Zondag 05/04/2020

'Ook een WK-ticket kan Syrië niet redden'

Vier wedstrijden scheiden Syrië van een superstunt: een ticket voor het WK voetbal in Rusland. De Syrische vluchteling Adnan Al Hafez moet zijn voormalige ploeggenoten vanuit Tienen toejuichen. 'Helaas kan zelfs het WK ons geen schone lei bieden.' Michiel Martin

Bijna alle spelers van de nationale ploeg voetballen in de omliggende landen, eentje zelfs in de Chinese competitie." Het zou zomaar over de Rode Duivels kunnen gaan, maar de Syrische vluchteling Adnan Al Hafez (33) heeft het over zijn landgenoten: de Adelaars van Qasioun, genoemd naar de berg die boven de Syrische hoofdstad Damascus uittorent.

Vooraleer Al Hafez in de zomer van 2015 via de gekende Balkanroute naar België trok, mocht ook hij zich een Adelaar noemen. Meestal vanaf de bank, dat wel. "Er was er eentje die ik altijd moest voorlaten in het doel", grijnst Al Hafez. De 'Mignolet' van de ploeg, zeg maar. Als keeper mocht Al Hafez uiteindelijk drie keer onder de nationale lat staan, nu kijkt hij toe vanaf zijn bank in Tienen hoe zijn ploeggenoten van weleer op stuntkoers zijn voor het WK in 2018.

Amateurisme en pleinvrees

Dinsdagavond was het delirium even nabij toen de Syrische aanvaller Omar Al Somah in de laatste minuut de gelijkmaker tegen Iran in de netten prikte. Al Hafez nodigde een tiental landgenoten uit in zijn Tiense flat om naar de wedstrijd te kijken. "Het dak ging er bijna af, wij zijn een passioneel volk. Vaderlandsliefde wordt er bij ons van kleins af ingepeperd."

Op de valreep zijn dus een derde plek in de Aziatische kwalificatiegroep - voor het nieuwe 'voetbalwalhalla' China, nota bene - en barragewedstrijden voor het WK veiliggesteld. Een sprankel hoop. Al Hafez schudt echter meteen het hoofd. "Ik denk niet dat we het gaan halen." Het lijkt inderdaad onwaarschijnlijk. In oktober wachten barragematchen tegen ervaren WK-rot Australië, en zelfs als mirakels bestaan, wacht daarna nog een land uit Noord- of Centraal-Amerika.

Het zijn serieuze obstakels die op de weg liggen naar eeuwige roem, maar dat is voor Syriërs nu eenmaal dagelijkse kost. De oorlog die sinds 2011 in Syrië woedt, heeft het land in puin achtergelaten en daarmee ook het bloedende voetbalhart getroffen. "Het begin van de oorlog heeft de nationale competitie vernietigd", zegt Al Hafez. Amateurisme werd de nieuwe norm, in stadions die amper gevuld raken uit explosieve pleinvrees.

75.000 supporters

Nochtans herinnert Al Hafez zich de betere dagen nog glashelder, toen hij de geel-blauwe kanariekleuren van Al-Kamarah SC verdedigde, de ploeg van zijn geboortestad Homs. "Het 'Anderlecht van Syrië'. In Aleppo speelden we toen voor 75.000 supporters tegen de rivalen van Al-Ittihad." In hetzelfde stadion waar ook de Syrische nationale ploeg haar thuiswedstrijden speelt. Nu moet dat in Maleisië, om de bekende redenen.

Voetbalwedstrijden in de Syrische Premier League kunnen vandaag alleen nog in veilig verklaarde steden zoals Damascus. Daar keepte Adnan Al Hafez tussen 2010 en 2014 voor stadsploeg Al-Wahda. "Voor de oorlog verdiende ik er een professioneel loon: zo'n 14.000 euro per jaar. Nadien kreeg ik net genoeg om eten te kopen."

En dus sloegen de vele Adelaars hun vleugels uit naar buitenlandse competities. Saudi-Arabië of China, dat lukte voor Al Hafez niet en dus vluchtte hij naar België om niet in het leger te moeten vechten. "In mijn thuisstad was ik alles kwijt: huizen, auto, alles. Een grote naam zijn in de Syrische voetbalwereld is geweldig, maar de toekomst van mijn familie komt op de eerste plaats." Ondertussen zijn ook vrouw en zoon een half jaar geleden naar België gekomen. 23 maart 2017: de datum staat in zijn ziel gekerfd.

Kinderen

Zijn keepershandschoenen heeft Al Hafez sinds de lange vluchtroute niet meer aangedaan. Tienen stuurde hem na een test wandelen en aan provinciale dwergploegjes wil hij zich niet binden. "Ik wil mijn naam niet bezoedelen", zegt hij trots. Nu coacht hij wel nog de doelman van het lokale vluchtelingenteam dat hij samen met een vriend heeft opgericht. "Voetbal is een mooie gelegenheid om beter te integreren."

Voetbal als ultiem bindmiddel, het is een mooie gedachte. Zou het, dat een plekje tussen de groten der aarde - Messi, Ronaldo en Neymar - ook de Syrische impasse kan ontwrichten? "Zo zit de wereld helaas niet in elkaar", zucht Al Hafez. "Een ticket naar Rusland gaat er niet voor zorgen dat we plots met een schone lei beginnen. Zelfs een goal in de laatste minuut doet de pijnlijke herinneringen niet verdwijnen."

Toch ziet Adnan Al Hafez de toekomst niet helemaal grauw. "Onze kinderen gaan in een betere wereld opgroeien. Zij zullen straks de kleuren van de nationale ploeg verdedigen." Zwart, wit, en vooral veel rood.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234