Donderdag 02/07/2020

'Of je hier nu werkt of speelt: it's a hell of a job'

Jas uit, broekriem in een bakje en door de scanner van Glasgow Airport. Voor Herman Van Holsbeeck (63) been there, done that. Bijna vijftien jaar is hij manager van Anderlecht. Zoveel trips, zoveel vreugde en verdriet. Maar zijn motivatie is altijd intact gebleven. 'We gaan alweer vol voor de titel.'

'We hebben hier trainers gehad die na een Europese wedstrijd nog dezelfde nacht naar huis wilden vliegen", bedenkt Herman Van Holsbeeck, terwijl hij de suiker in zijn koffie doet. "Je lag niet voor 3 uur in bed. Ken je het? 's Anderendaags kom je een uurke later werken en ook de volgende dagen ben je een wrak. Hein (Vanhaezebrouck, SK) kiest voor een ander ritme. Hij blijft overnachten, waardoor de spelers een keer een glaasje kunnen drinken, 's morgens wordt getraind en pas in de namiddag wordt naar huis gevlogen. Ik voel bij mezelf dat ik veel frisser ben en ook de spelers voelen er zich beter bij. Het is iets kleins, maar kleine dingen maken het verschil in topvoetbal."

Donderdagochtend, 10 uur. De regen slaat hard tegen het raam van het knusse bureau van Herman Van Holsbeeck in Neerpede, met uitzicht over de oefenvelden. Vanhaezebrouck gaf zijn spelers vrijaf. "Hein is hier ook niet", vertelt Van Holsbeeck. "Dat moet, geloof ik, de eerste keer zijn sinds hij trainer is bij ons. Elke morgen om 8 uur steekt Hein de lichten aan. (roert in zijn koffie) Het is een toptrainer."

Met de komst van Vanhaezebrouck lijkt het wel of iedereen weer kan ademhalen: media, spelersgroep, bestuur. Wat is het?

Van Holsbeeck: "Zijn manier van voetbal is de grootste reden. Hein vertelde op zijn eerste persconferentie: 'Ik wil de bal', en iedereen was meteen blij. Ik merk het verschil bij de sponsors. Er wordt veel makkelijker over een nederlaag tegen Bayern München gestapt omdat ze gezien hebben hoe de ploeg getracht heeft om met attractief voetbal haar voet te zetten naast Bayern. Als je in Celtic gaat winnen met 60 procent balbezit, dan geeft dat een goed gevoel.

"Wij hebben in Anderlecht de laatste jaren trainers gehad die weliswaar één voor één hun doelstellingen haalden, ze werden kampioen, maar het voetbal stemde nooit overeen met wat de mensen verwachtten van Royal Sporting Anderlecht. En wat kreeg je dan: de samenwerking tussen media en Anderlecht stond onder enorme druk. Veel trainers zijn op den duur de pers als de vijand gaan zien, dat woog op de hele club. Hein heeft die spanningen kunnen wegnemen. Hij is een meester in de communicatie."

U zei spijt te hebben van uw uitspraak: 'We moeten trachten champagnevoetbal te spelen.' Maar vijftien jaar later blijkt dat nog steeds de bestaansreden van Anderlecht.

(knikt) "Ik heb vorige week zitten kijken naar Arsenal-Manchester United. Manchester had nog geen 30 procent balbezit, maar won wel met 1-3 en alle supporters dansten van geluk. Wij komen 0-1 voor op Kortrijk en de fans roepen: 'Weiler buiten.' (krabt in de haren) Bij Anderlecht wordt niet aanvaard wat bij Manchester United wel wordt aanvaard."

Hebt u daar een verklaring voor?

"Ons stadion. Dat hebben wij in de loop der jaren nooit kunnen vergroten om een nieuw publiek aan te spreken. Het abonnement van zitje x in tribune y is van vader doorgegeven op zoon en later op kleinzoon. Grootvader vertelde aan zijn zoon over Van Himst, en de kleinzoon hoorde de verhalen over Lozano. Die jongen dweept nu op zijn beurt met Tielemans. Het DNA van Anderlecht, schoon voetbal gebracht door iconische spelers, is zo altijd in het stadion blijven hangen."

Moet u daar altijd rekening mee houden?

