Vrijdag 22/10/2021

Nu-metalicoon Korn toont weinig lef bij Brusselse passage

Een gemiste kans. Een andere conclusie valt niet te trekken na de doortocht van Korn vorige vrijdag in een volgepakte AB.

Het Californische nu-metalviertal had vrijdag de uitgelezen opportuniteit om aansluiting te vinden met een nieuwe generatie, maar greep die niet.

Korn staat in de Encyclopedia Metallica te boek als pionier en vaandeldrager van de nu-metal, een genre waarbij zware rock, rap en laag gestemde gitaren elkaar twee decennia geleden vonden. Het genre is intussen een langzame dood gestorven, vele bands zijn het spoor bijster. Korn nam vorig najaar het gedurfde besluit zijn eigen stijl te gaan vermengen met dubstep, de jongste hype. Op The Path of Totality doen zowel Skrillex, Bring the Noise en Feed Me mee, en dat zorgde voor een energieke kruisbestuiving.

Helaas waren deze koningen van de dubstep niet mee de oceaan overgekomen. Korn speelde in Brussel wel een blok van zes songs uit hun jongste plaat, maar liet de eigen, nauwelijks zichtbare toetsenist de knoppen bedienen. Slechts een schuchtere stap dus, terwijl een sprong in het diepe hier de enige keuze was geweest. De AB zat volgepakt met veelal jonge(re) fans, die nu een slap handje kregen in plaats van een gebalde dubstep-/metalvuist. Niet dat de bassen niet donderden of je middenrif tot pulp sloegen, maar de vraag was vooral hoeveel tapes er meeliepen en wat er nog echt live gebeurde. Het enthousiasme dat eerder opgebouwd werd met oudjes 'Good God' en 'No place to hide' vervaagde snel.

De gigantische videomuur die flitsende stroboscopen en pulserende lijnen projecteerde, oogde fraai, maar een echte knoppenkunstenaar was hier veel gepaster geweest. Na 'Get up!' en 'Way too far' zette Korn de dubstepmachine stop, om een rondje vintage nu-metal te spelen. Frontman Jonathan Davis, fel vermagerd, slaakte een oerkreet en toonde met 'Freak on a leash' en 'Falling away from me' dat zijn songs wel degelijk het geluid van een generatie hadden bepaald. Een broodnodige tempoversnelling bleef ook hier echter uit. De Pink Floydcover 'Another brick in the wall' werd te lang uitgesponnen, en vormde een flets einde van de set.

Davis, Fieldy, Munky en drummer Ray Luzier kwamen nog even terug voor twee klassiekers: 'Shoots and ladders' (waarin ook Metallica's 'One' verwerkt zat) en 'Blind', hun allereerste single. "Al achttien jaar vormen wij een groep", pochte Davis trots. Vraag is hoeveel nieuwe fans Korn er nog denkt bij te winnen, als de band het niet aandurft om voluit andere paden te bewandelen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234