat record op de meerkampmeeting in Götzis en als dat lukt, wordt het alleen nog hoogspringen. Maar ik wilde absoluut afscheid nemen van de meerkamp met een record."

Dat je nu in de winter weer die vijfkamp opneemt, waarom is dat?

"Een aantal factoren spelen mee. Je kweekt hardheid, omdat je fysieke voorbereiding een stuk zwaarder is dan bij het hoogspringen. En niet onbelangrijk: ik doe het heel graag.

"Goden van het stadion? Dat weet ik nog niet. Misschien dat de kenners daar zo over denken. Er zijn zelfs atletiekliefhebbers die meerkampers zien als atleten die van alles een beetje maar niets goed kunnen."

Hallo, ik heb nooit een mooiere, plattere buik gezien dan die van Denis Lewis, goed voor goud in Sydney.

"Ja, maar dan pik je er wel de beste uit. Over het algemeen zijn meerkampers heel erg atletisch. De waardering is nochtans minder. Ik heb het verschil gezien. Met dat hoogspringen kreeg ik ineens veel meer aandacht dan met de zevenkamp.

"En toch doe ik het nog steeds erg graag. Ik ga straks naar het EK indoor in Birmingham voor de meerkamp en dat is geen toevallige uitstap. Ik ga met de ambitie om daar een record te breken."

Ambitie. Dat begrip valt vaak in interviews met jou.

"Ik ben gewoon heel erg gedreven, maar ik ga niet van de daken schreeuwen dat ik medailles ga halen, hoewel dat wel de bedoeling is. Ten minste: ik wil steeds beter doen. Ben ik dan perfectioniste? Misschien een beetje, maar ik denk dat ik een zeer goed evenwicht heb gevonden tussen ontspanning en inspanning.

"Ik beweer niet dat ik alles goed kan, maar ik wil wel alles goed doen, of zo goed mogelijk doen. Dat heb ik echt van thuis meegekregen. De zoektocht naar perfectie mag wel geen obsessie worden. Anders krijg je stress. Ik aanvaard het dus als het op training eens wat minder loopt. En als ik het allemaal op een rijtje zet, dan primeert bij mij uiteindelijk nog steeds het plezier dat ik eraan beleef."

Weet jij wat er in het begin van het jaar is afgesproken met jou over wat je moest presteren om je Blosocontract veilig te stellen?

"Daar heb ik geen seconde aan gedacht. Wat was dat nu weer? Top zes op het EK? Dat heb ik dus ruim gehaald. Neen, de prestatie is niet bepalend voor mijn salaris. Mijn diploma - A1 chemie - daarentegen wel, dus verandert er niet zoveel voor mij.

"Zelfs met alles wat ik van de Golden League en mijn sponsors binnenhaal, kan ik niet leven. Ik heb dat salaris van Bloso nodig. Zonder dat geld zou ik dit niveau nooit kunnen halen. In 2001 ben ik eerder toevallig bij Atletiek Vlaanderen terechtgekomen. Ik ben een laatbloeier en ik heb nooit geweten dat je hard moest trainen om vooruit te gaan. Tot 21 werd ik steeds beter met drie trainingen per week."

Hoe is je status veranderd?

"Er is veel meer aandacht en overal waar ik kom, willen ze mij in de watten leggen. Voor mijzelf is er weinig veranderd. Ik ga elke dag naar de piste, werk hard en probeer beter te worden. Ik krijg heel veel mails van kinderen. Hoe die aan mijn e-mailadres komen, is mij een raadsel. Ik probeer veel mails te beantwoorden, maar dat wordt echt een hele klus. Negentig procent van wat mij wordt aangepraat, zeg ik af, anders heb ik geen leven meer."

Het is nooit in je opgekomen om hier te blijven omdat er aan het einde van het jaar prijzen worden uitgedeeld?

"Van november tot januari wordt het aanstaande seizoen voorbereid. Ik ben nu eenmaal prof en ik kan naar Zuid-Afrika, waarom zou ik dan hier blijven? Je voelt gewoon dat je daar stukken beter traint."

België verwacht vanaf 2007 van Tia Hellebaut minimaal elke zomer 2m03 en een medaille. Eerst op het WK en in 2008 op de Spelen in Peking.

"Blijven dromen. Van mij mag iedereen verwachten wat hij wil, maar ik zou het al fantastisch vinden als ik elk jaar 2m03 zou springen. Alleen is dat niet gegarandeerd. Is het realistisch? Nu gaat alles goed en als alles blijft gaan zoals nu, zal ik wel weer boven de twee meter uitkomen."

Vooral omdat jij de beste bocht loopt van alle hoogspringsters, dus een gave techniek bezit.

"Ik heb inderdaad een hele goeie techniek. Of het de beste is, weet ik niet, maar als Veneva (Bulgaarse, zilver op het EK) een even goeie bocht zou lopen als ik, dan ben ik eraan voor de moeite. Nu is zij wel een uitzondering. Ze loopt nauwelijks aan en springt dan met veel geweld naar de lat. Dat lijkt nergens naar, maar ze heeft op die manier wel al een centimeter hoger gesprongen dan ik.

"Er zijn er dus die meer klasse hebben, maar ik haal er echt alles uit. Ik moet het meer van mijn horizontale snelheid hebben, die ik omzet in verticale sprongkracht. Ik ben niet erg explosief, vandaar mijn lange aanloop en mijn snelheid. Ik moet over de lat vliegen."

Heb jij Kostadinova nog zien springen toen je klein was?

"Neen, maar na Göteborg heb ik wel beelden gezien van die 2m09, haar wereldrecord."

Wat is nu zes centimeter?

