Vrijdag 09/12/2022

Onbeschaamd lachen met vrouwen

Vrouwen die grappen maken over scheten, past dat nu binnen het losser worden van de enge kijk op gender of is het een gewoon een erfenis van de bredere, platte cultuur? Het is slechts een van de vragen die in de pers opdoken in het debat omtrent Bridesmaids. Want vrouwen laten winden en poepen zelfs een lavabo vol in deze anders slimme komedie over vrouwelijke vriendschap en rivaliteit.

Om alle misverstanden uit de weg te ruimen: dit geesteskind van Kristen Wiig - ze speelt ook de hoofdrol en brak door in de populaire comedyshow Saturday Night Live terwijl ze hier vrij baan krijgt van Jude Apatow, de paus van de nieuwe, gevoelige screwballcomedy (The 40 Year Old Virgin, Knocked Up) - is een stuk fijngevoeliger dan de intro doet vermoeden. Maar dat deze instanthit zo veel inkt doet vloeien, is logisch voor wie naar de film en het Hollywood van vandaag kijkt. Er is immers een kleine trend voor liederlijke komedies waarin vrouwen in plaats van mannen zich slecht mogen gedragen en onnozel of ranzig mogen doen. En Bridesmaids is zowat de vaandeldrager van dit soort film, in dit geval meer een frisse kijk op de romantische komedie of de relatiekomedie in plaats van een vernieuwende komedie.

Dat Bridesmaids niet onmiddellijk vanuit een mannelijk perspectief naar het leven kijkt, maakt de openingsscène meteen duidelijk: Annie (Kristen Wiig dus) heeft wilde seks met een rijke, zichzelf verheerlijkende kerel, maar 's morgens glipt ze eerst snel uit bed om make-up op haar gezicht aan te brengen voordat hij wakker wordt.

De film die volgt is een eerder realistisch, genuanceerd en integer portret van Annie, met veel ruimte voor punchlines, gekke zijsprongetjes en gevoelige karaktertekening. Annie is een ongelukkige, werkloze en alleenstaande vrouw van middelbare leeftijd die zo goed als blut is. Wiig speelt als een erg kwetsbare, onzekere en verbitterde vrouw. Een die nogal down-to-earth is en een talent heeft voor pathetisch zelfbeklag maar die ook ontzettend grappig of verbaal agressief uit de hoek kan komen. En het is juist door Wiigs innemende persoonlijkheid en aanpak dat Bridesmaids een aardige film is en geen conventionele chick flick.

Nochtans is een groot deel van de humor gesitueerd tegen de achtergrond van een vrouwelijke wereld: dat van een kransje vriendinnen en de rituelen en praktische problemen die erbij komen kijken wanneer een van hen trouwt. Zo sluipt er een sterk klassebewuste kritiek in het scenario. Want Annies gedrag en emoties worden nog een stuk meer wankelbaar wanneer ze juist door haar boezemvriendin (Maya Rudolph) als bruidsmeisje gevraagd wordt en ze botst op een rivale (Rose Byrne), een bitchy vrouw uit een rijk milieu. En je dus ook een portie stoute meiden-toilethumor krijgt waarmee de middelvinger opgestoken wordt naar de huwelijksindustrie en al die clichés uit Hollywoodromcoms.

Op formeel vlak is deze ensembleklucht dan weer heel conventioneel en voel je in sommige scènes het sitcomverleden van regisseur Paul Feig wegens de sketchstructuur. Dat houdt niet tegen dat dit een rake komedie blijft over vrouwelijke vriendschap en competitie waarin satire, het vulgaire, humor en warme, oprechte emoties voortdurend onderhoudend over elkaar tuimelen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234