Woensdag 18/05/2022

ONTSPANNING

Zwart maar groener dan je denkt

Overdrijven we als we stellen dat le pays noir in onze contreien vooral un pays inconnu is? Nauwelijks. De kans is tegenwoordig wel heel reëel dat u blindelings naar de luchthaven van Charleroi rijdt, maar dat is een ander verhaal. Natuurlijk weet iedereen nog precies te vertellen hoeveel doden er bij de grootste mijnramp in de vaderlandse geschiedenis, in Marcinelle, te betreuren vielen: 262. Sindsdien is 8 augustus (1956) een rouwdag, tot in Italië - onder de slachtoffers bevonden zich namelijk ook 136 Italianen. Le pays noir telde zijn doden, en likte gedurende veel jaren veel wonden.

De slakkenbergen liggen er nog, als stille getuigen van een voltooid verleden tijd, aan de rand van grauwe voorsteden zoals Marcinelle, Mont-sur-Marchienne (zie Musée de la Photographie), Marchienne-au-Pont, Montignies-sur-Sambre, Couillet, Jumet, Lodelinsart enzovoort. Hun te spitse kop verraadt dat ze des mensen zijn, niet door de natuur gevormd. Gaandeweg raken de slakkenbergen gelukkig begroeid met gras en struiken, sommige zijn zelfs bebost. Op eentje groeien zelfs wijnstokken op de flank. Dit Zwarte Land, dit Manchester van de Walen, dit voormalig steenkoolbekken, blijkt bij nader inzien veel groener te zijn dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Natuurlijk lijken Charleroi en omgeving in de verste verte niet op een romantisch-in-het-water-gespiegelde trapgeveltjesstad als Brugge en zijn 'ommeland'; stel je voor dat het wel zo was. We treffen wel verrassend veel groene eilanden aan in dit postindustriële landschap. De 62 overgebleven slakkenbergen zijn nu zowat de groene longen van de stad.

Als er een periode is waarin je het best Charleroi bezoekt, dan is het wel nu. 's Winters kan het er behoorlijk somber zijn, maar zodra de zon zich laat zien, verandert het plein voor het stadhuis met zijn fonteinen en terrasjes in een streepje Italiaans-Turkse Rivièra.

In dat stadhuis zijn overigens twee musea ondergebracht: het Musée des Beaux-Arts, met werk van onder meer René Magritte en Paul Delvaux, en het Musée Jules Destrée. Destrée was de man die ooit een ladderzatte Paul Verlaine uitnodigde voor een conferentie in zijn stad.

Groene zones

Er zijn nogal wat parken, tuinen en bosgebieden, met een respectabele oppervlakte, in en rond Charleroi. Ze duiden op een positief lokaal beleid tegenover het natuurlijke erfgoed. Aan wandelgebieden dus geen gebrek.

Het Parc Astrid is bijvoorbeeld zo'n aangename groenzone, die trouwens de 'benedenstad' en de 'bovenstad' met elkaar verbindt. Het is een heuvelachtige Engelse tuin, die erg romantisch oogt en nogal wat boomsoorten telt. Her en der verspreid staan standbeelden en er is een muziekpaviljoen uit 1882. Het 16 hectare grote Parc de la Serna in Jumet is eveneens rijkelijk van boomsoorten voorzien, en heeft drie vijvers. De Terril du Martinet in Roux werd opnieuw door de natuur ingenomen en is momenteel een waar vogelparadijs. De Serres de Ransart hebben een oppervlakte van 3.000 vierkante meter. Hier komen de 160.000 planten en bloemen vandaan die Charleroi in de zomer opfleuren. Voorts zijn er nog de parken van Monceau, Couillet, Marchienne-au-Pont en Bivort, die zorgen voor de nodige groene oases in een toeristisch weinig voor de hand liggende omgeving.

Recreatie in Marcinelle

Laten we dan maar meteen een stukje wandelen. Vertrekpunt is het recreatiedomein van Marcinelle, een 150 hectare grote groene zone, waarvan deel uitmaken: het Bois du Prince en het Bois de la Ferrée, een wildpark, vijver, zwembad, tenniscourt (waar de wedstrijden voor de Astrid Bowl plaatsvinden) en een jeugdcentrum. Op de wegwijzers van de wandelpaden kun je niet helemaal vertrouwen, vandaar, tot slot, de route (5 kilometer) in een notendop. Veel plezier.

Luc Van De Steene

Centre de la Jeunesse aan je linkerkant. Volg weg omhoog tot aan kruispunt. Linksaf, en brede weg volgen gedurende 1 kilometer. Paar meter voorbij dennenbos: linksaf (volg rood-witte strepen van Grote Route-pad). Waar weg in stijgende lijn gaat: sla pad links in (opnieuw rood-witte strepen). Voorbij slagboom, bredere laan naar links volgen. Aan y-splitsing rechtdoor. Weg blijven volgen tot aan paaltje met rode markering. Voorbij minigolf en trap afdalen naar boswachtershuisje. Pad rechtdoor, helemaal rond eerste deel van de vijver. Links weg naar omhoog en trap op naar terras boven zwembad. Trap af en rond tweede deel van de vijver. Brug over. Weg rechts omhoog. Aan y-splitsing linksaf. Zo terug naar vertrekpunt. Praktisch. Ring uitrit 3 Marcinelle-Hublinbu, volg dan de pijlen 'Centre de Délassement' (recreatiedomein). Parking vlak bij het Centre de la Jeunesse.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234