(lacht) "Op een meetlat is dat niet veel, maar hoe dichter je bij je record zit, hoe moeilijker je kunt verbeteren. Eerst 2m04 en dan zien we wel. Bij mijn 2m03 heb ik de lat wel geraakt. Ik ben er als het ware op gevallen, maar ze is wel blijven liggen. Al bij al was het een zuivere sprong. De 2m01 was nog zuiverder. Dat was de perfecte sprong. Bij die 2m03 zat ik te ver van de lat."

Heb je nog iets of iemand nodig om beter te worden?

"Er is weinig dat beter kan. Ik kan ook niet meer doen dan wat ik nu doe. Wetenschappelijke metingen misschien. Ik heb gehoord dat er van die vloeren bestaan waarmee ze dat allemaal kunnen meten. Hebben ze dat in het Australian Institute of Sports? Interessant, misschien moeten we dat eens uitproberen. Wij filmen momenteel zelfs zelden of nooit techniek. We zijn nu op zoek maar een biomechanisch filmprogramma om dat te ontleden. Maar dat is echt de laatste stap in mijn vooruitgang."

Heb jij jezelf verbaasd?

"Ja, dat zie je ook aan de uitdrukking op mijn gezicht na mijn sprong. Ik geloofde die 2m03 niet. 2m01, dat wist ik wel, maar 2m03?"

Had je dat dan nog nooit op training geprobeerd?

"Oh neen. Mijn record op training is 1m91. Van april tot het einde van het seizoen heb ik misschien zes of zeven specifieke hoogspringtrainingen gedaan. Natuurlijk ligt die lat op de wedstrijd hoog, maar dat is van geen tel. De bedoeling vorig seizoen was in Göteborg hoog te springen. Daarvoor moet je de rest van het seizoen hard trainen, met als gevolg dat je voortdurend vermoeid rondloopt en aan die hoge hoogtes niet moet denken, want dat lukt toch nooit."

Moet jij 'taperen' naar zo'n kampioenschap?

"Drie weken voor het EK ben ik beginnen afbouwen. Iedereen dacht dat ik al over mijn top was. Naarmate je begint te taperen, lijkt zo'n lat ook minder hoog. Ik herinner mij in Göteborg dat we een shoppingcenter binnenstapten en daar stond een lat en die lag op 2m05 met de melding daarbij: Kajsa Bergqvist heeft hier al over gesprongen. Ik keek naar die lat en ik zei tegen Wim: 'Die lat ligt niet op2m05.' Ik kwam dichterbij en dat bleek toch 2m05 te zijn. Dat is typisch als je uitgerust bent. Dan lijkt dat niet zo hoog. Ben je moe, dan zeg je bij 1m90 op training al: 'amai, zo hoog.'"

Hoeveel van je recente progressie heeft te maken met de rust in je leven? Je woont nu samen met je coach, die ook nog eens je kine is.

"Veel zeker. Als je als mens tot rust kunt komen en je voelt je goed in je vel en in je relatie, dan heb je plezier in alles wat je doet. Dat moet meespelen, maar het is niet de belangrijkste factor. Bij mij is dat nog wat anders, maar daar wil ik in de krant niet over praten. Dat is privé."

De atlete-trainerrelatie of de vriendin-vriendrelatie moet op een gegeven ogenblik onder druk staan, dat kan niet anders.

"Wij maken daar duidelijke afspraken over: op de baan is Wim de baas en thuis ben ik dat, maar dat spreekt voor zich. (lacht) Op de piste denk ik: hij is de trainer, hij weet wat ik moet doen en ik moet luisteren. Punt. Soms heb ik het gevoel dat hij voor mij zelfs harder is dan voor anderen, maar misschien is dat goed. Af en toe zal hij eens schreeuwen, maar mij beledigen? Nooit. Hij draait wel makkelijk de knop om en stapt in de auto alsof er niets is geweest. Ik wil er achteraf wel nog eens op terugkomen. Neen, ik heb echt niet het gevoel dat een van de relaties onder druk staat."

Ik heb op jou gestemd voor Sportvrouw van het jaar.

"Dank u."

Ik leg het uit: je bent de elfde performer aller tijden en dat hebben we in België nooit meer gezien sinds Ivo Van Damme.

"Die redenering snap ik en ik kan er niets tegen inbrengen, maar ik denk dat je op verschillende mensen kunt stemmen vanuit verschillende standpunten. Jij stemt nu voor mijn medaille en de intrinsieke waarde op wereldniveau van mijn sprong. Maar Kim Gevaert heeft drie medailles behaald dit jaar. En ik heb dan weer twee Golden Leaguemeetings gewonnen. Voor iedereen is er een verhaal te bedenken."

Diplomate ben je ook nog.

"Dat heb ik geleerd van mijn pa. Die is daar nog beter in."

Dat is nu de vijfde keer dat je over je pa begint in dit interview. En eigenlijk is het niet eens je pa, althans niet biologisch.

"Dat is juist, maar stiefvader vind ik een heel lelijk woord. Mijn pa kwam in mijn leven toen ik tien was. Hij is de man die mij heel veel heeft geleerd. Hij heeft voor ons gezin ook een leven waargemaakt, want alleen had mijn moeder het niet breed. Hij zorgde ervoor dat ik op de training kwam, omdat dat toen ineens betaalbaar werd. Ik was verschrikkelijk verlegen. Het moet voor mijn moeder heel erg geweest zijn met mij: ik sprak geen woord in gezelschap. Ik was elf en mijn pa heeft mij altijd naar de trainingen gebracht, en van het moment dat ik met atletiek ben begonnen, ben ik beginnen openbloeien."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234