Vrijdag 18/10/2019

Oh, wat zijn de Belgen stil

Belgische renners speelden geen rol van betekenis in jongste Tour de France

Parijs

Van onze verslaggevers

Tony Landuyt / Walter Pauli

'Oh, wat zijn de Belgen stil.' Op de voetbaltribunes zou dit al lang door het stadion galmen. In de Tour maken vooral buitenlandse collega's schampere opmerkingen over de 'indrukwekkende' resultaten van de Belgen. Nooit meegespeeld voor ritwinst, en nog minder in het eindklassement. Christophe Brandt eindigde gisteren deze Tour als eerste Belg op de 52ste plaats, op net geen twee uur van eindwinnaar Lance Armstrong. Geen kwaad woord over het moedige Waaltje, maar voor de Belgische renners was het de voorbije weken huilen met de pet op.

Nog voor de Tour vertrok, was er al sprake van een historisch dieptepunt. Slechts acht Belgen aan de start. Behalve in de prehistorie van de Tour, waren er nooit minder Belgische renners present. Acht Belgen van tweede garnituur dan nog. Nooit ofte nimmer speelde één van hen een rol van belang. We weten ook heel goed dat deze generatie geen Eddy Merckx, geen Lucien Van Impe, zelfs geen Claude Criquielion bevat en dat het nog lang wachten wordt op een renner die in het eindklassement kan meespelen.

Axel Merckx en Kurt Van de Wouwer hebben dat in het verleden gekund. De zoon van de 'grootste' eindigde ooit tiende in de zogenaamde 'dopingtour' van 1998. Kurt Van de Wouwer had lange tijd de kwaliteiten om in de toptwintig te finishen. En Rik Verbrugghe probeerde, na zijn negende plaats in de Giro vorig jaar, zichzelf wijs te maken dat een plaats binnen de toptien tot de mogelijkheden behoorde. Tot de Tour steeds dichterbij kwam en hij die ambitie opgaf. Bij Merckx en Van de Wouwer liep het niet anders. "Liever voluit gaan voor ritwinst dan een nietszeggende twintigste plaats in het klassement", klonk het. Aanvaardbare commentaar, maar ook voor etappewinst hebben we niemand van hen zien gaan. Nog voordat Rik Verbrugghes zogenaamde ritten eraan kwamen waarin hij wou uithalen, was de Waal al thuis: een val in een wat diepere greppel, door Verbrugghe vergroot tot een ravijntje, betekende het einde van de Lotto-Domo-renner.

Een dag later verdween Axel Merckx. Niet hard genoeg gefietst om tijdig op Luz Ardiden te geraken. De jury toonde geen medelijden met de uitgeputte Merckx. Het beste Belgische resultaat kwam op naam van Serge Baguet: zevende in de etappe naar Marseille. We zijn nu in een fase gekomen dat het Belgische kamp al juicht als een landgenoot in een ontsnapping meegaat. Zoals tijdens de rit naar Bayonne, toen Marc Wauters en Kurt Van de Wouwer een tijdlang de ruggen kromden. Tot Tyler Hamilton, duidelijk drie klassen sterker, de Belgen en de andere medevluchters in de vernieling fietste.

Christophe Brandt, vorig jaar de Belgische revelatie in de Tour, is erop achteruitgegaan. In 2002 werd hij 35ste op 1u07; nu 52ste op 1u50. "Je moet de omstandigheden kennen", repliceert de Waal. "In de eerste week heb ik ontzettend veel werk moeten leveren voor McEwen. Jammer genoeg heeft dat niets opgeleverd. Petacchi was te sterk voor Robbie. Wil je geloven dat ik aan het eind van die eerste week vermoeider was dan aan het eind van de Tour. Het werk voor McEwen heeft pijn gedaan, zodat ik minder fris aan de Alpen begon. Maar de Pyreneeën en de laatste week heb ik een stuk beter verteerd."

Hans De Clercq heeft zich niet alleen onderscheiden door het werk voor McEwen, maar vooral door zijn cijferwerk in de bergen. De Clercq wist perfect in welke tijd hij op welke plaats moest doorkomen om binnen te zijn voor de tijdslimiet. Mario Aerts reed vrij anoniem door deze Tour en haalde absoluut niet het niveau van twaalf maand geleden, toen hij de held van de Alpen en van de slotweek werd. Nu was Aerts al blij dat hij met de bus naar boven kon en in de eerste uren zich ten dienste kon stellen van de ploeg en Vinokourov.

Kurt Van de Wouwer werd binnen de ploeg zwaar bekritiseerd. "Te weinig", vond men. "Dat verwijt maakt men mij. Men vergeet echter het werk dat ik in de cols geleverd heb voor Richard Virenque. Vele kilometers heb ik op kop gereden voor de ploeg en Richard." Tot grote verbazing reed niet-tijdrijder Van de Wouwer zaterdag een voortreffelijke chrono. Twintigste, op goed twee minuten van winnaar Millar. Nooit was hij beter tegen de klok. Het toont de frisheid waarmee hij deze Tour besloot. Van de Wouwer beseft echter dat hij een extra zal moeten presteren om in de gunst van de ploegleiding te vallen. "Ik wil dat vooral bewijzen straks in de Vuelta."

Van de Wouwer: 'Ik moet mij straks extra bewijzen in de Vuelta'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234