Dinsdag 19/11/2019

'Om duimen en vingers van af te likken. En niet alleen voor het publiek'

Plots werd het spektakel beklijvend. De klokkenluider aan de finish stond klaar om de bel van de laatste ronde te luiden. Iedereen had zich al neergelegd bij alweer een overwinning van Sven Nys.

Door Sven Spoormakers

Oudenaarde l Toch keek Nys nog even om, net voor het opdraaien van de rechte lijn naar de streep. En wat hij zag, was het roodaangelopen gezicht van Bart Wellens. Niet in de verte, nee, vlakbij. De Belgische kampioen had zich na een buiteling in de afdaling door de zompige weiden van de Koppenberg terug in het spoor van de meester van de modderkoers gewroet.

Er ging een siddering door het publiek. Zou het gebeuren? Hier en nu? Zou Bart Wellens eindelijk Sven Nys in een rechtstreeks duel op het hoogste niveau verslaan? De bel luidde en de massa juichte en krijste. De kreten 'Allé Sven!' en 'Komaan Bartje!' versmolten in een verwachtingsvol gehijg. "Ik kreeg kippenvel op mijn armen en benen", zei Wellens achteraf.

Tot dan was de Koppenbergcross, de Ronde van Vlaanderen voor veldrijders, een wedstrijd geweest als een aftelrijmpje. Met elf bleven ze vooraan over na de eerste bochten door de modderige weiden. Maar één voor één vielen de gretigen af. Klaas Vantornhout, de revelatie van het seizoen, vertrok furieus en moest twee ronden later vaststellen dat de Koppenberg hem te zwaar was. "Ik had last van mijn maag", was zijn excuus. Lars Boom, de Nederlandse kampioen, plaatste al lopend een tussenspurt om bij de leiders aan te sluiten, maar voelde even later de jus uit zijn dijen wegvloeien. "Ik kon mijn kracht niet meer wegzetten", zei hij. Niels Albert, het grote Belgische talent, vocht een bitter achterhoedegevecht om toch nog zesde te worden. "Ik heb er maar één woord voor: ziek. En als je niet fit bent, liegt de Koppenberg niet", hoestte hij.

Zo bleven er voor de wedstrijd een half uur ver was nog drie renners over: Sven Nys, Bart Wellens en Zdenek Stybar. Je zag het de twee ploegmaats denken: 'Hoe moeten we Nys van de overwinning houden?'. Ze probeerden het op verschillende manieren: slinks en slim, onverwacht en krachtig, stout en stoer. En op verschillende plaatsen: op de kasseien van de Koppenberg, op de zware en zompige helling in de weide, in de glibberige afdaling, zelfs in de materiaalpost. Maar Nys plooide niet, integendeel. Hij verstelde zélf toen er nog twee ronden te rijden waren. "Ik reed naar boven op mijn mountainbikegevoel: met een hele kleine versnelling en vanuit het zadel kracht zetten."

Stybar en Wellens voelden de bui hangen, en hoorden de spottende stem van hun manager al smalend zeggen dat ze met z'n tweeën nog maar eens niets vermochten tegen de oppermachtige Nys. Terwijl Nys de risico's schuwde bergaf, stortte vooral Wellens zich met de ogen dicht naar beneden. "En toen bleef mijn fiets plots stilstaan en vloog ik verder", lachte Wellens. Hij maakte een salto, stond recht, wipte op zijn fiets en reed verder. Dáár begon het duel waar Vlaanderen al jaren op wacht. Wellens en Nys tegen elkaar, met de zuigende modder en de steile helling van de Koppenberg als gezamenlijke vijand.

En toen ging de bel. De laatste ronde. Nog één keer de Koppenberg op. Daar, op de mistige flanken van de Bult van Melden, zou beslist worden over de (tijdelijke) heerschappij van de cyclocross. "Het was een moment om duimen en vingers van af te likken. En niet alleen voor het publiek. Wij vinden dat ook geweldig, dat we op zo'n manier tegen mekaar kunnen koersen", zei Nys.

Hun strijd deed denken aan Luik-Bastenaken-Luik 1999. Weet u het nog? Frank Vandenbroucke (gisteren aangekondigd als deelnemer, maar na een parkoersverkenning toch forfait gegeven. "Dit is mijn metier niet", zei hij) spurt zij aan zij met Michele Bartoli La Redoute op. Zo reden Nys en Wellens de Koppenberg op. "Toen was mijn laatste cartouche weg. Ik heb nog geprobeerd om wat tegen de spartelen, maar het was hopeloos", zei Wellens, die niet anders kon dan eerbiedig het hoofd buigen toen Nys zijn laatste versnelling plaatste. "Het werd één meter, drie meter, vijf meter en toen ontplofte ik. Maar ik ben gelukkig. Ik heb Nys bíjna kunnen verslaan en het publiek het spektakel geboden dat het verdient."

Sven Nys:

Wij vinden dat ook geweldig, dat we op zo'n manier tegen elkaar koersen

n Sven Nys gaat te keer op de Koppenberg. Bart Wellens volgt in de verte, in het spoor van zijn ploegmaat Stybar. De Belgische kampioen kon Nys verrassend lang bedreigen, goed voor een heroïsch duel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234