Donderdag 01/10/2020

Obama, de man van de foute Nobelprijs

De president van de VS heeft een prijs ontvangen in de flauwe hoop dat hij erin zal slagen de vrede te bewaren in de toekomst.Obama’s Midden-Oostenbeleid is in elkaar aan het zakken. De Israëli’s bespotten hem omdat hij de vraag om een einde te maken aan het bouwen van nederzettingen negeert en de bouw van kolonies op Arabische grond maar blijven doorgaan. Aan de speciale gezant werd door de Israëli’s botweg verteld dat een Arabisch-Israëlische vrede ‘vele jaren’ zal vragen. Nu wil Obama dat de Palestijnen met Israël over vrede praten zonder voorwaarden. Hij legt druk op de Palestijnse leider vanwege het internationaal onderzoek dat de Israëlische oorlogsmisdaden in de Gazastrook sterk veroordeelt. Na het verbreken van zijn verkiezingsbelofte om de Armeense massamoorden in 1915 door Ottomaans Turkije een genocide te noemen, heeft hij erop aangedrongen dat de Armenen een overeenkomst met Turkije ondertekenen, ‘zonder bijkomende voorwaarden’. Obama zijn leger kijkt nog steeds aan tegen een opstand in Irak. Hij kan maar niet beslissen hoe ‘zijn’ oorlog tegen Afghanistan te winnen. Iran zal ik maar niet vermelden.En nu heeft president Barack Obama de Nobelprijs voor de Vrede gekregen. Niet slecht. Niet verwonderlijk dat hij zegt zich ‘nederig’ te voelen, hij zou beledigd moeten zijn. Maar misschien wordt zwakheid wel een pluspunt voor de Nobelprijs voor de Vrede. Shimon Peres heeft hem ook gewonnen, en hij won geen enkele Israëlische verkiezing. Yasser Arafat won hem. En kijk naar wat er met hem gebeurde. Voor de eerste keer in de geschiedenis, heeft de Nobelprijscommissie zijn vredesprijs aan iemand toegekend die niets bereikt heeft, in de hoop dat hij iets goed zal doen in de toekomst. Zo slecht staan de zaken ervoor. Zo explosief is de situatie in het Midden-Oosten geworden.Is er niemand in het Witte Huis om Obama eraan te herinneren dat de Israëli’s nog nooit een president van de VS ter wille zijn geweest wanneer die vroeg een einde te maken aan het bouwen van kolonies voor joden op Arabische grond? Bill Clinton eiste het - het stond in de Oslo-akkoorden - en de Israëli’s negeerden het gewoon. George Bush eiste dat er een einde zou komen aan de gevechten in Jenin negen jaar geleden. Ze negeerden het. Obama vraagt een absoluut einde van het bouwen van nederzettingen.“Ze begrijpen het gewoon niet”, had een Israëlische minister gezegd wanneer Hillary Clinton, de woorden van haar president herhaalde. Avigdor Lieberman, de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, zei donderdag voor zijn ontmoeting met Obama’s gezant George Mitchell opnieuw: “Wie zegt dat het mogelijk is om in de komende jaren een veelomvattende overeenkomst te bereiken, begrijpt simpelweg de realiteit niet.”

Vrijgeleide voor Israël

In Arabië blijven de Arabische potentaten angst zaaien in hun gouden minaretten. De Libanese journalist Samir Kassir, vermoord in 2005, heeft het goed verwoord in een van zijn laatste essays. “Niet afgeschrikt door Egypte sinds Sadats vrede”, schreef hij. “Overtuigd van Amerika’s niet aflatende steun, gegarandeerde onstrafbaarheid door het slechte geweten van Europa en gesteund door een nucleair arsenaal, kan Israël doen wat het wil, of waartoe het wordt aangespoord door de fantasieën van zijn leiders.”Dus Israël komt er, zoals gewoonlijk, mee weg om het eminente (en joodse) hoofd van de VN-onderzoekscommissie naar oorlogsmisdaden in de Gazastrook te misbruiken, terwijl het de Amerikanen bijtreedt in het verder schandaliseren van de laffe Palestijnse ‘president’ Mahmoud Abbas, die meer geïnteresseerd is in het onderhouden van zijn relaties met Washington dan met zijn eigen Palestijnse volk. Hij is zelfs op zijn woord teruggekomen om vredesgesprekken te weigeren zolang er geen einde komt aan de Israëlische koloniale expansie. In één vernietigende zin noteerde de meestal milde commentator Rami Khouri vorige week dat Abbas “een tragisch omhulsel is van een man, politiek incompetent, door niemand ondersteund en gerespecteerd”. Ik zet ‘president’ tussen aanhalingstekens omdat hij nu de status van Ahmadinejad heeft in de ogen van zijn volk. Hamas is gelukkig. Dankzij president Obama.Vreemd genoeg beledigt Obama eveneens de Armeense president, Serg Sarkistan, door erop aan te dringen dat hij met zijn Turkse tegenstanders moet praten, zonder voorwaarden. Op de Westbank moet je de joodse kolonies vergeten. In Armenië moet je de Turkse moorden op anderhalf miljoen Armenen in 1915 vergeten. Obama weigerde zijn verkiezingsbelofte om de eerste holocaust van de twintigste eeuw als een genocide te erkennen. Als hij WO I niet aankan, hoe zal hij WO III dan aanpakken?

