Maandag 23/09/2019

Onzin over meertaligheid

Yasmien Naciri is marketeer, student aan de UA en voorzitter van hulporganisatie Amana. Haar wisselcolumn met Matthias Somers verschijnt wekelijks.

Terwijl ik druk in de weer was met het vastleggen van mijn onderzoeksvraag rond meertaligheid, zag ik alweer met lede ogen aan hoe sommige politici hierover de grootste onzin verkopen. Net als vorig jaar laait de discussie rond meertalig opgevoede jongeren hoog op wanneer extreemrechts er moedwillig een identitair probleem van maakt. Zo werd om een of andere mysterieuze reden snel de link gemaakt met de oprukkende islamisering en de nood aan een immigratiestop.

Wat deze zaken met elkaar te maken hebben, blijft me een raadsel. Er bestaat namelijk geen enkel causaal verband tussen religie, immigratie en meertaligheid. Een meertalige opvoeding is niet alleen een onvermijdelijke evolutie die onze wereld al decennia ondergaat, maar is ook dé manier om kinderen een taal snel aan te leren. Elke taalkundige weet dat een kind een taal het best aanleert tijdens de 'kritische periode'. En waar vertoeven de kinderen in die periode het vaakst? Juist, thuis en op school.

Ik herinner onze politici er ook graag aan dat meer dan 50 procent van de wereldbevolking tweetalig is. Het spreekt dus voor zich dat het de normaalste zaak is dat er gezinnen zijn die hun kinderen een andere taal aanleren dan de taal die ze achter de schoolbanken aanleren. Zo zijn er verschillende landen die worden gekenmerkt door deze meertaligheid. Van Zuid-Afrika tot Marokko, Australië en China. Ouders die hun kinderen tweetalig opvoeden, zijn niet meer weg te denken. Ook in het drietalige België zijn er ouders die bewust voor een Frans- en Nederlandstalige opvoeding kiezen. Andere ouders geven hun kinderen dan weer een andere taal mee zoals het Arabisch, Spaans, Hebreeuws, Kosovaars of Turks.

Toch lijkt het alsof velen uit de lucht vallen wanneer ze te horen krijgen dat in sommige Vlaamse steden tot 40 procent van de jongeren meertalig wordt opgevoed. Het idee dat we deze meertalige capaciteiten moeten onderdrukken om te kunnen uitblinken in één taal, is een gedachtegoed dat ons allen meer kwaad dan goed doet. Anno 2017 is het beheersen van slechts één taal een handicap. Bovendien toont onderzoek aan dat er cognitieve voordelen gepaard gaan met meertaligheid. Voordelen die we moeten benutten en niet hoeven te verdringen om ideologische redenen.

Er zijn bijgevolg geen wetenschappelijke argumenten die tegen een meertalige opvoeding pleiten. Dankzij de toegankelijkheid van het onderwijs en de globalisering zal meertaligheid de norm worden. Het stijgende immersieonderwijs is een logisch gevolg van deze onomkeerbare evolutie. De vraag die we ons moeten stellen, is niet hoe we meertalige opvoeding kunnen stoppen, maar waarom we deze evolutie zouden tegenwerken. Alle wederkerende krampachtige reacties ten spijt, wordt het tijd dat het debat rond meertaligheid zich beter nestelt rond de 'hoe-vraag' in plaats van de 'waarom-vraag'. Het helpt als we dit belangrijke debat uit de handen van identitaire moraalridders houden. Het hoort daar gewoon niet thuis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234