Zaterdag 24/08/2019

Ontdek de dagjestoerist in jezelf

Daguitstappen zijn persoonlijk. Sommigen onder ons worden vrolijk van de geur van natte aarde, anderen zijn pas tevreden als ze wat cultuur op hun netvlies krijgen. En nog anderen liggen liefst lekker zen in de zon. Vandaar dat we iets in petto hebben voor elk van jullie.

Voor de citytripper:

bier en art nouveau in Mechelen

In brouwerij Het Anker leidt de gids ons langs de grote zalen met de roodkoperen ketels, de smalle gangen en de wenteltrappen. We zien de oude mouterij, de brouwerijzaal en de bewaartanks waar het bier kan rusten. Indrukwekkend is ook het netwerk van dikke buizen waardoor de mout, de malt, de hop en de kruiden worden aangevoerd, zoals koriander (voor de tripel), sinaasappelschil, drop, kamille, anijs.

We gaan ook even het dak op. Daar staat een oude kuip ter grootte van een klein zwembad, die vroeger gebruikt werd om het bier te koelen. Maar de leukste plek in het gebouw is de degustatiezaal. We leren hoe we correct moeten proeven en mogen dat vervolgens helemaal oefenen met een Gouden Carolus dubbel en tripel.

Helemaal vrolijk van het brouwerijbezoek, trekken we naar het Ursulineninstituut in Sint-Katelijne-Waver, een van de mooiste scholen van ons land. Inderdaad een school, maar niet zomaar een. Als je door de gangen, de zalen en de refters schrijdt, overvalt je een gevoel van melancholie en verwondering bij zoveel grandeur. De mix van art nouveau, art deco, neogotiek en neoromantiek is adembenemend. Je wandelt door de feestsalons, de refters, de pianogalerij en de vroegere bidkapel. Maar de meest feeërieke plek is de art-nouveauwintertuin, met exotische planten en een indrukwekkende glas-in-loodkoepel met duizend en een kleuren.

Brouwerij Het Anker, Guido Gezellelaan 48,

2800 Mechelen. www.hetanker.be.

Wintertuin Ursulinen, Bosstraat 9,

2861 Sint-Katelijne-Waver. www.visitwintertuin.be.

Voor de zonneklopper:

relaxen op een bootje aan het Zilvermeer

Zomaar wat dobberen in een bootje, zachtjes op en neer op de kabbelende golven... Alles kan, niets moet. Daar krijg je een instant vakantiegevoel van, toch? Op het Zilvermeer in Mol kan je bootjes huren die je zelf bestuurt, zodat je helemaal vrij bent om te varen waarheen je wil. En zo komt het dat we bij wijze van test in zo'n wiebelend sloepje stappen, samen met drie enthousiaste kinderen. Een vaarbewijs hebben we niet nodig, zo vertelt de verhuurder. Er zijn maar drie motorstanden: neutraal, vooruit en achteruit. Moeilijk lijkt het niet, maar toch is het even wennen om het bootje niet te veel te laten zwalpen.

Gelukkig is het erg rustig op het uitgestrekte meer en hoeven we niet binnen de lijntjes te kleuren. De zon op het vlakke water is heerlijk, maar na een tijdje wordt het toch tijd om wat schaduw op te zoeken. De plas van het Zilvermeer is verbonden met het kanaal Dessel-Kwaadmechelen, en zo kan je ook naar de rustigere en smallere kanalen varen, omzoomd door hoge bomenrijen. We varen voorbij de pannenkoekenboot en de Sas4-Toren en onderweg zwaaien we uiteraard vrolijk naar wandelaars en fietsers.

Port Aventura, Zilvermeerlaan 9, 2400 Mol.

www.zilvermeerhaven.be en www.zilvermeer.be.

Voor de dierenvriend: bezoek aan het opvangcentrum

in Brasschaat

Het opvangcentrum voor vogels en wilde dieren in Brasschaat zou je kunnen omschrijven als een soort veldhospitaal. Gewonde en zieke dieren worden hier opgevangen, verzorgd en nadien weer vrijgelaten in de vrije natuur. Het gaat om dieren die aangereden werden in het verkeer of verwond raakten door een kat of hond, roofvogels die een vergiftigd dier hebben opgegeten of jonge vogels die uit het nest gevallen zijn. "Twee keer per maand zijn er rondleidingen voorzien", vertelt Siegen Van Mieghem. "We vertellen wat we doen en de mensen mogen de dieren helpen voederen. De bezoeken beperken we heel bewust. Wilde dieren zijn stressgevoelig. Het mag niet te druk zijn."

In Brasschaat zitten vooral veel vogels: stads- en houtduiven, merels, koolmeesjes, buizerds, uilen. Er zitten ook egels, en soms reeën. Tamme dieren zijn er ook: konijnen, parkieten en waterschildpadjes. Soms worden er ook exotische dieren opgevangen, zoals een slang. "We maken geen onderscheid tussen bedreigde en niet-bedreigde soorten, elk dier wordt even goed verzorgd. De wilde dieren worden na verloop van tijd steeds vrijgelaten. De tamme dieren worden meestal ter adoptie gezet op onze Facebookpagina. Helaas zitten hier ook dieren die hier niet thuishoren. Mensen brengen soms jonge reeën binnen, omdat ze denken dat de moeder hen verlaten heeft. Dat is meestal niet zo. Maar eenmaal ze aangeraakt zijn, kan de reeënmoeder hen verstoten."

