Maandag 24/01/2022

Ontroerende momenten

klassiek

zangeres barbara bonney in de vlaamse opera

Antwerpen

Van onze medewerker

Stephan Moens

Soms heb je niet veel nodig voor een goed concert. Een zangeres met smaak en een techniek die zo sterk is dat ze de toevallige winterverkoudheid overwint; een pianist die meegaat met haar intelligente aanpak; een mooi programma tussen grote kunst en kleine kunstjes.

Barbara Bonney en Malcolm Martineau brengen Haydn, Schubert, Brahms en Wiener Lieder: dat is genoeg om achterover te zakken in je zetel en te genieten. De Engelse liederen van Haydn op teksten van de preromantische, prefeministische dichteres Anne Hunter zijn voor vele toehoorders een verrassing: misschien hebben anderen deze 'gotische' stijl later nog intensiever ontwikkeld maar Haydn was wel de eerste. Met name Der Wanderer is een stuk dat ver naar de toekomst wijst. Een eerste reden om Bonney dankbaar te zijn.

Met Schubert komen we bij het kernpunt van de avond. Bonney heeft uit de grote cyclussen vooral lyrische liederen gekozen. Die zijn ook het geschiktst voor haar stem. Haar interpretatie speelt met de mogelijkheden van die stem, buit het legato uit, kleurt met vibrato en is daardoor minder declamerend dan bij de meeste van haar mannelijke collega's maar zoeter, zangeriger. Bij momenten (in In der Ferne bijvoorbeeld) komt Schubert op die manier in de buurt van Richard Strauss, een compliment voor die laatste. Ook Frühlingstraum en Der Lindenbaum zingt Bonney erg eigenaardig maar wel indrukwekkend. Ständchen is een wonder waarbij niemand zich moet schamen voor de tranen in zijn ogen.

Ook uit Brahms heeft Bonney een lyrische keuze gemaakt. Vooral Es liebt sich so lieblich im Lenze (naar Heine) en Heimweh (naar Groth) zijn ontroerende momenten; hier laat ook Martineau zijn typische understatement even varen voor een warmere toon.

Vandaar naar de operetteliederen van Heuberger & co. is een verrassend kleine stap, tenminste als je hem zet zoals Bonney. De enige toegeving die zij doet aan het genre is een schijn meer verleiding in haar stem brengen. Voor de rest blijft de opera- en liederzangeres aan het werk: met perfect portamento, gedragen hoge noten (die ze zelfs als er eentje dreigt te mislukken nog met veel techniek redt) en een zekere ernst in de zegging. Zelfs de banale onzin van de teksten die Nico Dostal gebruikte ("Du nur bist das Glück meines Lebens") wordt op die manier draaglijk; de humor van 'Ich bin die Christel von der Post' (uit Der Vogelhändler van Zeller) klinkt in plaats van vulgair anarchistisch en 'Meine Lippen, sie küssen so heiss' (uit Giuditta van Lehár) is eerder ironisch dan belachelijk.

Twee welverdiende bisnummers, een wondermooie Nussbaum van Schumann en het Viljalied uit Die Lustige Witwe van Lehár, besluiten een bijzonder aangename avond.

Wat: liederen van Haydn, Schubert en Brahms en operettearia's Wie: Barbara Bonney, Malcolm Martineau Waar en wanneer: Antwerpen, Vlaamse Opera, 7 decemberOns oordeel: Veel smaak en techniek zorgen voor een bijzonder aangename avond.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234