Woensdag 21/08/2019

'Onmisbare boeken bestaan niet'

De boekenzomer van Tarik Fraihi

Tijdens de zomer peilt Uitgelezen bij personalia uit de culturele, politieke of mediatieke wereld naar hun vakantieleesgedrag. Smokkelen ze kanjers of lichtgewichtboeken in de reiskoffer? Welke vakantieperiode werd onvergetelijk door dat ene boek of nét een drama door die nefaste leeservaring? En wat sjouwen ze mee naar dat fameuze onbewoonde eiland?

Filosoof Tarik Fraihi is voorzitter van het interculturele platform Kif Kif en roert zich regelmatig in het minderhedendebat. Hij publiceerde daarover De smaak van ongelijkheid en werkt nu aan een volgend boek over de cultuur van de angst. Fraihi denkt terug aan een zomer waarin hij non-stop las én ontsluiert zijn Ronde van de Wereld met filosofen op zak.

Door Dirk Leyman

Wat gaat er mee op reis: iets licht verteerbaars, een kloeke klassieker of de bejubelde bestseller?

"Dat kan weleens door elkaar lopen. Vlak voor de vakantie maak ik een selectie van alle beschikbare ongelezen boeken, meestal boeken die ik van vrienden of familie heb gekregen. Als ik niets meer in voorraad heb, ga ik nog snel naar de bibliotheek."

Feiten of fictie?

"In de loop van het jaar lees ik enkel non-fictie, op vakantie lees ik uitsluitend fictie. Vroeger las ik tijdens elke reis steevast een klassiek filosofisch werk. Ik weet nog goed met welke filosoof ik waar op vakantie ben geweest. Met de in mijn ogen grootste migrantenjongen uit de lage landen, de Nederlandse filosoof Baruch de Spinoza (die van Portugees-Joodse origine is) zat ik in Granada. Machiavelli las ik in Rome, Michel Foucault in Lissabon, Karl Marx in Londen, Immanuel Kant in Bangkok en Friedrich Nietzsche in Jeruzalem. De laatste jaren ben ik niet meer zo ambitieus. Nu wil ik op vakantie aan alles en iedereen ontsnappen. Fictie is dan een handig hulpmiddel."

Favoriete zomerleesplek? Tuinstoel, park, trein of vliegtuig?

"In een tuinstoel op een stille, schaduwrijke plek met weinig of geen mensen in de buurt én waarbij ik toch af en toe een blik kan werpen op mijn vrouw in bikini."

Slechtste vakantieleeservaring?

"Tijdens onze eerste buitenlandse trektocht waren mijn vrouw en ik in Portugal zodanig in een boek verdiept dat we verdwaasd opschrikten toen de trein plots stopte. We stapten blindelings uit aan een verkeerde halte en lieten al onze papieren, vliegtickets én de toen onmisbare Trotter domweg achter in de treincoupé. Allemaal de schuld van Umberto Eco's De slinger van Foucault."

Beste vakantieleesherinnering?

"Een lange vakantie die ik als achttienjarige gewoon thuis doorbracht. Ik had toen een onstilbare leeshonger. Als een bezetene las ik een heleboel klassiekers uit de wereldliteratuur, gaande van Nana van Emile Zola, Adieu en Père Goriot van Honoré de Balzac, De speler van Fjodor Dostojevski tot De opstanding van Lev Tolstoj. Achteraf gezien leek ik wel geobsedeerd, ik las van 's morgens tot 's avonds non-stop, maar er ging voor mij echt een wereld open."

Het meest onmisbare boek in ieders koffer?

"Zo'n boek moet nog geschreven worden. Onmisbare boeken bestaan niet. Er bestaan wel mensen die ik niet kan missen als ik mijn koffers pak. Een vakantie alleen lijkt me maar niks."

Het boek waarmee u zich zou willen terugtrekken op een onbewoond eiland?

"Ik zou me eens per maand een lading boeken laten bezorgen door een koerierdienst. Dat mag van alles zijn, want ik heb geen uitgesproken idoolschrijvers. Ik zou me misschien wel voornemen om maandelijks de literatuur van een bepaald land of bepaalde regio te lezen. En als ik echt maar één boek mag meepakken? Tja. Dan zou ik mijn verstand gebruiken en voor een overlevingshandboek kiezen."

Het reisboek dat het meeste indruk op u maakte?

"Geografische reisboeken, om ze zo te noemen, zeggen me minder. Wel ben ik geporteerd voor historische reizen door de tijd. Ik denk aan Een nieuwe wereldorde van Caryl Phillips: een reis door de zwarte Angelsaksische schrijverswereld. Ook sterk gecharmeerd was ik door een experiment als Nietzsches tranen van Irvin D. Yalom, een reis terug in de tijd waarin hij de filosoof Friedrich Nietzsche en de psychiater Dr. Josef Breuer elkaar in een fictief verhaal laat ontmoeten. Meestal vind ik zulke gedachte-experimenten veel aangenamer dan historische romans, die mij soms te steriel zijn."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden