Dinsdag 06/12/2022

Onvervalste punkers zonder hanenkam

R.E.M. JJJJ

Eerder op Werchter:

1985, 1989, 1995, 1999, 2003 en 2005

Main Stage

Donderdag 23.05 uur

Uit het feit dat R.E.M. donderdagavond al voor de zevende keer op de Rock Werchter stond, waarvan vijf keer als headliner, kun je verschillende dingen afleiden. Dat de groep graag naar de weide afzakt bijvoorbeeld. En dat zich onvoldoende nieuwe acts aandienen om een festival van deze omvang af te sluiten. Geen ramp, uiteraard, want R.E.M. is het soort band dat zelfs met een middelmatige cd onder de arm - en daar hebben ze er de laatste jaren nogal wat van gemaakt - toch opwindende concerten blijft geven. Nu de groep met het briesende Accelerate net haar beste plaat in tijden heeft uitgebracht mocht de lat hoog liggen en daar wipte ze vlot overheen.

Michael Stipe, die eerste keer in 1985 nog gewoon een zanger, maar nu een fenomenale frontman, zag er in zijn op maat gemaakte pak uit als een echte dandy. Een schril contrast overigens met bassist Mike Mills, die met zijn cowboykostuum de indruk wekte dat hij na het concert nog naar een rodeo moest. Beider stemmen staken mooi tegen elkaar af tijdens 'Imitation of Life', een van het handjevol pure popsongs in de set. Veel vaker spande gitarist Peter Buck de snaren aan en stond er rauwe garagerock op het programma, die met een onvervalste punkattitude door de luidsprekers werd gepompt. Af en toe werd het tempo even teruggeschroefd en dat leverde met 'Drive' en 'Hollow Man' enkele fraaie momenten op. Voor de fans van de eerste generatie werden oude favorieten zoals 'Fall on Me' en in de bissen 'Drive 8' opgevist. Ook 'Electrolite', waarbij Stipe iedereen verzocht om zijn gsm in de lucht te steken om zo de skyline van Los Angeles na te bootsen, was een moment om in te lijsten.

Het concert baadde bovendien in een knappe lichtshow, waarbij nerveus gefilmde beelden van de groep in een duizelingwekkende snelheid op videoschermen werd geprojecteerd. Fantastisch voor de eerste vijftig rijen, maar die kunstige vormgeving had als ongewenst neveneffect dat wie even verder op de weide stond geen flauw idee had van wat er zich op het podium afspeelde. Hoe geweldig R.E.M. was, hing deze keer bijgevolg af van de plek waar je stond te kijken. In ons geval: vlak voor Michael Stipe. Waarvoor welgemeende excuses. (BS)

DE SET

Orange Crush

Living Well Is the Best Revenge

What's the Frequency, Kenneth?

Ignoreland

Drive

Man-Sized Wreath

Imitation of Life

Hollow Man

Walk Unafraid

Houston

Electrolite

The One I Love

Begin the Begin

Fall on Me

Let Me In

Horse to Water

Bad Day

I'm Gonna DJ

Losing My Religion

Supernatural Superserious

Driver 8

Pretty Persuasion

Man on the Moon

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234