Zaterdag 22/01/2022

Oneindig veel keuzemogelijkheden

Op een blauwe maandag drumde Kris Dane bij dEUS. Dat feit is niet eens een voetnoot in de vaderlandse popgeschiedenis, maar nu we uw aandacht hebben, is dit het geknipte moment om mee te delen dat Dane zelf het talent heeft om over enkele jaren in die geschiedenis een eigen hoofdstuk te krijgen. Dat suggereren zijn twee cd's.

De nu 27-jarige Kris Dane, né Daans, kwam voor het eerste aan de oppervlakte met 801 KD Concept, een groep die enige Rock Rally-faam opbouwde. "We repeteerden een dag per week en dat was te weinig voor mij. Ik wil altijd muziek spelen en dus ben ik in mijn eentje thuis beginnen te knutselen en nadien ook op te treden. Platenfirma's zijn zowel de band als mij komen bekijken en een soloproject bleek de voorkeur weg te dragen."

Dane kwam terecht bij Carbon 7, een klein Brussels label dat vooral in jazz en hedendaagse muziek is gespecialiseerd (Aka Moon, Jeroen Van Herzeele, Walter Hus) "Platenfirma's zijn eigenaardig. Die grote labels bellen je soms om met je praten. Ik had echter het gevoel dat ze me eerst een jaar in de kelder wilden laten rijpen. Ik heb voor Carbon 7 gekozen omdat die firma mij artistieke vrijheid verzekerde." Het gevaar bestaat wel dat hij, als popmuzikant, tussen twee stoelen valt. "Dat klopt en ik zweer ook absoluut bij pop. Maar ik lig ook niet vast bij Carbon 7. Het label weet dat het een springplankfunctie heeft. Als ik nu bij een grote firma terecht zou komen, dan ben ik er rijp voor."

Onze gesprekspartner is erg productief. In een spanne van iets meer dan een jaar verschenen twee cd's, Fe Is a Male Mystic en Boy, 26. 'Music will be my wife', zingt hij in 'Soulmate'. "Ik denk dat ik het eerder in muziek zoek dan in het stichten van een gezin." De twee cd's verschillen wel duidelijk. De eerste bevat vooral sobere, drumloze liedjes gespeeld op een akoestische twelvestring-gitaar en herinnert aan Jeff Buckley en soms aan Peter Hammill. Op de tweede cd zijn de nummers dankzij hun arrangementen een stuk afwisselender. Een raakpunt voor Boy, 26 is Prince. Dane deed voor de cd sporadisch een beroep op gastmuzikanten, maar speelde toch hoofdzakelijk alles zelf. De plaat getuigt van een grotere ambitie en het resultaat varieert van (metal)funk ('Godspeed', 'The Year 2000') over een pianoballad met stoorzenders ('Waywards's O.K.') tot de 24-karaatspop van 'Goldmine'.

"Ik heb twee maanden in een zeer goedkope studio gezeten, omringd door een rist instrumenten. De nummers zijn ter plekke bedacht, ik werk heel impulsief. Hoe dat precies in zijn werk gaat, is moeilijk te expliceren. De basis is er ineens en dan werk ik het liedje verder uit. Wat niet makkelijk is, want je hebt oneindig veel keuzes. Ik volg gewoon mijn intuïtie. Dat ik bijna alles zelf speel, is niet zo vreemd. Ik heb vroeger veel gedrumd en piano gespeeld."

Van het inhuren van een producer was geen sprake. "Ik heb een nogal eigenzinnige stijl van muziek en ik zag niet meteen iemand in België met wie ik wou werken. Voor de volgende cd wil ik wel met een producer scheep gaan, maar dan moet ik over de grenzen kunnen kijken en daar is een budget voor nodig. Bij Carbon 7 is dat out of the question."

Dane werd vanaf zijn achtste naar de muziekschool gestuurd. Wat dat betreft, meldde hij zijn ouders in het cd-boekje van zijn debuut: "I hate and deeply love you both for that." "Dat haat-liefdegevoel zal wel nooit verdwijnen. Ik heb alles gedaan om onder die lessen uit te komen, vooral de notenleer, wat tot hoog oplopende ruzies leidde. Maar ik kreeg een draai om mijn oren en móest gaan. Achteraf ben je dan wel een beetje dankbaar, maar het gevoel dat het er is ingestampt blijft."

Van bovengenoemde Hammill had Dane nog nooit gehoord voor hij ermee vergeleken werd. Ook aan de andere vergelijkingen heeft hij lak. "Ik verdiep me niet in muziek van anderen. Ik ben niet het type dat honderd elpees of cd's in huis heeft. Als je met een stem werkt die vaak van laag naar hoog gaat, dan word je al snel met Buckley of Prince vergeleken. Als ik hen hoor, heb ik wel het idee dat ze allebei, net als ik, veel naar klassieke muziek hebben geluisterd. Maar meer verwantschap is er niet. Ik ben wel zot van funk. Weinig muzikanten - in België, zelfs in Europa - hebben funk in hun lichaam. In ons land is er volgens mij maar één: Stef Kamil Carlens. Niet dat je die eigenschap moet hebben om goed te zijn. Leonard Cohen heeft geen funk, maar is wel een fantastische songschrijver."

"De eerste plaat bevatte erg persoonlijke teksten, op de tweede staan vooral verhaaltjes. Nu ja, ik noem alles fictie, want ik ben geen documentairemaker." Dane vermomt wel eens een liefdesverklaring als een liedje. Althans dat lijkt zo bij de beluistering van 'L.A.R.A.'. "She's drumming in the woods", luidt het. Kortom, dat moet Lara Wolfsmelk van De Bossen zijn. Hij lacht als ik ernaar vraag. "Ja, dat gaat over haar. Maar in het Engels krijgt she's drumming in the woods een voodooconnotatie. Maar ik ken haar nauwelijks. Ik heb haar ooit ergens zien dansen en ik was totaal weg van haar." Hij heeft geen idee of ze het nummer gehoord heeft. "Dat doet er niet toe, er bestaan miljoenen liedjes die over iemand handelen." Klopt, maar die persoon is zelden herkenbaar. Daarenboven laat een zinnetje als "I'm gonna climb that tree" aan duidelijkheid niet te wensen over. "Eh, ik weet niet wat ik daarop moet zeggen. Het is niet de bedoeling om dat in realiteit om te zetten. Ik ben soms superverlegen, een beetje mensenschuw zelfs, dus schrijf ik impulsief een liedje."Christophe Verbiest

Fe Is a Male Mystic en Boy, 26 zijn verschenen op Carbon 7. Kris Dane en band spelen vanavond in de AB-club in Brussel en morgenavond in Het Magazijn in Gent. Ook nog in het CC van Leuven (28/10) en De Spiegel in Sint-Niklaas (26/11).

'Ik ben soms superverlegen, een beetje mensenschuw zelfs, dus schrijf ik impulsief een liedje'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234