Maandag 20/01/2020

Ondertussen in Frankrijk

De president doet zijn uiterste best om de hoofdrol te spelen in een Franse versie van 'West Wing'. Executive power en glamour als opium

Jan Goossens vreest dat de Franse 'Sarkocultus' ook in België mogelijk is

Dinsdag 5 juni. Amper een week voor de Franse parlementsverkiezingen speelt Arno in een bomvolle Bataclan in hartje Parijs. Na het eerste nummer verwelkomt hij iedereen en zegt dat België Frankrijk eeuwig dankbaar zal zijn. "Want Johnny (Hallyday) blijft bij jullie en komt ons niet lastig vallen." En hij voegt eraan toe: "Grâce au petit-la. Votre nouveau Napoleon." Geen enkele uitspraak van Arno valt die avond in minder goede aarde. Achterin de Bataclan valt zelfs een enkele "boe" te horen. Dissidente stemmen zijn vandaag in Frankrijk haast even weinig welkom als in de VS na 9/11.

In onze eigen verkiezingsdrukte zouden we haast vergeten dat er in Frankrijk vorig weekend alweer een stap is gezet in de richting van de complete Sarkohegemonie. De nieuwe president streeft niet zomaar naar een comfortabele meerderheid, hij wil het hele speelveld voor zich alleen. Wat er nog rest aan oppositie, wordt zoveel mogelijk medeplichtig gemaakt aan een conservatief beleid. Zo mag Bernard Kouchner, voormalig oprichter van Artsen Zonder Grenzen, er als minister van Buitenlandse Zaken mee voor zorgen dat Turkije buiten de EU blijft. De media worden zonder schroom geïnfiltreerd met Sarkobenoemingen. Ook de intellectuele en artistieke wereld gaat massaal overstag. Filosofen als Alain Finkielkraut of André Glucksmann riepen op om voor Sarko te stemmen. En de avond van zijn overwinning leek het even alsof le petit Napoleon op de Place de la Concorde zijn eigen 0110 in elkaar had gestoken. Al was Johnny er niet bij, vele artiesten, van Franse legende Mireille Mathieu tot rai-ster Faudel, sloten Frankrijks nieuwe hoop onder het zingen van een pathetische Marseillaise in hun armen en hart. Sindsdien doet de president zijn uiterste best om de hoofdrol te spelen in een Franse versie van de Amerikaanse tv-serie West Wing. Sarko die jogt, Sarko die zwemt, en first lady Cecilia die overal in Prada achter hem aan paradeert. Executive power en glamour als opium voor het volk. Zelfs artiesten en intellectuelen, ooit luizen in de pels, laten zich bedwelmen, behalve onze eigenste Arno dus. Dat de eerste statements van de president enorme belastingverlagingen voor de hoogste inkomens en de invraagstelling van het arbeidscontract en het stakingsrecht aankondigden, deed verder niets terzake.

Het Belgische kiessysteem lijkt een dergelijke personencultus onmogelijk te maken. En toch. Presidentiële campagnes, kanseliersverkiezingen en BV's die hun volle gewicht in de schaal werpen voor toppolitici: het hoort er steeds meer bij. Dat kan de schijn wekken dat de banden tussen politici en civiele samenleving worden aangehaald. Maar het komt het inhoudelijke debat niet altijd ten goede. Bovendien loert recuperatie van de maatschappelijke tegenstemmen om de hoek. 0110 had wel degelijk een grote politieke impact, omdat er geen enkele politicus op het podium te zien was en omdat de artiesten geen partijkaart hadden.

Woensdag 6 juni. In Saint-Denis, het hartje van de Parijse banlieue, gaat een prestigieus muziekfestival van start met een prachtige integrale uitvoering van de Messiah van Händel. Binnenin de kerk de rijke en witte Parijse burgerij, buiten het 'uitschot' dat voor de verandering niet binnen kan of mag. De lokale taxichauffeur die me terugvoert naar het centrum zegt dat hij van Sarko voor zijn wijk niets goeds verwacht. Jammer genoeg heeft hij waarschijnlijk gelijk. Maar gelukkig heeft le petit Napoleon dus toch nog tegenstemmen. Niet onder artiesten of intellectuelen, maar onder het racaille in de banlieues dat zo perfect geïntegreerd is dat het weet dat er voor hen in deze versie van West Wing zelfs geen figurantenrol is weggelegd. Of het moest zijn dat ze voldoende auto's in brand steken.

Jan Goossens is artistiek leider van de KVS. Voor De Gedachte schrijft hij om de twee weken een opiniestuk.

voor het volk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234