Maandag 23/11/2020

Nu tegen betaling:

de echte droomfabriek

Met een Mig 25 kilometer hoog 'stratosferisch' vliegen, op de noordpool 4.000 meter diep duiken, even gewichtloos gaan zweven, over enkele jaren wellicht het heelal in... En als het Amerikaanse gerecht niet moeilijk doet, organiseert McDowell volgend jaar de eerste duikexcursies naar het wrak van de Titanic. De brochure van touroperator Adventure Network/Quark Expeditions puilt uit van de meest waanzinnige kicks. De Morgen had een interview met directeur Mike McDowell, de directeur van 's werelds grootste 'droomfabriek'.

Geert Sciot

Twintig jaar geleden was voor velen een vlucht met een passagiersvliegtuig of een ritje in een achtbaan al een hele belevenis. Vandaag is een dagje op en af naar de noordpoolcirkel in het Finse Rovaniemi voor een kleine schare Belgen de ultieme kick geworden. Mike McDowell lacht als we het hem vertellen. "Aan een reisje naar de noordpoolcirkel is niets meer aan", zegt hij. "Te veel mensen doen het al en daarom vind ik het absoluut oninteressant. Je moet steeds nieuwe en spectaculairdere zaken aanbieden, wil je 'in' blijven. Mijn klanten moeten immers het gevoel hebben dat ze tot de very happy few behoren. Maximaal enkele honderden mensen mogen hen ooit zijn voorgegaan in het avontuur. Het moet ook grensverleggend zijn. En wat is het meest in trek? De uiteinden van de aarde: ondermaans of onderzee. Zo hoog, zo diep of zo ver mogelijk van huis."

Erg populair in het genre is momenteel bijvoorbeeld een vlucht met het Russische gevechtsvliegtuig Mig 25. In amper 35 minuten ga je met een ervaren testpiloot de stratosfeer in tot op 25 kilometer hoogte. "Het is nog net niet donker maar al wel heel paars", vertelt McDowell. "En dan laat die piloot je daar enkele minuten alleen de stuurknuppel bedienen. De zwaartekracht valt goed mee, je hebt helemaal niet het gevoel dat je aan een snelheid van 2,5 mach vliegt en je wordt er hoogstens een klein beetje misselijk van. Het hele spektakel wordt gefilmd, zodat je achteraf thuis bij je vrienden het avontuur en de ronde vorm van de aarde kan illustreren via de videorecorder." Kostprijs: 11.900 dollar. "Tja, die Mig verbruikt tijdens de vlucht 11 ton kerosine", verontschuldigt McDowell zich.

De Mig gaat al 25 kilometer hoog, maar Mike McDowell is ervan overtuigd dat hij binnen de vijf jaar de eerste passagiers écht helemaal de ruimte (suborbital) kan sturen. "We kunnen het technisch al veertig jaar aan, zoals Gagarin bewezen heeft. Alleen is de klassieke raketlancering te duur en niet bepaald milieuvriendelijk om commerciële ruimtevluchten te organiseren. Maar er wordt aan gewerkt. Zelf heb ik een samenwerkingsakkoord afgesloten met verschillende bedrijven die een orbiter aan het ontwerpen zijn. De ene wil het tuig lanceren vanop een Boeing 747 in volle vlucht, de andere denkt aan speciale raketten." De motivatie om toeristen de ruimte in te jagen is groot, niet in het minst omwille van de zogenaamde X-prize door een organisatie in Saint-Louis. Die reikt 10 miljoen dollar aan de onderneming die er als eerste in slaagt om minstens drie toeristen tot op een hoogte van 100 kilometer te brengen. Het is dezelfde organisatie die Charles Lindberg in de jaren twintig met een 'wortel' van enkele duizenden dollar motiveerde om de Oceaan over te steken.

McDowell: "Ik weet dat er mensen zijn die de wenkbrauwen fronsen, maar het is echt een heel serieus project, hoor. In mijn bedrijf Space Travel zetelen bijvoorbeeld de spaceshuttle-astronauten Bryon Lichtenberg, Owen Garriott, Captain Hoot Gibson en Charlie Walker." Kandidaten voor ruimtetoerisme zijn er alvast genoeg. Ondanks het feit dat het dus nog enkele jaren wachten wordt, hebben al zo'n honderd geïnteresseerden een voorschot van enkele duizenden dollar betaald. Hoeveel een ruimtereisje, maximumduur drie uur, exact gaat kosten is nog niet duidelijk. Vermoedelijk zal de rekening oplopen tot 90.000 dollar.

