Zaterdag 11/07/2020

O Brother, Where Art Thou?

Regisseurs Ethan en Joel Coen

In het grappige en erg onderhoudende O Brother, Where Art Thou? zijn de gebroeders Ethan en Joel Coen, bekend van onder meer Fargo en The Big Lebowski, opnieuw in uitstekende en dus extravagante vorm. Zelf omschrijven de getalenteerde broers dit excentrieke project als een adaptatie van de Odysseus van Homeros in de vorm van een musical! Grapje dus, alhoewel er in de film heel wat folk-, country- en andere blue grass-liedjes gezongen worden. In het zwaar door de depressie getroffen Amerikaanse zuiden van de jaren dertig ontsnappen drie gevangenen, die dan voor de rest van de film on the road blijven. Ze willen net als de klassieke Griekse held - het personage van Clooney heet trouwens Everett Ulysses McGill - zo snel mogelijk weer thuiskomen, maar eerst beleven ze natuurlijk talrijke bizarre avonturen, inclusief een ontmoeting met een blinde 'ziener', een criminele bijbelverkoper en ook met drie bekoorlijke, maar juist daarom zeer gevaarlijke sirenen, die net een wasje slaan in een idyllische kreek. En zelfs een 'dansende' Ku Klux Klan-menigte hoort bij de onvoorziene attracties. In het kader van de huidige presidentiële verkiezingsfarce is het extra leuk om te zien hoe in het toenmalige Mississippi campagne werd gevoerd voor de gouverneurszetel, compleet met een pleidooi voor een 'propere politiek' ten dienste van de 'kleine man', waarbij zowaar een veegborstel én een dwerg als electorale attributen fungeren. Met George Clooney, John Turturro, Tim Blake Nelson, John Goodman, Holly Hunter, Charles Durning en Michael Badalucco.

HHHHH

Loser

Regisseur Amy Heckerling

De verliezer uit de titel is de jonge student Paul (rol van Jason Biggs van American Pie-faam), die vanuit zijn provinciestadje in de Big Apple terechtkomt, waar hij dankzij een studiebeurs als eerste van zijn familie toegang krijgt tot de universiteit. Hij is uiteraard geen partij voor zijn cynische, niet door geldproblemen verontruste roommates, die hun verblijf aan de universiteit van New York vooral beschouwen als een alibi voor zatladderij. Van haar kant is de mooie Dora (rol van Mena Suvari, het 'droommeisje' van Kevin Spacey in American Beauty) een stuk minder arrogant, maar ook ten overstaan van haar voelt Paul zich een 'loser' want zij verkiest een clandestiene verhouding met haar literatuurprof Alcott (rol van Greg Kinnear). Kortom, Paul is veel te vriendelijk en dus 'onaangepast' voor het harde campusleven van New York.

Natuurlijk heeft het publiek snel door dat het slechts een kwestie van tijd is vooraleer Dora zal beseffen dat zij door Alcott alleen maar gebruikt wordt en dat haar collega-student Paul een meer geschikte partner kan zijn. Een romantische komedie als Loser is dan ook niet bedoeld om de kijker in spanning te houden over de uiteindelijke afloop; er moet alleen voor voldoende hindernissen gezorgd worden die de weg naar dat 'happy end' een beetje grappig en een beetje romantisch kunnen houden. Geen kijkvoer dus voor de cynische medemens, maar de naïeve charme heeft soms toch iets ontwapenends.

De film werd geschreven en geregisseerd door Amy Heckerling, die haar sporen in dit genre tienerfilms reeds verdiend heeft met onder meer Fast Times at Ridgemont High en Clueless (de doorbraakfilm van Alicia Silverstone). Met Jason Biggs, Mena Suvari en Greg Kinnear.

HHHHH

The Cell

Regisseur Tarsem Singh

Een waanzinnige seriemoordenaar wordt gearresteerd, maar ergens - niemand weet waar - zit nog een meisje opgesloten dat hij net voordien gekidnapt heeft. Als zij niet snel bevrijd wordt uit haar cel, wacht haar de verdrinkingsdood. FBI-agent Novak (rol van Vince Vaughn) doet daarom een beroep op psychologe Catherine Deane (rol van Jennifer Lopez) om via een even radicale als experimentele therapie binnen te dringen in het brein van de geschifte killer Stargher (rol van Vincent D'Onofrio)! Op basis van dit vreemde uitgangspunt wordt The Cell soms ook omschreven als 'Freddy Krueger meets Being John Malkovich'.