"Ik heb na het ontslag van René Weiler aan de voorzitter gezegd: 'Nu moeten we er alles aan doen om de enige trainer in België die beantwoordt aan het DNA van Anderlecht naar hier te halen.' Ik vind Dury ook een toptrainer, Mazzu ook, maar als je ziet hoe Mazzu Charleroi laat voetballen en je ziet hoe Hein op een soortgelijk niveau Kortrijk liet voetballen, dan is dat totaal verschillend. Alleen nog maar omwille van het profiel van Hein is iedereen in deze club ongelooflijk gelukkig met hem. Wat moet dat niet zijn als hij straks met goed voetbal ook prijzen gaat winnen (lacht)?"

U zegt zelf: 'Bij Manchester United is men toleranter dan bij Anderlecht.' Dan is het toch steeds beter te begrijpen dat Weiler helemaal gek werd van deze cultuur?

"Die begreep er niets van. Hij zag dat hij kampioen was geworden en toch werd hij afgemaakt in de pers. Hij zag hoe hij 0-1 voorkwam in Kortrijk en toch werd hij buiten geroepen. Dat ís niet normaal. Maar dat is Anderlecht.

"We hebben in de zomer gedacht: als we meer voetballend vermogen in de ploeg stoppen, met Kums, Onyekuru, Gerkens, zal de trainer niet anders kunnen dan zijn filosofie wat aan te passen. Maar dat hebben we verkeerd ingeschat."

Nochtans, u hebt in uw carrière getracht om het DNA van Anderlecht wat te moderniseren naar resultaatgericht voetbal.

"Ja, omdat de tijden veranderd zijn. Hoe langer je een ploeg kunt bijeenhouden, hoe groter de kans op champagnevoetbal. Pak nu onze match in Celtic: dominant, goed voetbal, 60 procent balbezit, lof van de tegenstander. Maar ik moet nu al gaan zeggen tegen onze trainer: 'Hou er rekening mee dat volgend jaar die en die weg zijn.' Hij kan herbeginnen, hé. En pas op, er zijn tijden geweest dat Anderlecht zo'n wederopbouw kon versnellen door de betere spelers weg te halen bij andere Belgische clubs. Vandaag verkopen KV Mechelen en Eupen hun spelers voor 8 miljoen euro aan het buitenland.

"Ook de financiële afstand tussen Champions League en Europa League is steeds groter geworden. Volgend seizoen wordt 10 miljoen meer gepompt in de Champions League dan dit jaar. Ja, dan moet je maken dat je erbij bent."

Akkoord, maar u mag daarvoor toch nooit de ziel van Anderlecht verkopen?

"Dat heb ik nooit willen doen. Iemand als Ariël Jacobs hebben wij genomen omwille van zijn uitgesproken visie op goed voetbal. Na een jaar koos Ariël ook eieren voor zijn geld. Hetzelfde met John van den Brom: één seizoen alles op zijn Hollands, om daarna onder druk van de resultaten helemaal te verkrampen. Want dat is ook Anderlecht: je houdt het niet vol met alléén maar mooi voetbal, na verloop van tijd eisen de fans ook resultaten. Dit is zo'n aparte club. Of je er nu werkt of speelt: it's a hell of a job."

Doet u het nog graag, na bijna vijftien jaar?

"Ik heb periodes gehad dat ik het moeilijk kreeg, want druk en kritiek slopen je, maar die duurden nooit lang. Als iemand in jou gelooft - in mijn geval de familie Vanden Stock -, dan wil je die mensen niet ontgoochelen. Mijn liefde voor Anderlecht is nooit één dag minder geweest. Vandaag gaan we vol voor de 35ste landstitel, het zou mijn negende zijn.

"Weet je wanneer Roger Vanden Stock en ikzelf het best functioneren? Als het crisis is. Dan drukken we altijd op de juiste knoppen. Je mag nog zoveel Vlerick of Solvay hebben gelopen, één ding kun je niet kopen in het leven: ervaring. Vorig jaar, enkele weken voor de play-offs, hebben wij beslist om het contract van de trainer met één jaar te verlengen. Zo wist de pers meteen: 'Verdorie, die gaat daar blijven zitten.' En vooral de spelers wisten: 'Het is met deze trainer dat we het moeten doen.' Ik heb toen van enkele toptrainers in België een sms'je gekregen waarin stond: 'Jullie beslissing zou weleens de sleutel naar de titel kunnen zijn.' En dat is ook gebleken. De spelers hebben er in play-off I hun kop voorgelegd."

Is het juist dat de ploeg een groot conditioneel probleem had, toen Vanhaezebrouck overnam?

"Kijk, toen deze zomer Weiler de trainingen hervatte, zagen we dat een aantal spelers niet dezelfde waarden haalde van het seizoensbegin één jaar daarvoor. Dat was zo met het vetpercentage, met de uithouding... Hebben wij daarover gesproken met Weiler? Natuurlijk. Maar dat hij tegenover diezelfde jongens die mee voor de titel hadden gezorgd minder scherp was dan twaalf maanden eerder, is menselijk.

"Nu, op een van zijn eerste werkdagen, is Hein bij mij gekomen en vroeg hij: 'Ik ben van plan om de spelers langer te laten trainen en meer te laten lopen. Waar kunnen zij tussen twee trainingen door slapen?' Twee dagen later stonden hier die containers."

Wanneer zal de nieuwe spits hier staan?

"Teodorczyk verdient onze steun. Hij blijft op training en in de wedstrijden lopen voor drie. Maar het is duidelijk dat, als we kampioen willen worden, we iemand nodig hebben die de ballen erin stampt. Kansen creëren we genoeg."

En toch blijft het stadion zijn naam scanderen: 'Teeeo, Teeeo.' Hij heeft al een jaar niet meer gescoord.

"Waarom zijn de supporters nog altijd zo dol op Stanciu, terwijl Hanni het stadion heeft moeten overtuigen? Dat is Anderlecht. Je moet niet alles willen verklaren in deze club."

Mag Anderlecht op 17 december verliezen op Club Brugge?

"Best niet. De achterstand is nu zeven punten en het mogen er geen tien zijn na de reguliere competitie. Vijf punten ophalen in de play-offs is quasi ondoenbaar. Wij zijn vorig seizoen gestart met één punt meer dan Club, en eigenlijk hebben zij gedurende de hele play-offs de tanden stuk gebeten op dat ene puntje."

Zou het kunnen dat dit meteen ook de laatste maanden worden uit uw carrière als manager van Anderlecht?

"Dat kan. Als de club finaal in handen komt van mensen die tabula rasa willen maken, als zij zeggen: 'heren, dit is het geld, zo willen wij werken', dan heb ik mij daarbij neer te leggen. Zou ik dat graag hebben? Neen, want ik heb voor mezelf die einddatum van 30 juni 2020 vooropgesteld. Ik zou het spijtig vinden mocht er gezegd worden: 'Hier stopt het.' Maar ik wil daar wel op voorbereid zijn. Je moet kunnen aanvaarden in het leven dat men op een dag doorgaat zonder jou."

Roger Vanden Stock zal de club toch niet verkopen aan mensen die geen respect tonen voor het bestaande management?

"Ik denk ook wel dat Roger de club in handen zal willen geven van mensen die een goed sportief project kunnen voorleggen. Maar dan nog moet ik afwachten of ik in de nieuwe raad van bestuur op dezelfde manier mijn lijn zal kunnen volgen. Als het is om voortdurend afgeschoten te worden, raak je alleen maar gefrustreerd. Er zijn heel weinig voordelen aan ouder worden, maar een ervan is dat je voor jezelf deuren kunt openhouden of dichtslaan. Als je 40 bent en je hebt net gebouwd, zul je sneller concessies doen. Niet meer als je 63 bent."

Waarom moet de overname zo snel gaan? Niet eens een halfjaar geleden sprak Vanden Stock: 'Jullie zijn nog lang niet van mij af.'

"Toen we in Parijs zijn gaan spelen, nam PSG ons mee naar een driesterrenrestaurant. Hun voorzitter Al Khelaifi was mee, technisch directeur Antero zat tegenover mij. Het was, hoe moet ik het zeggen, anders dan anders. Wij dineerden met een club met een budget van 750 miljoen euro, ze geven 500 miljoen uit aan twee spelers (Neymar en de verplichte aankoopoptie op Mbappé, SK) en ze lieten uitschijnen: als het nodig is, smijten we in januari nog eens 200 miljoen op tafel. Roger is die avond ontgoocheld buitengestapt."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234