Donderdag 24/10/2019

Video

Ontmoet het identificatieteam van de politie: zij gaven de doden hun naam terug

Beeld screenshot

"Aan de dood kan je niets doen. En voor de dode ook niet meer. Je kan hem enkel teruggeven aan zijn familie. Uiteindelijk ben je toch iets positiefs aan het doen." Aan het woord is Dirk, lid van het identificatieteam van de federale politie. Terwijl België het wrede gezicht van terreur van het netvlies probeert te vegen, kijken deze mensen recht in de ogen van de slachtoffers. Zij identificeerden de lichamen van de aanslagen in Zaventem en Maalbeek. Zij geven de doden, de vaders, de zonen, de moeders, de dochters een naam. Hoe moeilijk dat letterlijk en figuurlijk ook is. Koppen sprak met hen.

Ontploffingen. Moeilijker

Samen werken de mensen van het DVI-team (Disaster Victim Identification) aan één doel: de families van de slachtoffers de immens pijnlijke, maar oh zo broodnodige zekerheid geven: 'Ja, dit is uw geliefde', 'uw dierbare is bij de dodelijke slachtoffers'.

"Het was een heel speciale dag", vertelt Dirk Maes, coördinator commandopost operaties DVI. "Ik was op weg naar het werk toen ik op de radio hoorde dat er iets gebeurd was op Zaventem. Ik wist direct dat het ernstig was en dat er iets op stapel stond voor ons. We hadden hier te maken met ontploffingen. Dat heeft het allemaal veel moeilijker gemaakt. De mensen waren verminkt."

Andre Roosen, coördinator DVI post mortem: "Je zit met verschroeide lichaamsdelen, lichamen die zich deels in staat van ontbinding bevinden. Die geuren dringen je op, die dringen in je kleren... Echt wennen doe je daar nooit aan."

Beeld screenshot
Beeld screenshot

Keiharde vragen beantwoorden

Na de identificatie is er natuurlijk ook het even pijnlijke moment van het slechte nieuws melden aan de nabestaanden. "We doen dat nooit telefonisch. We gaan altijd ter plaatse", vertelt Patrick Bourgeois, coördinator DVI ante mortem. In zulke gesprekken stellen familieleden keiharde vragen. "Waar was hij juist?", "Hoe is hij gestorven?", "Heeft hij geleden?"

"De meeste mensen willen altijd nog een laatste groet brengen, gelijk hoe het lichaam eruit ziet", vervolgt Dirk. "Wij hebben dan het lichaam klaargemaakt om een laatste groet te kunnen geven. Het enige dat zichtbaar is, is een hand. En die mensen waren daarmee tevreden."

Beeld belga
Beeld belga

Boos? Ja. Maar ook trots

"De familie gaat door een lijdensweg. Wij bieden hen de zekerheid", zegt Andre.

"Het is niet die zekerheid die hun lijden wegneemt, maar ik denk dat het rouwproces dan pas kan beginnen, en dat dan pas een genezing kan gebeuren. En ik denk dat dat ook strookt met de filosofie van DVI. Dat is één van de redenen waarom ik dit werk... Het is misschien contradictorisch...maar... zo graag doe."

Dirk: "Wij hebben ons werk gedaan. Wij hebben iets goeds gedaan voor de familie. Wij hebben een mens terug kunnen geven aan de familie. En eigenlijk maakt me dat trots dat we iets positief hebben kunnen doen."

"Boos om wat er gebeurd is? Ja. Maar trots dat we toch hebben kunnen meehelpen om voor die mensen een oplossing te bieden", besluit hij.

Beeld ap
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234