Woensdag 02/12/2020

On the road

Het is een oude Arabische traditie dat de vorst zich af en toe onder het gewone volk mengt, het liefst in vermomming. De emirs uit duizend-en-een-nacht deden het, de Jordaanse koning Hoessein deed het, en zijn zoon Abdullah doet het. Maar dat ze in koninklijk gezelschap waren, vermoedden de ambtenaren van de Jordaanse belastingdienst allicht niet toen voor hen plots een oude man met witte baard, in sjofel bedoeïnenkleed en met een keffieh om, opdook. Wat hij wilde? Dat ze de belastingaangifte van zijn compagnon zouden herzien. De oude man was niemand minder dan koning Abdullah, zijn gezel bleek later prins Ali, Abdullahs halfbroer die aan het hoofd van de presidentiële wacht staat. Beseffen dat ze koninklijk bezoek ontvangen hadden, deden de ambtenaren pas toen het duo vertrok. Want dat was heel wat koninklijker dan hun aankomst. Terug naar het paleis ging het met gierende banden en met een stoet veiligheidsmensen in hun kielzog. Abdullah heeft een reputatie als het over vermommingen gaat: in het voorbije jaar vermomde hij zich onder meer als taxichauffeur en journalist.

Misschien had Abdullah in die hoedanigheid ook eens een kijkje kunnen gaan nemen bij zijn Egyptische persbroeders, die de vooraanstaande feministe en intellectuele Nawal al-Sadaawi in een interview lieten verklaren - of tenminste: suggereren - dat ze niet langer moslim is. De haj, of jaarlijkse pelgrimstocht? Die zou volgens Sadaawi pre-islamitische wortels hebben. En passant riep ze nog op tot seksuele gelijkheid in de islam. Sadaawi stelde verkeerd geciteerd te zijn, maar het kwaad was geschied. Een overijverige advocaat betoogde dat de inmiddels zeventigjarige vrouw aan de islam verzaakt had en niet langer met een moslim, haar man dus, getrouwd mocht zijn. Bij de rechtbank diende hij een verzoek tot echtscheiding in, maar het openbaar ministerie adviseerde de magistraten de zaak niet te behandelen. Zij had meer geluk dan de onfortuinlijke academicus Nasr Abu Zeid, die in 1996 gedwongen moest scheiden van zijn vrouw en uit angst voor represailles van islamisten naar Nederland uitweek.

Benieuwd wat Louis Farrakhan ervan denkt. De voorman van de Amerikaanse Nation of Islam haalde de voorbije jaren de media met vrij reactionaire standpunten over vrouwen (en tegelijkertijd ook wel over joden en blanken, mais passons). Zo reactionair dat de man vijftien jaar lang Groot-Brittannië niet binnen mocht, omdat hij daar met zijn uitgesproken standpunten de sowieso al precaire rassenverhoudingen helemaal in de war zou sturen. Vijftien jaar waar Farrakhan ogenschijnlijk niet om maalde, maar vorige maand trok hij naar de rechter. Want was Farrakhan, volgens het betoog van zijn advocaten, inmiddels niet opgeschoven naar het centrum en als een belangrijke spirituele leider van de zwarte Amerikaanse gemeenschap geëvalueerd? Farrakhan kreeg dus gelijk van de rechter, tot groot jolijt van zijn Britse volgelingen. "Als moslims zijn we blij dat onze leider naar hier kan komen en ons de broodnodige en zeer gewaardeerde leiding en instructies zal geven", stelde een zegsvrouw van de Britse tak van Nation of Islam.

Leiding en instructies, dat gaf ook Il Duce zijn volk. Benito Mussolini is dezer dagen levendiger dan ooit, en dan gaat het niet om de herinnering die het weinig zachtaardige Italiaanse politieoptreden in Genua opriep. Nee, Mussolini krijgt een eigen schrijn in het land waar hij zovele jaren geleden werd opgehangen. Zijn lievelingsvilla, Villa Carpena in het dorpje Meldola in Emilia-Romagna, wordt door zijn zoon tot 'historisch erfgoed' herschapen. In het museum zullen het echtelijke bed, de bibliotheek, een zeldzaam portret en zowaar de tennisracket van de fascistische voorman tentoongesteld worden. De ondernemers die de plannen zullen uitvoeren hebben overigens gevoel voor nuance: een van hen noemde zich geen fascist, wel een Duce-adept. (FL)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234