Zaterdag 15/08/2020

Ontastbare popkoning

Hij is de grootste, best verdienende, meest gestreamde artiest van dit moment: Drake. Met dank aan zijn juist niet zo stoere voorkomen en een stem als honing. Deze week speelt hij twee keer in het Antwerpse Sportpaleis.

Eerst de ontzagwekkende erelijst er maar eens bij pakken, zodat we heel het Drake-fenomeen, vlak voor zijn Belgische optredens deze week, in volle glorie voor ogen hebben. De rapper Drake, die op 24 oktober 1986 in Toronto, Canada, werd geboren als Aubrey Drake Graham, was vorig jaar de meest gestreamde artiest op de grootste streamingsite Spotify. Sterker nog: hij was de meest gestreamde artiest in de geschiedenis van het streamen. Zijn album Views en bijvoorbeeld zijn single 'One Dance' werd - zoek dekking - bijna vijf miljard keer afgespeeld. Daarmee walste Drake over Kanye West, landgenoot Justin Bieber en zijn aan/uit-vriendin Rihanna heen.

Logisch dat Drake genomineerd was voor acht Grammy Awards, de belangrijkste Amerikaanse muziekprijzen. Hij verzilverde er twee, die voor beste rapsong en beste rap-performance.

Volgens het zakenblad Forbes is Drake een van de grote nieuwe cash kings van de popmuziek in het algemeen en van de hiphop in het bijzonder. Drake verdiende in 2016 naar schatting 40 miljoen euro. Met zijn muziek, natuurlijk, maar ook met lucratieve contracten met Apple, Sprite en Nike. Drake is goed in zaken. Vaart wel bij zijn partnerschap met Apple Music en soms exclusief via die dienst gestreamde muziek. Hij heeft een eigen, zeer succesvol whiskymerk, genaamd Virginia Black. En dat past goed bij zijn bijnaam Drizzy, die duidt op een aangename staat van verdoving door drank dan wel drugs.

Nog één fun-fact. Hij is door het voorname New Yorkse modeblad GQ Magazineverkozen tot best geklede man van dit jaar. Omdat hij 'gezellige' kleding, die de ligbank eigenlijk niet zou mogen verlaten, toch tot geloofwaardige 'streetwear' weet te maken. Drake ziet er gewoon goed en stoer en mannelijk uit in pastelblauwe truien en rode ski-jacks. Een klassiek geval van een ruwe bolster met een blanke pit. Kijk maar naar de hallucinante clip bij het nummer 'Hotline Bling'.

En hij speelt deze week dus twee shows in het Antwerpse Sportpaleis en in heel veel andere arena's in de rest van de wereld. Drake is, kortom, de grootste mannelijke popster van het moment. En dat is hij geworden in een flits. Hoe, in godsnaam?

Degrassi

Drake werd bekend als kindacteur in de Canadese tv-serie Degrassi. Hij had dus al een min of meer bekende kop toen hij halverwege het vorige decennium langzaam van de tv richting de hiphop schoof. Drake raakte geïnspireerd door Jay Z, maar zijn helden waren vertolkers uit de zachtere hoek van de hiphop en ook uit de r&b: Aaliyah en Usher - houd deze trojka aan Grote Voorbeelden in het achterhoofd. Drake ging liedjes schrijven. En dat ging hem goed af.

Een goede move: in 2009 tekende hij bij het daadkrachtige hiphoplabel Young Money Entertainment van rapper Lil Wayne - een sublabel van het grote Cash Money Records. Ongeveer in de tijd dat de carrière van Lil Wayne ineenstortte door arrestaties, rechtszaken en celstraffen. In zijn eerste nummers haakte hij aan bij de goede, opstomende rappers als Trey Songz, die weer heel close was met bijvoorbeeld de ook al zo snel doorbrekende Nicki Minaj. De naam Drake ging rond in de hiphopwereld, met komeetsnelheid. Mede dankzij die slimme collaboraties: een andere belangrijke factor in het Drake-succes.

Ook niet onhandig: hij kreeg een relatie met Rihanna - een van de grootste vrouwelijke artiesten van het moment, die 24 uur per dag in het harde licht van de entertainmentschijnwerpers staat. En Drake maakte liedjes met Rihanna. Heel goede liedjes, denk maar aan 'Take Care' (zie kader).