Begin dit jaar maakte Adventure Network bekend dat het vanaf deze herfst toeristische expedities naar het wrak van de Titanic zou gaan organiseren. Bedoeling is om met een Russisch onderzoeksschip tot op de plaats van het wrak te varen en dan aan boord van de dankzij de film Titanic beroemde Mir-onderzeeërs op een diepte van 3.775 meter enkele uren rond te neuzen tussen de overblijfselen van het 'onzinkbare cruiseschip'. Maar een dwangbevel van een Amerikaanse rechter vertraagt momenteel dat idee. RMS Titanic Inc. uit New York heeft immers de foto- en wrakrechten van de Titanic in zijn bezit. "Aangezien de Titanic in internationale wateren ligt, denk ik niet dat we ons moeten houden aan het dwangbevel van die rechter", zucht McDowell. "We denken dan ook dat we in beroep zullen winnen. De Atlantische Oceaan is van iedereen en bovendien gaan wij alleen maar een kijkje nemen, geen wrakstukken bovenhalen. We denken dat we volgend jaar groen licht krijgen."

Uiteraard is er ook een speciaal programma voor de eeuwwisseling klaargestoomd, want dat belooft het walhalla van de decadentie te worden. "Je kan naar het eilandje onder Nieuw-Zeeland trekken, waar de eerste champagnekurken zullen knallen. Het zal er helaas zwart zien van het volk. Bovendien heeft het iets kunstmatigs omdat dit eiland als eerste nieuwjaar viert volgens de door de mens uitgevonden tijdzone. Daarom heb ik voor iets veel origineler en natuurlijker gekozen. Met 108 mensen gaan we, met vertrek in Australië, naar een plaats op Antarctica varen waar je het laatste licht van de twintigste eeuw en tien minuten later het allereerste daglicht van de eenentwintigste eeuw kan waarnemen. Voor wie dat niet interessant vindt, hebben we nog een alternatief voor zestig mensen op de geografische zuidpool zelf. Daar kan je immers 24 uur lang oud- en nieuwjaar vieren omdat alle lengtegraden er samenlopen. Zonsopgang of -ondergang is daar jammer genoeg niet waarneembaar omdat het de hele dag licht is. We hebben ons jaar-2000-aanbod pas enkele maanden geleden gelanceerd en alle beschikbare plaatsen zijn bijna uitverkocht."

Wie kan zich al deze extravagante uitspattingen veroorloven? "Hoe duur het ook mag zijn, als de kick groot genoeg is duiken er altijd wel kandidaten op", stelt McDowell vast. "In Silicon Valley lopen er genoeg gefortuneerde zakenlui rond die graag enkele miljoenen op tafel willen leggen om een jongensdroom waar te maken. Ik maak me daar echt geen zorgen over. Iedereen denkt dat ikzelf schatrijk word van die dingen, maar dat is helemaal niet waar. Ik moet veel geld stoppen in de organisatie, altijd duiken er onverwachte kosten op en ook de promotie van mijn producten kost duizenden dollars. Bijvoorbeeld naar de zuidpool moeten we alles transporteren en achteraf weer terug brengen. Een litertje kerosine kost er ons door de hoge transportkosten 80 dollar. En het is niet gemakkelijk om bankiers te overtuigen overbruggingskrediet te verschaffen voor de aankoop van deze brandstof, want ze geloven gewoon niet dat het zo peperduur is. Het duurt jaren voordat een project echt helemaal af is en wat rendeert. Zo hebben we een eigen maatschappij met vier vliegtuigen in het poolgebied. Slechts vier maanden per jaar kunnen we ze gebruiken. De rest van de tijd is het onmogelijk toeristische poolexpedities te organiseren wegens de extreme temperaturen en winden. Dus ruim acht maanden lang zetten we de toestellen en alle materiaal ter plaatse op 8 graden zuid in een ijsgrot die de nodige bescherming biedt tegen de barre weeromstandigheden. Alleen in diefstalbeveiliging moeten we daar niet investeren... Ik hou er niet meer aan over dan de klassieke touroperator die reizen naar de Canarische eilanden slijt."

Zijn er ook Belgen die zich deze extravangante uitstapjes kunnen permitteren? "Natuurlijk", zegt Herman Hanon, die met zijn bedrijf Asteria de Belgische vertegenwoordiger is van Adventure Network. Hij vond in het verleden al een honderdtal mensen om in de voetsporen van de Gerlache naar Antarctica te trekken. Wegens het succes wordt er volgend jaar zelfs een heel schip afgehuurd (kostprijs ongeveer 300.000 frank/persoon voor 14 dagen). En er is al één Belg die de ruimte in wil. "Je kan de klanten niet in één categorie thuisbrengen", vertelt Hannon. "Naar Antarctica gingen er vorig jaar bijvoorbeeld drie verpleegsters mee, een moeder met haar dochter, enkele artsen, een bakker, een beenhouwer en zelfs een man van 87 die aan het einde van zijn leven nog eens iets echt heel spectaculairs wou doen. Vaak zijn het mensen die zich wegens zeer drukke werkomstandigheden geen lange vakanties kunnen veroorloven, maar als ze dan toch eens gaan, dan willen ze het echt heel serieus doen. Veel verwachten we de volgende jaren ook van de incentive markt die nog niet echt aangeboord is. Hoe we promotie voeren? Onze klanten zijn de beste ambassadeurs."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234