Woensdag 23/09/2020

Onstopbare Duracellkonijnen: energiek AC/DC pakt massa in Dessel moeiteloos in

Beeld Alex Vanhee

De Stenehei in Dessel is al langer thuishaven voor hardrockers, maar met AC/DC stond er een groep die in zijn eentje de hele wei uitverkocht. Meer dan 50.000 Belgische fans kregen een strak en feestelijk concert voorgeschoteld, en zagen vooral een energieke zanger en een onvermoeibare gitarist triomferen. Angus Young bleek ook op zijn zestigste nog steeds zijn schooluniform en fratsen niet ontgroeid.

AC/DC had wat goed te maken in België. Hun vorige passage zes jaar geleden in het Antwerpse Sportpaleis werd abrupt afgebroken, toen zanger Brian Johnson met keelpijn moest afhaken en het tweede concert werd geschrapt. In het zomers warme Dessel was de zanger met de arbeiderspet wel voluit bij stem. Zelden zagen we de frontman zo energiek en levendig bezig. Tijdens haast elk nummer trok Johnson (67) naar de rand van het podium, om er op één knie voor de massa te gaan zingen.

Een volksmenner pur sang, Dessel at uit zijn begerige hand. Het lijkt alsof de frontman steevast zijn stembanden aan flarden schreeuwt. Johnson zong zich hees tijdens 'Hell Ain't A Bad Place To Be' (dat al vroeg werd prijsgegeven) en ging voor schor met 'Play Ball'. Naarmate het concert vorderde won hij opnieuw aan kracht en volume. Als een bolide die op toerental raakte.

Beeld Alex Vanhee

Klein podium

AC/DC speelde op een klein en compact podium, met toepasselijke duivelshoorns bovenop. Er waren geen lange catwalks naar de zijkanten. Dat had er onder meer mee te maken dat de hele productie was opgehouden in Calais, en het podium pas 's ochtends kon worden opgebouwd.

Angus Young voelde zich aanvankelijk wat opgesloten. In plaats van als niet aflatende rock-'n-rolltrein kilometers te malen, ging hij dicht tegen Johnson aan spelen, en eindigde hij elk nummer springend aan het drumstel.

De gitarist met het eeuwige schooluniform blijft trouwens een levende reclame voor de tabakslobby. Young steekt nog steeds de ene sigaret na de andere op en speelde in Dessel twee uur onafgebroken vanuit de heup.

Aan het einde, toen er alsnog een lange catwalk opdook naar het midden van de wei, toonde de gitarist zich weliswaar een Duracellkonijn. Druipend van het zweet, maar onstopbaar. Alsof Angus op zijn zestigste wou bewijzen dat de groep die hij stichtte ook zonder zijn broer Malcolm Young nog de moeite was. Over de afwezigheid van ritmegitarist en groepsleider Malcolm, die aan dementie lijdt en in een rusthuis zit, werd (op diens vraag) niet gerefereerd. Neefje Stevie Young speelde de hele avond met de Gretsch-gitaar van Malcolm.

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Tijdloze songs

Dit Belgische AC/DC-concert stond bol van bekende rituelen. Een duckwalkende Angus (zijn eerbetoon aan leermeester Chuck Berry), de bronzen klok tijdens een prachtig 'Hells Bells', een opgeblazen pop voor 'Whole Lotta Rosie' (ze zag er wel érg voluptueus uit met die hoge hoed) en de kanonnen tijdens slotsong 'For Those About To Rock (We Salute You)' werden niet vergeten. Angus liet wel zijn blote kont niet zien, reed niet meer rond op de schouders van de zanger, en Johnson ging evenmin nog aan die bronzen bel hangen. De leeftijd speelde dan toch een beetje factor. Maar aan energie en aan tijdloze songs was er in Dessel twee uur geen gebrek.

'Dirty Deeds Done Dirt Cheap' werd als uit één keel meegebruld, en de intro van 'Thunderstruck' joeg een elektrische ontlading door de massa. Het was met deze song dat AC/DC 24 jaar geleden zijn Belgische set opende in Kiewit (meteen hun laatste passage op een Belgische festivalwei tot nu). Ook toen zat de kale Chris Slade als vervanger van Phil Rudd aan de drums. Slade is er inmiddels 68, maar ramde nog steeds op zijn drumvellen als een maniakale minotaur. 'Thunderstruck' blijft duidelijk een song die een hele generatie begeesterde, en was meteen ook het laatste creatieve hoogtepunt van de groep.

Terug naar zwart

Want met openingssong 'Rock or Bust' (vol knallend vuurwerk), 'Play Ball', 'Baptism By Fire' en het stevige 'Rock 'n' Roll Train' stonden er slechts vier songs op het menu die in dit millennium waren gepend. Dat deerde de massa duidelijk niet. Ze vroegen hits, en die kregen ze. 'Back In Black' vormde een ankerpunt. 'Have A Drink On Me' werd voor het eerst in dertig jaar nog eens van onder het stof gehaald, 'You Shook Me All Night Long' weerklonk als een hymne en de titelsong zelf zorgde voor een eerste opstoot.