Dan de naakte hitfeiten, Drakes vuistslagen in de muziekwereld. Het officiële eerste album Thank Me Laterdebuteerde in 2010 op nummer één van de hitlijst Billboard 200, met bijna een half miljoen verkochte exemplaren in een week. De kritieken waren laaiend enthousiast: de gezaghebbende Amerikaanse muzieksite Pitchfork bekroonde Thank Me Later met een jubelende 8.4. En Pitchfork zou daarna vrijwel elke Drake-release, van singles tot albums als Take Care (2011) en Nothing Was the Same (2013) blijven aanbevelen als 'beste nieuwe muziek'. Drakes platen werden stuk voor stuk albumhits, met zijn laatste Views als ultieme kraker.

Schoolpleinromantiek

Wat iedereen met ook maar het geringste verstand van muziek direct opviel aan Drake: de man slechtte grenzen, op de meest hitgevoelige manier. Bijvoorbeeld al in het nummer 'Fancy', een van de leukste tracks van zijn debuutplaat en een nummer waarin eigenlijk de hele Drake in een soort blauwdrukvorm te horen is. Een Drake die in zijn woordenstroom feilloos balanceert tussen hiphop en r&b en pop: half gezongen, half gerapt, in een supersofte flow als heldere honing uit een knijpfles. En die de soms best expliciete inhoud van zijn rijmwerk aanlevert in een bosje bloemen, als hij boterzacht rapzingt: "And my LA girls, let me see your hands. Wave 'em at the bitches hating on you with they friends."

Hard verpakt in zacht, hiphop vermomd als pop, mannelijk en vrouwelijk tegelijk. En met zo'n artistieke ambivalentie sla je in de huidige muziekwereld je slag.

Drake is natuurlijk een exponent van het huidige hiphopsucces. Hij komt bovendrijven in een muzikaal tijdsgewricht waarin de hiphop de pop domineert. Maar Drake werd de allergrootste omdat hij de rafelige kantjes van de hiphop vijlt, met zijn rappende zachtheid en heel veel r&b. Zo hoor je in Drake net zo veel Usher als Jay Z, net zo veel kale beats als vloeiende en oorsmerende harmonieën. In liedjes gedrenkt in schoolpleinromantiek, die Drake viste uit het oeuvre van de in 2001 zo tragisch overleden r&b- en hiphopzangeres Aaliyah.

Want ook in zijn teksten, en met dat scherp geslepen potlood, bewandelt Drake de gulden middenweg. Hij rapt niet of nauwelijks over groot wereldleed en maatschappelijke misstanden, laat staan raciale ongelijkheidsellende in de Verenigde Staten. Als Canadees komt hij daar mee weg. Drake geeft adempauze in een oververhitte wereld, met hiphop en r&b die het mogelijk maakt weer wat te mijmeren over leven en liefde. Drake praat vooral over zichzelf - en niet heel origineel: zijn roem en waaraan hij die te danken heeft - én zijn relatie met vrouwen.

Die is niet altijd netjes - daar is Drake heel eerlijk in. Maar dan zegt Drake gewoon 'sorry', met veel respect voor de dames in zijn leven die zonder hem misschien wel beter af zijn. Applaus van de vrouwen. Maar, en dan komt het: Drake zegt 'sorry' op een net niet berouwvolle manier. Zoals in de megahit 'Hotline Bling', waarin Drake vermoedelijk iets heel erg fout heeft gedaan en de stad én zijn vrouw moet verlaten. Hetgeen voor die vrouw kennelijk veel beter is, want nu vermaakt ze zich uitstekend met champagne op de dansvloer en heel veel leuke nieuwe mensen om zich heen. Leuke nieuwe mannen ook. Die hun handjes niet kunnen thuishouden, denkt Drake.

Het sorry van Drake komt er in 'Hotline Bling' een beetje uit als een 'zoek het dan maar lekker zelf uit'. En dat verwoordt hij lenig: "You and me we just don't get along. You make me feel like I did you wrong." Verwarring: is het nu zijn schuld, of juist niet? En dus ook applaus van de mannen. Alweer die evenwichtskunst.

Boven het mijnenveld

En die leidt bij Drake tot het grootst denkbare popsucces. In het brede armgebaar van zijn muziek grijpt hij een publiek van mannen en vrouwen, bij hiphop, r&b en pop. In zijn singles en clips is hij net zoveel acteur, als zanger, als singer-songwriter, als danser. Dankzij zijn afkomst - deels Afro-Amerikaans, deels blank en joods - zweeft hij bovendien boven het mijnenveld van het diversiteits- en racismedebat.

Drake is voorlopig onaantastbaar en die status komt hij deze week vieren in het Sportpaleis. We kunnen er maar beter getuige van zijn.

Drake, The Boy Meets World Tour op 28/2 en 1/3 in het Sportpaleis, Antwerpen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234