Dinsdag 27/10/2020
De hockeyers zijn in Schelde verkozen tot beste ploeg van 2019.Beeld Photo News

ColumnHans Vandeweghe

Om prestaties te beoordelen is een brede kennis van de sport nodig en dat is nu net het manco van de gemiddelde sportjournalist

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Nina Derwael bij de vrouwen, Remco Evenepoel bij de mannen, Shane McLeod Coach van het Jaar en de hockeymannen Ploeg van het Jaar. Het Sportgala 2019 heeft zaterdag zijn eieren gelegd en zoals wel vaker is daar discussie over.

Over de Ploeg van het Jaar kan geen twijfel bestaan. Als de derde plaats van de Rode Duivels op het WK vorig jaar niet volstond om de hockeymannen van de trofee te houden, was het ijdele hoop te denken dat de nationale voetbalploeg er dit jaar wel zou in slagen om op één te eindigen.

Die heropening van de verkiezingen vorig jaar na de wereldtitel van de hockeyers heeft lang voor discussies gezorgd onder de collega’s en in Nederland hadden ze het dit jaar ook vlaggen. De handbalvrouwen werden wereldkampioen nadat de vakjury al drie andere ploegen had voorgeselecteerd. Uiteindelijk kwamen ze mee op de lijst voor de ultieme stemming en wonnen ze heel erg verdiend, vóór Ajax.

De timing speelde mee, zowel vorig jaar in België als dit jaar in Nederland. De voetbalprestaties waren al enkele maanden oud en ondertussen hadden zowel de Rode Duivels bij ons als Ajax in Nederland dit jaar een beetje van hun pluimen verloren. De hockey- en handbaltitels lagen nog vers in het geheugen toen er moest worden gestemd.

Zou dat de reden zijn waarom Remco Evenepoel en niet Victor Campenaerts Sportman van het Jaar is geworden? De stunt van Campenaerts – het werelduurrecord verbeteren – dateert al van april. Nadien was hij een beetje op de dool en hij moet nu zelfs een beetje vrezen voor zijn selectie voor de tijdrit op de Olympische Spelen, met de nadruk op een beetje.

Wielrenner Remco Evenepoel en gymnaste Nina Derwael vielen in de prijzen op het Sportgala.Beeld BELGA

Evenepoel was een heel jaar in het nieuws. Van bij zijn debuut maakte hij indruk, won uiteindelijk een zware klassieker en knalde nog eens naar zilver op het WK tijdrijden. Ondertussen werd hij prima gemarket. Was hij niet in het nieuws met fietsexploten, dan wel met een verhuis, een liefdesbreuk en het herstel van die breuk. Remco (Evenepoel, de familienaam is overbodig geworden) is de meest gewilde mannelijke sporter voor de bedrijfswereld. Het is hem gegund, maar toch deze raad aan Remco: Gillette niet, je bent al glad genoeg.

Bij de vrouwen was deze uitslag te voorspellen. Dat Nafi Thiam niet zou winnen, logisch. Tweede in de wereld zou enkele jaren geleden goed zijn geweest om een heel leven lang op te teren. Jammer dat we haar niet hadden in Clijsters-tijden want het blijft een blamage voor de prijs dat Kim Clijsters hem acht keer heeft gewonnen.

Nina Derwael won voor de tweede keer op rij in een sport voor vrouwen tot 1,70 meter en de tweede was Emma Meesseman, die een sport beoefent voor vrouwen vanaf 1,70 meter. Het was appelen met peren vergelijken. Een wereldtitel in een preolympisch jaar in de gymnastiek is een behoorlijk statement, maar hetzelfde geldt voor een officieuze wereldtitel in het basketbal, al wordt die niet zo gepercipieerd. Meesseman had ook nog het nadeel dat het om een ploegsport gaat, dat de nationale ploeg dit jaar een beetje onder de verwachtingen bleef en dat ze bij haar Amerikaanse ploeg geen basisspeelster was, hoewel de meeste stemgerechtigden dat laatste nooit zullen hebben opgemerkt. Zoals ze zelf zei: niet minder verdiend voor Derwael.

Emma Meesseman, WNBA-kampioen met Washington, greep net naast de trofee van Sportvrouw van het Jaar.Beeld BELGA

Coach van het Jaar is, naast Paralympiër en Belofte van het Jaar, een hoofdbreker voor de meeste journalisten. Anders is het niet te verklaren dat de prijs die sinds 2011 wordt uitgereikt al drie keer naar de bondscoach van de Rode Duivels is gegaan. Erger nog is de vaststelling dat Marc Wilmots hem twee keer na elkaar heeft gewonnen. Eén keer omdat ze zich konden plaatsen voor het WK in Brazilië en nog eens omdat ze na hun verloren achtste finale de weg naar huis terugvonden.

Zes van de negen Coaches van het Jaar zijn Franstaligen, waaronder twee keer Roger Lespagnard, van wie het inmiddels is geweten dat hij de beperkende factor is in de ontwikkeling van zijn pupil Nafi Thiam.

Om sportprestaties te beoordelen is een brede kennis van de sport nodig en dat is nu net het manco van de gemiddelde sportjournalist. Die kan zo het derde middenveld van Manchester City opnoemen – als ze voetbal volgen – of kan de uitslag van de Ronde van Lombardije van de laatste tien jaar uit het hoofd opnoemen – als ze in het wielrennen zitten – maar hoe dat gaat in andere sporten en wat die prestaties waard zijn, dat is een lastige. Daarom dringt een hervorming van de prijs naar Nederlands model zich op: een vakjury die voorselecteert en de sporters die hun collega’s verkiezen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234