Donderdag 13/05/2021

Filmrecensie

‘On Chesil Beach’: zeemzoet liefdesdrama over (a)seksualiteit

Still uit 'On Chesil Beach' Beeld RV
Still uit 'On Chesil Beach'Beeld RV

Engeland, 1962. Een pasgetrouwd koppel tast tijdens hun huwelijksnacht elkaar verbaal en fysiek zeer voorzichtig af. In On Chesil Beach levert dat geen wittebroodsweken op, wel een stroperig melodrama over seksuele breekbaarheid.

Een net afgestuurde jongeman uit een arbeidersgezin en een bourgeois-violiste reflecteren tijdens hun private huwelijksmaaltijd over verleden en toekomst. Edward (Billy Howle uit Glue) en Florence (Saoirse Ronan uit Ladybird) zijn smoorverliefd, maar wortelen in erg verschillende families. Een potentieel conflict wordt nog naïef weggelachen, elke spanning met de mantel der liefde bedekt.

Voor hun eerste vrijpartij reserveerden ze een pittoresk hotelletje nabij Chesil Beach, met veel kant en Britse opsmuk zoals dat hoort in het Engeland van 1962. Statiger wordt het in deze periodefilm niet: de maagdelijkheid spat van het scherm. Het intellectuele verlangen wint van de lichamelijke lust, of toch voor één van hen.

Wanneer de liefdesdaad zich dan voltrekt, knelt het schoentje pas écht. Florence kan zich geen gruwelijker idee voorstellen dan geslachtsgemeenschap hebben met haar partner. De dooddoener: brave Edward komt vroegtijdig klaar over haar kleed en dijen. Terwijl de huwelijksgeloften nog lauw zijn, kiezen de twee al het hazenpad.

null Beeld Photo News
Beeld Photo News

Soapy relaas

Met de fatale breuk die volgt lijkt West End-regisseur Dominic Cooke van zijn eerste langspeelfilm een highprofileportret over aseksualiteit te willen maken. On Chesil Beach ontpopt zich zo bijna tot een verrassend hedendaagse reflectie over seksuele kleur. Zo’n film was welkom geweest.

Maar in act twee en drie kiest de theatermaker voor soapy au sérieux en een mierzoete epiloog. Jammer, want Saoirse Ronan, de Ierse die op twaalfjarige leeftijd al doorbrak in Atonement – nog zo’n verfilmde McEwan-roman – acteert opnieuw op hoog niveau. Tien jaar en drie Oscar-nominaties later heeft de porseleinen Ronan alleen maar aan maturiteit gewonnen. Ook Howle doet aardig mee. Helaas gaan hun inspanningen totaal verloren in deze finaal oppervlakkige boekverfilming.

null Beeld Photo News
Beeld Photo News

Vermoeiend

Uitgerekend McEwan hertaalde zijn eigen roman tot een halfbakken filmscenario, wat het verdict nog zuurder maakt. Weinig filmische panache, wel een omslachtige structuur die afwisselt tussen heden, flashbacks, flashbacks-in-flashbacks én flashforwards. Vermoeiend.

Bovendien wijzigt hij met de epiloog inhoudelijk danig van koers dat we misschien niet Cooke, maar wel McEwan met de vinger moeten wijzen voor deze suffe adaptatie. Alsof een hedendaags cinemapubliek nog te paaien valt met een langgerekte tearjerker. Wij in geen geval.

Vanaf 15/8 in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234