Woensdag 13/11/2019

Ode aan overleden collega's

Na Boudewijn de Groot, Johan Verminnen, Rob de Nijs en Raymond van het Groenewoud was dit jaar de 'Vlaamse zanger van de eeuw', oftewel Will Tura, de centrale gast op Nekkanacht. Afgelopen vrijdag liep het Antwerpse Sportpaleis weer vol voor een avond lang Nederlandstalige liedjes en voordracht. Volgens het inmiddels vertrouwde Nekkaconcept bracht iedere artiest behalve eigen werk ook een Tura-nummer, al dan niet in een ander jasje.

Antwerpen

Van onze medewerkster

Wietske Vos

Tura viert in augustus zijn zestigste verjaardag en staat ruim veertig jaar op het podium. Zijn rol van 'muzikale godfather' kwam vrijdagavond goed uit de verf door de relatief lage leeftijd van zijn podiumgenoten. Het was trouwens een bewuste keuze van Tura zich vooral door jong muzikaal talent te laten omringen. In tegenstelling tot vorige jaren waren dit keer ook de vrouwelijke artiesten goed vertegenwoordigd: Yasmine, Jo Lemaire, Khadja Nin en Eva De Roovere, de nieuwe zangeres van de folkgroep Kadril. Opvallend dit jaar was wel de afwezigheid van onze noorderburen. Op vorige edities stond toch minstens één Nederlander, bijvoorbeeld Stef Bos, Peter Koelewijn of The Scene, op de Nekkaplanken. En in 1998 en 1996 kwamen zelfs de centrale gasten - respectievelijk Rob de Nijs en Boudewijn de Groot - van boven de Moerdijk.

Ondanks het feit dat er toch een aantal veelbelovende namen op de affiche stond, ging het publiek maar op enkele momenten echt uit de bol. Die 'ambiance'-momenten kwamen bovendien uit onverwachte hoek. Zangeres Yasmine bewees met 'Porselein', 'Meisjes aan de macht' en het Tura-nummer 'Linda' dat ze klasse in huis heeft. Ook Cherchez-la-femme zette haar beste beentje voor. Deze groep, bestaande uit Chris Mazarese en Geert Hanssens, kaapte de eerste prijs weg op de Nekkawedstrijd, die dit jaar voor het eerst werd gehouden. Het duo slaagde er met het eigen nummer 'Dromen' en de oude Tura-hit 'Vergeet Barbara' in de zaal mee te krijgen.

Andere, meer voorspelbare hoogtepunten waren de optredens van Marcel Vanthilt en Kommil Foo. Vanthilt, voormalig voorman van Arbeid Adelt, kroop voor de gelegenheid nog eens achter de microfoon. Vooral zijn versie van Tura's klassieker 'Draai dan 797204', aangepast aan de moderne tijd en dus omgevormd tot 'Mail mij op www.tura.be', viel in de smaak. Ook de gebroeders Walschaerts van Kommil Foo zetten weer hun beste beentje voor met onder meer 'Zuster', 'De Pijp uit' en 'In mijn caravan'.

Ontroerend waren de odes die enkele artiesten brachten aan hun onlangs overleden collega's. Bart Peeters herdacht met '24 rozen' de net voor Pasen overleden cabaretier Toon Hermans. Een duidelijk geëmotioneerde Tura droeg zijn nummer 'Ik mis je zo' op aan Robert Mosuse, die vrijdag begraven werd. Mosuse, net dertig jaar oud, bezweek op 20 april aan de gevolgen van een hersentumor.

Tegenvallers waren onder anderen Stijn Meuris en Dirk Denoyelle. Meuris, die oorspronkelijk zijn nieuwe groep Belmondo op Nekka zou komen voorstellen, liet echter weten de lat erg hoog te leggen. De deadline van 28 april werd dan ook niet gehaald. In plaats daarvan gaf Meuris een solo-optreden. Zijn versies van de Tura-cover 'Arme Joe' uit de begintijd van Noordkaap en 'Zo'n mooi verhaal' van Michel Fugain kwamen echter gehaast en bijna ongeïnteresseerd over. Dirk Denoyelle praatte en zong zoals ieder jaar de avond aan elkaar. Met imitaties van onder anderen Willy Nelson en Julio Iglesias, Bert Anciaux, Jacques Brel en Gilbert Bécaud werden de pauzes tussen de verschillende artiesten opgevuld. Hoewel Denoyelle steeds andere personen imiteert, zijn z'n stijl en manier van doen steeds gebaseerd op hetzelfde concept, dat na een paar keer gaat vervelen en zelfs irriteren.

En dan was er natuurlijk Tura himself, die een indrukwekkende rij hits ten beste gaf. Vooral 'Bella Africa', een duet met Khadja Nin en het samen met Bart Peeters gezongen 'El Bandido' mochten gehoord worden. De rock-'n-rollmedley van 'De zomer van Tien om te Zien' en 'Rock-'n-roll in mijn hart' swingde de pan uit. Het staat inmiddels als een paal boven water dat Will Tura een entertainer in hart en nieren is. Aan het frequenter gebruik van vibratie is te horen dat het zingen hem niet meer zo makkelijk afgaat als vroeger, maar dat is niet storend. Bewonderenswaardig is zeker ook de manier waarop Tura nog rondhuppelt en -springt op het podium. Alleen, zijn repertoire valt niet bij iedereen in de smaak. Hopelijk kiezen de Nekka-organisatoren volgend jaar Willem Vermandere, Wannes van de Velde of Kris De Bruyne als centrale gast.

Nekka 2000 in Antwerps Sportpaleis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234