Holleweg 43, 2950 Kapellen.

www.vocbrasschaatkapellen.be.

Voor de natuurliefhebber/

avonturier:

mist en modder in Saeftinghe

Heb je een hekel aan asfalt? Word je vrolijk van de geur van natte aarde? Dan is het Verdronken Land van Saeftinghe vast iets voor jou. Het natuurgebied ligt vlak boven Doel, net over de grens met Nederland. Twee keer per dag, bij vloed, loopt het Scheldewater via een netwerk van geulen en slikken naar binnen, bij springtij komt zelfs alles blank te staan. Een deel van het getijdengebied is vrij toegankelijk, maar als je wat verder wil, dan kan dat enkel met een gids.

We mogen ons aansluiten bij een groep vrouwen van een Limburgse handbalclub, een uitgelaten bende, die voor de gelegenheid is uitgedost in kleurrijke pakken met windmolentjes. Hoewel er die ochtend een dikke mist over de vlakte hangt, kan het weer de pret niet bederven, integendeel zelfs. Het weidse landschap krijgt iets mysterieus, een gevoel van oneindigheid. Af en toe horen we de misthoorn van een schip, dat even verderop op een onzichtbare Schelde de bocht van Bath voorbijvaart.

Zuigende modder

We lopen door het hoge natte gras en stappen onhandig door de geulen, gevuld met een dikke, kleverige modder. Het werkt wat op de lachspieren. "Blijven doorlopen, zo zak je niet al te diep weg", roept gids Ellen ons toe. Het duurt niet lang of een van de vrouwen is al een laars kwijt, die met wat trek- en baggerwerk gelukkig snel gerecupereerd wordt.

Het landschap is wonderschoon. Gezien het gebied voortdurend onderloopt met brak water (deels zoet, deels zout) zorgt dat voor een unieke biotoop, met een lage begroeiing van grassen en riet en veel vogels, zoals tureluurs, scholeksters en bonte pieken. Sommige planten zijn eetbaar. Zeekraal en lamsoor mogen we proeven, ze hebben een frisse, zilte smaak.

Als we drie uur later opnieuw op het asfalt staan, voelt dat wat vreemd. Het lijkt wel of we zeebenen hebben, na het lange wandelen in de zuigende modder. We springen nog even binnen in het museum, dat het verhaal vertelt over de geschiedenis van Seaftinghe en het voortdurende gevecht met het wassende water.

Bezoekerscentrum Saeftinghe, Emmaweg 4,

4568 PW Nieuw-Namen (bezoekadres Emmadorp). www.saeftinghe.eu.

Voor de Dingenzoeker:

op uitstap naar Landschap De Liereman in Oud-Turnhout

Wat: "Een heel groot en toch niet zo bekend natuurgebied waar veel dieren te spotten vallen, onder andere wilde paarden", vatten Greetje en Kristien samen.

Kinderverleidingen: "We wisten dat er een speelbos was dus waren we aan het uitkijken naar de speeltuigen tot we doorhadden dat het gewoon een echt bos is waar de kinderen kampen kunnen bouwen, in bomen klimmen en takken versleuren. En zich schandalig vuil maken", lachen Kristien en Greetje.

Oudervertier: "Dit is echt een puur natuurplek met allerlei uitgestippelde wandelingen, een vrij nieuw bezoekerscentrum waar je een ijsje of drankje kan kopen en extra info kan vragen. Maar het is vooral leuk om gewoon je zin te kunnen doen."

Leeftijd: "Een bos is fantastisch voor iedereen. Voor kleuters is er bovendien een doerugzakje met een verhaal van Marc de Bel waarmee ze het natuurgebied beter kunnen leren kennen."

Weertype: "Droog weer is het leukst om buiten te spelen. Koud of warm doet er niet toe, eens de kinderen aan het ravotten zijn."

Schuurhovenberg 43, 2360 Oud-Turnhout.

www.deliereman.be.

Wie zijn de Dingenzoekers?

De Dingenzoekers dat zijn moeders Kristien In-'t-Ven en Greetje Van Buggenhout en hun kinderen Felix, Lucy en Mirtha. Sinds een aantal jaar hebben ze de gewoonte om samen op avontuur te trekken en voor hun blog dingenzoekers.be uit te testen welke plekken en uitstappen plezier voor kinderen én ouders te bieden hebben. Dat je daarvoor niet eens ver hoeft te reizen, bewijzen ze met hun tweede boek België voor kinderen en hun baasjes waarin ze het hele land afdweilden op zoek naar verrassende en minder bekende plekken.

Uitgegeven bij Luster, € 19,95.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden