Dinsdag 29/11/2022

Onderhoudende strijd der titanen

Na maanden van stoere taal en spierballengerol barstte gisteren de strijd los tussen twee goed onderhouden heren op leeftijd. Wij kijken volgende week alvast opnieuw.

In de ene hoek stond VTM-boegbeeld, Clouseaufrontman en ervaren rallypiloot Koen Wauters. Taai, pezig en slim. In de andere Tom Waes, de mannetjesputter onder de mannetjesputters die de eer van de openbare omroep moest verdedigen en al steile bergflanken bedwong, tussen haaien zwom en de Marathon des Sables uitliep. Koppig, sterk en onverzettelijk. In wat ongetwijfeld het meest gehypete programma van de laatste jaren moet zijn nemen beide kemphanen het tegen elkander op in tien uitdagingen die zowel voor de kijker als voor de gladiatoren zelf tot op het moment van uitvoering geheim blijven.

Dat het tijdens deze unieke proeve van de 'pax media' niet om een partijtje vogelpik, een rondje joggen of het hoeden van een kudde schapen zou gaan, werd ons tijdens de maandenlange reclamecampagne al ten overvloede ingepeperd. Wauters vs. Waes was niet voor watjes, zoveel was duidelijk. En daar wil een mens al eens goed voor gaan zitten.

De eerste battle of the giants werd ingeleid door een generiek die de vroegere heldendaden van dit Vlaamse paar apart nog eens kort in herinnering bracht. De gladiatoren zaten intussen nietsvermoedend op de trein naar Bordeaux, waar ze opgewacht werden door gelegenheidshostessen Cath Luyten en Cathérine Moerkerke. Die verschaften hen meteen duidelijkheid over de nakende beproeving. En dat was er meteen eentje dat kon tellen.

Wauters en Waes werden in een wollen pak gehesen, kregen een antieke "klak" op de kop en werden verzocht om op een fiets met een "vaste pion" uit "de jaren stillekens" en een carbuurlamp van Bordeaux helemaal naar Parijs te rijden. En dat, een gps uitgezonderd, helemaal op de wijze van de eerste winnaar in 1891, die een slordige 26 uur had gedaan over de 619 kilometer. De meisjes, die zich per mobilhome verplaatsten, hadden er duidelijk schik in. De jongens duidelijk iets minder. En dus schoven we stilaan naar het puntje van onze stoel. Want dit was, om het met de grote Jan Becaus te zeggen, "gene kattenpis".

Na een stoomcursus fietsen maken, een partijtje jennen - ik kan heel gemakkelijk zonder slaap", zei Wauters - en een laatste verkwikkende nacht troffen we Tom - "ik ben er helemaal klaar voor" - en zijn stalen ros moederziel alleen in het beregende centrum van Bordeaux. Zijn opponent arriveerde een halfuurtje later en deelde zo een eerste mentale tikje uit aan zijn inmiddels behoorlijk opgenaaide concurrent.

Wat volgde was een heroïsche fietsmarathon die van begin tot einde onderhoudend bleef en waarin beide vedetten zich het snot voor de ogen reden als vooroorlogse dwangarbeiders van de weg. Bij de controleposten werden ze door de montere meisjes van krachtvoer en een opbeurend woord voorzien. De stoere, fanatieke en iets te zege zekere Waes - "ik vind dat die Wauters er nog verdacht fris uitziet" - vloekte, rochelde en viel. Wauters, duidelijk meer een pédaleur de charme dan een krachtpatser, doseerde zijn krachten, zong af en toe een liedje en leek iets filosofischer met de uitdaging om te gaan. Het resultaat was dat beide doorweekte 'flandriens' de voorziene slaapplaats vrijwel gelijktijdig bereikten. Goed voor de spanning en dus voor het programma.

"Hij moet breken", liet Waes de volgende ochtend weten. Hij vertrok een halfuurtje vroeger dan zijn concurrent, reed zich het apezuur en stelde vervolgens vast dat de batterij van zijn gps er de brui aan gaf en hij bijgevolg niet alleen volledig uitgeput maar ook stuurloos was. Wauters peddelde een paar uur later 'Peppi en Kokki' zingend voorbij, trok een halfuurtje uit voor een massage en zat de uitgewoonde Waes, die ergens in een telefoonhokje lag te pitten, weer op de hielen. Tot ook bij hem het noodlot toesloeg en hij - "seffens ga ik nog bleiten" - enige moeite ondervond bij het vervangen van een lekke band.

De strijd was gestreden. Waes reed de Champs Elysées op. Twee uur later maakte ook Wauters als stijlvolle verliezer zijn opwachting. Op naar de volgende uitdaging die, als ze van het niveau is van de eerste, op onze belangstelling mag rekenen. Wauters vs. Waes verveelde nooit, werd mooi in beeld gebracht en kon rekenen op twee acteurs die het spel overtuigend en geloofwaardig speelden. Een leuke, originele en ongetwijfeld spraakmakende nieuwkomer. Veel meer moet dat niet zijn.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234