Vrijdag 18/10/2019

Omdat liefde geen misdaad is

‹ Jaarlijks sterven in India zo'n duizend jonge geliefden omdat ze de wetten der kaste en religie hebben overtreden.
‹ De organisatie Love Commandos doet wat ze kan voor de jonge koppels.

Als ik het steegje inloop waar San- joy Sachdev (53) in Delhi clandestien kantoor houdt, moet ik denken aan mijn vorig jaar overleden vriend Subash, een bemiddelde, opgeleide hindoe van in de vijftig, vader van drie dochters. Hij verzekerde me dat hij de meisjes nog liever eigenhandig de keel oversneed dan hen met een "varken van een moslim" te zien trouwen. "Jij begrijpt dat niet," zuchtte hij, "maar hooguit 20 procent van de Indiërs gelooft in liefdeshuwelijken."

Subash had gelijk, ik las het onlangs nog in de krant. "Daags nadat een vader zijn zestienjarige dochter vermoordde in een vermoedelijke eremoord", schreef The Times of India, "komt al een nieuwe zaak aan het licht. Het betreft een vrijgezel van 27 die met ijzeren staven werd doodgeslagen door de vader van zijn vriendin. De jongeman behoorde tot een lagere kaste."

Is er zo weinig veranderd sinds Vikram Seth twintig jaar geleden De geschikte jongen schreef, een meesterlijke roman waarvan velen beweren dat het een accurate plattegrond is van het Indiase hart? Seth portretteert de jaren 50 en de zoektocht van Lata's moeder naar een passende echtgenoot voor haar dochter. De weduwe wikt, weegt en beschikt. Soms jammerend, dan weer zalvend, een enkele keer dreigend. Met een vreemde liefdevolle on- verzettelijkheid doet ze wat ze moet doen.

Afgeslacht in de cel

Met een minzame glimlach loodst Sach- dev me door een keuken annex washok naar een geïmproviseerd bureau. "Wel-kom bij de Love Commandos. Wij doen wat geen enkele politieke partij durft, zelfs als er een prijs op onze hoofden staat. Omgerekend zo'n 40.000 dollar, in mijn geval. Maar het is het waard, wij vechten voor India's duizenden Romeo's en Julia's, de jongeren die hun hart aan elkaar verpanden, ongeacht hun religie, kaste, opleiding of economische situatie."

Voor hij drie jaar geleden de Love Commandos oprichtte, was Sachdev journalist bij een nationale krant. De aanzet waren de gebeurtenissen van juni 2010. Eerst was er het tragische verhaal van Yogesh Kumar Jatav (21) en Asha Saini (19), twee geliefden die in Delhi werden doodgemarteld door de ouders van het meisje. De rijke Asha behoorde tot een hoge kaste, terwijl Jatav van een lage kaste was en als taxichauffeur werkte.

Een kleine week later herhaalde de gruwel zich. De geliefden Kuldeep en Monica, en het nichtje dat bij de ontsnapping hielp, werden in Delhi door verwanten van de meisjes vermoord. Bovendien was Moni- ca's familie erg trots op het bloedvergieten. "Wij weten dat dit nodig was om te voorkomen dat onze waarden teloorgaan," dixit een verwant van een van de daders.

"Over eremoorden werd vroeger altijd gesproken in termen van 'ruraal' en 'onderontwikkeld'," zegt Sachdev, "maar deze feiten bewijzen dat dergelijke barbarij zich onder onze neus voltrekt. Volgens de statistieken worden er in India jaarlijks zo'n duizend eremoorden gepleegd. Daarom zetten we in juli 2010 een hulplijn op, die de klok rond kan worden gebeld. Onderhand krijgen we zo'n driehonderd oproepen per dag. Het is vooral sinds juni vorig jaar erg hard gegaan."

Toen werd Sachdev uitgenodigd in de populaire tv-talkshow Satyamev Jayate. "Een hogelijk gewaardeerde instantie als het Hooggerechtshof heeft herhaaldelijk gesteld dat het kastesysteem een vloek is, een obstakel voor ontwikkeling en vooruitgang", zo zei Sachdev in de uitzending. "Precies door interkastehuwelijken te faciliteren en belaagde jonge geliefden actief te helpen, kunnen we ons land van deze verdeeldheid afhelpen."

In de studio bevond zich ook een aan- tal leden van de Khap Panchayat, de 'lo- kale raden' die eremoorden goedpraten en veelal bepalen wie met wie huwen mag. Van hun verdediging maakte Sach- dev brandhout. Ook betichtte hij de politie van schuldig verzuim. "In dit land beschouwen veel agenten liefde als een misdaad. Ze laten de ouders begaan, worden omgekocht en klasseren moor- den als zelfdoding. Een aantal jongeren is zelfs in politiecellen afgeslacht."