In het brein van de geflipte Stargher wordt de psychologe niet alleen met zijn gedachtenkronkels, maar nog veel meer met zijn herinneringen, jeugdtrauma's, wensdromen en andere fantasieën geconfronteerd. Voor regisseur Tarsem Singh, die hier zijn bioscoopdebuut aflevert nadat hij reeds naam maakte in de wereld van de commercials en de videoclips, is dit vreemde verhaal vooral een aanleiding om de meest hallucinante, soms poëtische maar ook vaak ijzingwekkende beeldenreeksen te ensceneren. Gruwelijk snoepgoed voor de ogen. "Voor mijn part mocht dit evenzeer een film zijn waarin men een kijkje gaat nemen in het hoofd van een huisvrouw, die pasta aan het koken is. maar ik denk niet dat men mij daarvoor een budget zou gegeven hebben", aldus Tarsem. Met Jennifer Lopez, Vince Vaughn, Vincent D'Onofrio, Marianne Jean-Baptiste, Dean Norris, e.a.

HHHHH

The House of Mirth

Regisseur Terence Davies

Van de Amerikaanse schrijfster Edith Wharton werd reeds eerder The Age of Innocence verfilmd door Martin Scorsese. Ook The House of Mirth, dat nu door de Engelse cineast Terence Davies tot een zeer mooie, aangrijpende en erg gestileerde film bewerkt werd, speelt zich af in de betere kringen van het New York van de vroege 20ste eeuw. Maar dan wel 'beter' in de zin van financieel welgesteld en niet veel meer. De mooie, jonge maar niet bepaald bemiddelde Lily (rol van Gillian Anderson) wil haar toekomst veiligstellen door een gefortuneerd huwelijk, maar anderzijds ziet zij een liefdeloos leven toch ook niet zitten. Uiteindelijk zal zij het slachtoffer worden van een milieu, waarvan zij de onverdraagzaamheid, verdachtmakingen en hypocrisie weliswaar opmerkt, maar niet met dezelfde wapens wil of kan bestrijden.

Voor regisseur Terence Davies, die naam maakte met zijn autobiografische en intimistische kronieken over een kansarme Engelse jeugd in Liverpool, zoals The Long Day Closes en Distant Voices, Still Lives, lijkt het wel een bijzonder grote stap naar deze literaire adaptatie van een Amerikaans high society-verhaal, maar het resultaat is hoe dan ook een zeer persoonlijke, intense en zowel visueel als auditief zeer verzorgde epoque-film. Met Gillian Anderson, Eric Stoltz, Dan Aykroyd, Laura Linney, Elizabeth McGovern en Anthony Lapaglia.HHHHH

La Captive

Regisseur Chantal Akerman

Samen met coscenarist Eric De Kuyper ging cineaste Chantal Akerman haar inspiratie zoeken bij Marcel Proust voor dit theatrale en kunstmatige, koel en afstandelijk verfilmde verhaal over obsessie, jaloezie en onmogelijke liefde tussen Simon en Ariane. Zij is de (blijkbaar vrijwillige en opvallend inschikkelijke) gevangene uit de titel, die zich helemaal aan de bezitterige en opdringerige liefde van Simon lijkt te onderwerpen, maar tegelijk door een soort (onder meer seksueel) dubbelleven en de bijbehorende leugentjes (om bestwil?) toch ongrijpbaar blijft. De totale 'vereniging' tussen beide geliefden is sowieso uitgesloten, want 'l'autre', de andere, blijft hoe dan ook een vreemdeling. Een tragisch verhaal dus, volgens Akerman, dat alleen maar slecht kan eindigen. Met Stanislas Merhar, Sylvie Testud, Olivia Bonamy, Lilian Rovere en Franìoise Bertin.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234