Donderdag 15/04/2021

Ontslag

undefined

Een aardige collega rekende het ons voor: in de laatste tien seizoenen waren 125 trainers aan het werk in de eerste klasse. Daarvan werd meer dan 80 procent vroegtijdig ontslagen. Het laatste (slacht)offer was de bij de media zeer sympathieke Peter Maes van KRC Genk. In de nasleep werd getoeterd over een gebrek aan respect en over een onterecht ontslag dat in de sterren stond geschreven. Dat kan allemaal waar zijn, maar ook niet, want we weten niet wat er echt speelde. Bestuur en directie houden de lippen stijf op elkaar, spelers kijken de andere kant op en zeggen wat hun het beste uitkomt en de trainer zwijgt voorlopig.

Tachtig procent ontslagen is te veel. Misschien had Peter Maes nog een toekomst bij Genk, als het daar iets beter was aangepakt. Net zoals bij Gent er nog een mooie toekomst is voor Hein Vanhaezebrouck, want die zou nu ook onder vuur liggen als we dat goed lezen. Het is bepaald vreemd dat clubs niet méér inzetten op het managen van de goede relatie met hun trainer, die zowat de meest stabiele factor in hun sportieve cel zou moeten zijn. Clubs hebben door scha en schande geleerd om spelers te begeleiden. De volgende stap is trainers begeleiden en coachen. Een boven elke verdenking staande sportief directeur kan daarbij alvast helpen.

De voorbeelden van Guy Roux (Auxerre), Alex Ferguson (Man United) en Arsène Wenger (Arsenal), die een half leven bij dezelfde club bleven werken, zijn niet zomaar te projecteren op de Belgische import-exportbusiness die onder het mom van een voetbalcompetitie wordt georganiseerd. Ondanks of net omwille van die vreemde finaliteit dringt een goed doordacht personeelsbeleid zich op. De trainer is cruciaal want de trainer die spelers beter maakt en in de etalage kan zetten, is goud waard. Wat dat betreft heeft Maes - voor zover we dat kunnen beoordelen vanaf de zijlijn - niet gefaald. Idem voor Vanhaezebrouck.

Van bij de onderhandelingen bewandelen clubs en trainers al te vaak het foute pad. De trainer wil zijn stempel drukken en eist complete zeggenschap over het sportieve en medezeggenschap in al het andere. Daartoe bemoeit hij zich evenzeer met randvoorwaarden, zoals kastjes in de kleedkamer laten verven en het spelershome inrichten met een gigantische flatscreen. Kwestie van goed te staan bij de spelers. Het is haantjesgedrag: ik, de trainer, ben hier de baas, en ik zorg voor jullie. Op de meeste spelers maakt dat indruk. Op sommige besturen ook. Trainers die dat niet doen, worden als soft weggezet.

Zo zou het moeten gaan: een trainer spreekt met een club en krijgt van bestuur en directie een briefing over de toestand waarin de club zich bevindt, de filosofie van het management en de targets voor de club en voor hemzelf. Tweede stap: de trainer wordt onmiddellijk op de grenzen van zijn verantwoordelijkheden gewezen. Dit zijn jouw zaken, dit zijn onze zaken: jij bent de best betaalde directeur in het huis, maar dit zijn je collega's. Problemen worden intern besproken en opgelost en niet in de pers gegooid.

Het gebeurt niet en waarom? Omdat de trainer van bij zijn aantreden geobsedeerd is om de club naar zijn hand te zetten. Ook al is hem dat niet expliciet toegezegd, het ligt besloten in het karakter van de trainer om de almacht te verwerven. Dat wordt hem vergeven. Meer zelfs, alles wordt hem vergeven zolang de resultaten goed zijn. Maar zodra het wat minder gaat, wordt hij de schietschijf van iedereen die hij heeft gepasseerd of geschoffeerd.

Ga strikter om met de trainer, screen hem op sporttechnische en psychologische capaciteiten, voed hem op, omring hem met een capabele staf, schiet niet in een kramp bij ongelukkig verlies, stuur af en toe een psycholoog langs en een verlengde samenwerking ligt in het verschiet. Trainers die zich bemoeien met clubzaken die hun niet aangaan: op de vingers tikken. Trainers die de club bekritiseren: op de vingers tikken. Trainers die de communicatie van de club zelf in handen nemen: op de vingers tikken. Trainers die denken dat ze alles beter kunnen dan wie dan ook in de club: terug in hun hok jagen. Alleen trainers die geld willen pakken op transfers mag je per direct ontslaan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234