"Aanvankelijk," vertelt Sachdev, "voorzagen we zeven onderduikadressen, nu zijn het er 200. We hebben een netwerk van 20.000 vrijwilligers in het hele land. Zij leggen het eerste contact met de hulpbehoevenden en staan hen bij in hun ontsnapping. Met een pepperspray als enige wapen. Denk aan de lessen van Gandhi: je kunt geweld nooit met geweld uitbannen."

Vervolgens worden de verboden paren naar een schuilplaats gebracht waar ze officieel in de echt worden verbonden. Sachdev: "Dat is juridisch van groot be- lang. Immers, het leeuwendeel van de ouders van de meisjes klaagt de jongen aan wegens ontvoering. Als we een huwelijksakte kunnen voorleggen, alsook een verklaring van het meisje dat ze vrijwillig met de trouwerij instemde, wordt een dergelijke klacht prompt geseponeerd."

Zodra de administratief-juridische kwesties zijn geregeld, worden de jonggehuwden overgebracht naar een andere plek. Op zo'n 1.000 km afstand van hun ge- boorteplaats beginnen ze een nieuw leven.

Gekidnapt

Nitin (22) en Aalia (20) komen bedeesd het kantoor van Sachdev binnen. De hindoejongen en het moslimmeisje uit de Mum- baise hoge middenklasse hebben elkaar in 2011 als student leren kennen. Nu logeren ze al zestien dagen in het kamertje boven de keuken. "Volgende maandag", zegt Nitin zacht. "Dan vertrekken we en zoek ik opnieuw een baan bij een callcenter."

Nitin heeft het over zijn "tweede leven", dat hij aan de Love Commandos te danken heeft. Hij en zijn geliefde waren begin maart na overleg met een vrijwilliger van de organisatie uit Mumbai weggelopen, om Aalia te behoeden voor een gedwongen huwelijk. "Toen ik vorig jaar de tv-uitzending zag, noteerde ik het nummer van de hulplijn. Toen we hoorden dat Aalia's vader een echtgenoot voor haar had gevonden, belde ik meteen op."

Een verwant van Nitin gaf hen onderdak in een voorstad van Delhi. "We zijn op 6 maart getrouwd en enige weken later kon ik bij een callcenter aan de slag. Alles ging prima, tot de politie op 28 april ons huis binnenviel. Ze schopten en sloegen en gooiden me een halve nacht lang in de cel. Gelukkig kon ik Aalia nog opdragen om naar de Love Commandos te bellen.

"Een team van vrijwilligers kwam me op het politiebureau halen. Ook zij werden verwenst en geslagen. Maar omdat ze de juiste documenten konden voorleggen, moesten de agenten me wel vrijlaten. Zonder hun tussenkomst was ik nu al ge-cremeerd, dat weet ik zeker. Toen ik weer aankwam in het huis van mijn familielid, was Aalia verdwenen. De politie had haar ouders verwittigd, erg machtige lui met connecties in de onderwereld en zo. Ik ben er zeker van dat ze een flinke beloning uitloofden voor haar opsporing.

"Mijn wereld stortte in. Ik was ervan overtuigd dat Aalia en ik elkaar nooit meer zouden terugzien. Een van de vrijwilligers praatte lang op me in. Hij zei dat ik mijn gsm in de gaten moest houden. Uit ervaring wist hij dat de meeste meisjes erin slagen om een enkele keer contact op te ne- men. Vraag haar, zei hij, waar ze is, en wat ze van plan zijn.

"De man had gelijk. Aalia belde twee dagen later. Ze was in tranen. Die middag nog zou ze met een tante het vliegtuig ne- men naar Mumbai. Ik vroeg wat ze vandaag nog van plan waren. Aalia had het over een laatste bezoek aan de India Gate (triomfboog in New Delhi, red.), met haar tante. Ik garandeerde haar dat we haar daar kwamen halen. Als een onbekende naar je toekomt met instructies, zei ik, weet dan dat hij je naar me toe brengt."

En zo ging het ook. "De vrijwilligers hebben haar bij de India Gate gekidnapt, dit keer echt." Nitin lacht. "Aalia's tante begon te roepen, maar geen van de om-staanders greep in. Een uur later werden we herenigd. En nu, nu laat ik haar nooit meer gaan."

Aalia knikt. Ze heeft zwijgend en met gebogen hoofd naar haar echtgenoot geluisterd. Ondanks herhaalde pogingen wilde ze niets zeggen. Aalia knijpt in Nitins hand. Ze kijkt op en glimlacht. "Neemt u het haar niet kwalijk", zegt haar man met een zucht. "Ze zou te veel moeten huilen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234