Eerder hadden Rival Sons en Vintage Trouble de massa aan de Stenehei al opgewarmd. Rival Sons (**) grossierde in songs die recht uit de jaren '70 leken te komen. De bluesy gitaren van Scott Holiday en de pittige stem van de jarige Jay Buchanan waaiden helaas over de hoofden van de massa heen. Een slag in het water. Vintage Trouble (***) had naast veel enthousiasme ook power bij en bracht een dikke streep soul in hun rock. Een kort en goed voorgerecht, maar hun inspanningen verdwenen in het niets bij de groep die gisteren bovenaan de affiche stond.

Beeld Alex Vanhee

Confetti en vuurwerk

Aan het einde van het concert haalde AC/DC echt alle kanonnen boven. Op het staccato-ritme van 'T.N.T' volgde 'Whole Lotta Rosie', en brulde de hele wei 'Angus, Angus!' mee. Het was de aanmoediging voor de gitarist om tijdens 'Let There Be Rock' echt loos te gaan. Hij verkende alle hoekjes van het podium, rolde en speelde zich al kronkelend in extase, terwijl de confetti rond hem heen dwarrelde op zijn verhoogje. De zweetdruppels spatten van zijn gezicht.

De duivelshoorns die Young met zijn wijsvingers vormde waren de prelude voor een korte maar strakke bisronde. Met een snedig 'Highway To Hell' en een knallend 'For Those About To Rock', dat eindigde met overdonderend vuurwerk, nam de Australische groep afscheid van Dessel. Als dit de laatste passage ooit was van AC/DC in België, dan stelde ze niet teleur.

Bekijk hier de fotoreeks van het concert van AC/DC.

AC/DC SETLIST IN DESSEL

Zwart op wit: hoe goed was AC/DC werkelijk?

Music & Sound: 7/10

Tijdens voorprogramma's Vintage Trouble en vooral Rival Sons waaide de wind het geluid weg over de Stenehei in Dessel. Een euvel dat opgelost raakte toen AC/DC zelf op het podium verscheen en ook de volumeknop de hoogte in ging. AC/DC speelde op een klein podium. Gelukkig zorgden videoschermen op de wei er voor dat alle 50.000 toeschouwers genoeg konden zien.

Spijs & Drank: 7/10

De eetstandjes van Graspop stonden er nog, helaas kon je daar met je jetons van die Metal Meeting niet meer terecht. Voor tien euro kreeg je 3,5 bonnen. Die waren makkelijk te kopen aan automaten over de hele wei. In te ruilen voor een speciale Graspop-burger, een vegetarische Vietnamese maaltijd of een klassieke puntzak friet. Wie geen zin had in bier kon aan de wijn & cava-bar terecht.

Dresscode: 7/10

AC/DC-shirts door de jaren heen, overal rondom. Veel eigengemaakte bootleg-shirts ook. Zoals met 'Rock or Bus' op, voor wie met het openbaar vervoer naar Dessel was gekomen. Met flikkerende duivelshoorntjes heeft AC/DC ook een kenmerkend gadget, dat fraai oplichtte in het donker. Te hergebruiken wanneer de Rode Duivels spelen.

GSM & sociale media: 5/10

Vaak gevloek omdat het 3G-netwerk niet goed functioneerde. U wilde uw jaloerse neefje of nonkel laten weten dat u wel een begeerd ticket had kunnen bemachtigen? Dan had u veel tijd nodig. Ook informatie rond bussen en parkings was moeilijk digitaal te vinden. Die vond je wel op grote lichtkranten aan de ingang van het terrein. Oplaadpunten voor je gsm waren nergens te bespeuren.

Comfort & hygiëne: 6/10

De toiletten waren gratis. Overal stonden urinoirs, en echte toiletpotten. Het was wel stof slikken op de Stenehei. Vier dagen Graspop en de aanhoudende hitte hadden de ooit zo groene wei omgevormd tot een stoffige zandvlakte. Jammer ook dat er nauwelijks schaduw was op het terrein. Enkel aan de ingang kon je even verpozen in de koelte. Heel weinig picknicktafels op de wei. De vlakte voor het hoofdpodium had ook meer verhard mogen zijn.

Randanimatie: 6/10

Voor en na het concert kon u aan de ingang nog wat gaan drinken in de rock-'n-rollbar, waar nog stevige muziek door de boxen klonk. Een traditie die behouden bleef van op Graspop. En die er voor zorgde dat je niet meteen van het terrein werd gejaagd. Voor het overige viel er weinig te beleven. Geen skydecks, geen schuimparty's...

Shop shop shop: 8/10

U kon kiezen tussen haast twintig verschillende soorten shirts van AC/DC, voor mannen en voor vrouwen. Truien met kappen, patches om op je vest te naaien, voetbalshirts, en een mooi tourboek met een 3D-hoes: alles voor de hardrockfan. Al dan niet met bierbuik. En de mobiele stands met flikkerende duivelshoorntjes vonden gretig aftrek.

Groenafdeling: 4/10

Zelden over zoveel plastic bekertjes bier, flesjes water en kartonnen bordjes heen gestapt als na het concert van AC/DC in Dessel. Recycleren werd niet actief aangemoedigd. Het ontbreken van vuilniszakken, ook op de lange weg naar de ingang, zorgde er voor dat veel festivalgangers hun lege bekertjes op de grond of in de kant smeten. Op Graspop is dit beter georganiseerd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234