Afghanistan

Obama bracht het Afghaanse conflict naar voor als de oorlog die Amerika moest voeren, niet dat anarchistische land Mesopotamië dat Bush overhaast was binnengevallen. Hij was vergeten dat Afghanistan een zoveelste Bushoorlog was en hij kondigde zelfs aan dat Pakistan nu ook Amerika’s oorlog was. En de troepen kwamen over de oude Durand Linie om de Taliban te doden en daarbij nog een hoop onschuldige burgers. Moet Obama zich focussen op Al Qaeda? Of zich overgeven aan het verzoek in Vietnamese stijl van generaal Stanley McChrystal voor 40.000 extra manschappen? Het Witte Huis toont hen tegenover mekaar zittend, Obama in het gladde pak, McChrystal in zijn oorlogskostuum. Het konijn en de haas. In geen geval zullen ze winnen. De neoconservatieven zeggen dat het graveyard of empire een cliché is. Dat is het ook. Maar het is ook waar. De Afghaanse regering is volledig corrupt. Het heeft krijgsheren betaald om de drugshandel en de angst bij de Afghaanse burgers op te voeren. Maar het is veel groter.De Indiase ambassade werd vorige week opnieuw gebombardeerd. Heeft Obama enig idee waarom? Realiseert hij zich dat de beslissing van Washington om India te steunen tegen Pakistan in verband met Kashmir Pakistan woedend heeft gemaakt? Het kan zijn dat hij wil dat India een tegengewicht vormt voor de macht van China, maar de military intelligence van Pakistan realiseert zich dat de enige manier om Obama te overtuigen om rechtvaardig te handelen tegenover Kashmir hun steun aan de Taliban te verhogen is. Geen gerechtigheid in Kashmir, geen veiligheid voor de Amerikaanse troepen in Afghanistan.Dan, na het aaien en flemen bij de nucleaire gesprekken in Genève, ontdekte de Amerikaanse president dat de kat opnieuw haar klauwen toonde. Een adviseur van Irans hoogste leider Khamenei waarschuwde dat Iran ‘het hart van Israël zou bombarderen’ als Israël of de VS de Islamitische republiek zou aanvallen. Ik betwijfel het. Bombardeer Israël en je bombardeert ‘Palestina’. Iraniërs, die het Westen veel beter begrijpen dan wij hen, hebben een ander beleid voor het geval de apocalyps komt. Als de Israëli’s aanvallen, zou het kunnen dat ze Israël met rust laten. Ze hebben een plan om enkel VS-troepen in Irak en Afghanistan aan te vallen, basissen in de Golf en oorlogsschepen die door Hormuz varen. Ze zouden Israël met rust laten. Amerikanen zouden dan leren wat de prijs is voor het knielen voor de Israëlische meesters.Want de Iraniërs weten dat de VS geen zin hebben in een derde oorlog in het Midden-Oosten. En daarom heeft Obama snel zijn generaals naar het ministerie van Defensie in Tel Aviv gestuurd om de Israëli’s te vertellen dat ze Iran niet mogen aanvallen. En daarom zijn de leiders van Israël, inclusief Netanyahu, al de hele week de vredespijp aan het roken in verband met de behoefte aan internationale onderhandelingen met Iran. Maar het brengt een interessante vraag naar boven. Is Obama banger voor de wraak van Iran? Of voor zijn nucleaire mogelijkheden? Of heeft hij meer angst voor de mogelijke agressie van Israël tegen Iran?Maar geen aanvallen op 10 december, alstublieft. Dan gaat Obama naar Oslo om zijn prijs voor de vrede op zak te steken, voor prestaties die nog niet gepresteerd zijn en voor dromen die nachtmerries zullen worden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234