Donderdag 12/12/2019

Ontmoedigend

Beeld UNKNOWN

Wie de VUB-studie over jongeren in Brussel leest, kan niet anders dan grote ogen trekken. Onze hoofdstad mag gekenmerkt worden door diversiteit, dat leidt niet tot kosmopolitische jongeren. Jonge Belgen, Marokkanen, Turken en Zuid-Europeanen - de vier grootste etnische groepen in Brussel - hanteren allemaal het 'eigen volk eerst'-principe. Ze leven naast elkaar in een stad waar ze zich al te vaak onveilig voelen en alvast op dat vlak niet veel beterschap verwachten. Amper een jongere op de twee gelooft dat de politie hen kan beschermen.

De conclusies over antisemitische gevoelens zijn ronduit schokkend. Net als hun Vlaamse tegenhangers vindt ongeveer 10 procent van de autochtone jongeren in Brussel zich in antisemitische stellingen. Op zich al een stuitend cijfer. Bij moslimjongeren kan de helft van de leerlingen echter omschreven worden als antisemitisch. Anders dan bij racistische autochtonen hebben die anti-Joodse gevoelens niets te maken met lage scholing of sociale achterstelling. Dat de negatieve gevoelens tegenover Joden bij moslimleerlingen ingebakken lijken, maakt het alleen maar moeilijker ze te bestrijden. In zo'n klimaat is zelfs passieve tolerantie, waarbij bevolkingsgroepen elkaar gewoon gedogen, verre van vanzelfsprekend.

Helemaal ontmoedigend is de vaststelling dat het niet helpt de 'andere' te leren kennen. Jongeren die in sterk gemengde scholen onderwijs volgen, beoordelen elkaar niet genuanceerder. Wat telt, is niet de schoolcontext, maar wel de buurt waarin men opgroeit en leeft.

Wie de Brusselse realiteit van iets dichterbij bekijkt, ziet een eilandvorming op etnische gronden. Ruwweg geschetst valt de stad in twee delen uiteen. Er is een sikkel waar het aandeel allochtonen groot is, dat door de hoge geboortecijfers sterk blijft groeien. Behalve die hoge bevolkingsdichtheid is er vaak een concentratie van werkloosheid, armoede, slechte huisvesting en illegale economische circuits. Daartegenover staat een sikkel waar behalve autochtone gezinnen vooral expats en internationale ambtenaren wonen.

Die dualisering blijft jaar na jaar toenemen. Op korte of zelfs middellange termijn zijn de kansen dat er een fundamentele verbetering aan zit te komen dan ook veeleer klein. Als ontmoedigende boodschap voor het samenleven in de enige grootstad van het land kan dat tellen. En een duidelijker alarmsignaal voor de hoofdstedelijke politici is moeilijk denkbaar.

Steven Samyn
Chef politiek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234