Woensdag 25/11/2020

Nova is nieuw

Shockerend Brits maandblad van dertig jaar geleden is terug en brengt groot geschut in stelling

Wat was ik blij dat ik ze terugvond in de kelder: bestofte maar voor de rest ongeschonden nummers van 'Nova', het Engelse blad uit de jaren zestig-zeventig dat destijds uitblonk door zijn oneerbiedige toon, zijn ongewone mode- en andere foto's en zijn originele artikels. Want nu is 'Nova' terug. Het is geen heropstanding, zegt hoofdredactrice Deborah Bee. De nieuwe 'Nova' is een blad voor de 21ste eeuw.

Toch zou de voorplaat van de nieuwe Nova je in reïncarnatie doen geloven. Helemaal in de stijl van de huidige retromode, had ik me er even op miskeken. De Braziliaanse Ana Claudia - hét model van het ogenblik - is gekleed en geschminkt in de stijl van Jean Shrimpton en zelfs de belettering lijkt uit de tijd van toen te stammen. Maar als je dan goed gaat kijken, is de huidige letter nog méér seventies dan die van dertig jaar geleden.

De voorplaat is gefotografeerd door Juergen Teller en dat is niet toevallig. Stiliste Venetia Scott, partner van Teller, is de nieuwe chef-mode van Nova. Deborah Bee kent haar uit de tijd dat ze allebei als mode-assistente werkten bij Vogue, en Juergen Teller heeft in het verleden nooit nagelaten te wijzen op de verdiensten van Venetia. Behalve de voorplaat (waarop het model een gestreepte trui draagt van Marc Jacobs, een even sterk mode-signaal als een jurk van Ossie Clark dertig jaar geleden) maakte hij ook een retro-modeproductie met Stephanie Seymour. Terry Richardson laat Chloë Sevigny (bekend van Boys don't Cry ) poseren voor acht pagina's ('Dancing Queen'.

Nova is dus wel duidelijk van plan om groot geschut in stelling te brengen. Wie de voorbije jaren de markt van de magazines wat heeft gevolgd, kan ook niet anders dan de verwantschap zien met het interessante, maar ter ziele gegane blad Scene. Geen wonder, Deborah Bee was er hoofdredactrice van, en ze bracht haar adjunct en haar art director mee naar Nova.

Opvallend in de oude nummers van Nova zijn de lange, voor deze tijd bijna ontoelaatbaar zwart vormgegeven teksten. Soms pagina's lang zonder één prentje of tussenkopje. Ik herinner me nochtans dat we ze helemaal lazen, want ze waren de moeite waard en niet zelden geschreven door bekende auteurs. Ook in de nieuwe Nova zit er nog een kluif voor lezers. "Ik geloof niet dat de jonge generatie vrouwen alleen maar hap-snap kan lezen", zegt Bee. "De magazines hebben alles zo verteerbaar en gemakkelijk mogelijk gemaakt. En wat zie je nu? Dat vrouwen hun toevlucht nemen tot kranten, omdat ze daar nog eens een goeie tekst kunnen lezen."

Artieste Tracey Emin krijgt in de nieuwe Nova bijvoorbeeld acht pagina's ruimte om een persoonlijk dagboekverslag te maken van Alexander McQueens recente show in Londen. En bijna even veel plaats is er voor '100 antwoorden van vrouwen op het Groot-Brittannië van vandaag'. In 1969 liet Nova een grote enquête uitvoeren bij vrouwen over vragen van vandaag, dit wordt nu nog eens overgedaan met "women who really matter about things that really matter".

Wat Nova met mode wil doen, merk je meteen bij de eerste pagina's: een mix van tweedehands, dure designerstukken en spullen uit de grote ketenwinkels. Zo is het immers dat de meeste (jonge) vrouwen zich vandaag kleden, een beetje van hier en een beetje van daar. De toon van de tekst is opgewekt assertief.

De oude Nova was vooral populair omwille van zijn shockerende aanpak. Bij een artikel over huidverzorging stond een paginagrote foto van een hoofd dat met rauw vlees is bedekt en met zwachtels omwikkeld. "Die tijd is voorbij," zegt Bee, 'je kunt de mensen nog nauwelijks aan het schrikken maken, want de meeste taboes zijn doorbroken. En het ligt niet in onze bedoeling om te shockeren omwille van het shockeren zelf." Toch staat er een leuke feature in over het stylen van vrouwelijk schaamhaar. Wil u een tijgervelletje of een Amerikaanse vlag? Eén adres: in Beverly Hills. Met deze beperking: "Je moet een bedekking hebben die breed en dicht genoeg is", aldus de foefkunstenaar.

Het eerste nummer van Nova wordt verkocht met de boodschap dat het een collector's item is. We mogen hopen dat uitgever IPC hiermee niet bedoelt dat het blad een kort leven is beschoren. De voorbije jaren zijn er immers al vele pogingen om een 'intelligent' vrouwenblad uit te brengen jammerlijk mislukt. Mirabella ging over kop en herrees afgeslankt en bijgestuurd, Frank, dat in Engeland werd aangekondigd als hét blad voor verstandige, vrijgevochten vrouwen die de marketingpraatjes van de doorsnee-vrouwenbladen niet pikten, ging snel over de kop. Het blad zou naar verluidt terugkomen als een halfjaarlijks magazine.

Ook dichter bij huis zijn er goeie pogingen gestrand; Mimo in een ver verleden (het feministische zusje van Humo) en recenter het maandblad Elga. Veel zal afhangen van de adverteerders. Want helaas is vandaag niet in de eerste plaats het succes bij de lezers doorslaggevend. Het is eerder de bijval van adverteerders die bepaalt hoe levensvatbaar een nieuw druksel is. Agnes Goyvaerts

'Nova', juni 2000, nr. 1, £1.50. Daarna wordt het duurder.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234