Donderdag 21/01/2021
Pedro Elias.Beeld Diego Franssens

Opinie

Nooit ging ik zo vaak naar het bedje van mijn dochter om te checken of haar Barça-sokjes nog wel goed zaten

Pedro Elias is tv-presentator, redacteur, schrijver en fan van FC Barcelona.

"Een schaduw van het team dat Europa domineerde en dus zo goed als kansloos, een Messi in verval …" Dat waren slechts enkele van de woorden van de Franse ex-bondscoach Raymond Domenech voor de match FC Barcelona-Paris Saint Germain. Maar het waren ook de woorden van mijn buurvrouw, de kassier van de Afghaanse superette en van mijn tandarts, die mijn tanden op dat moment aan het bleachen was waardoor ik er niet al te veel tegenin kon brengen – over dat bleachen toch dit: je gaat niet naar een historische Barça-match kijken zonder propere tanden, Catalaans gezegde. Wat kon ik nu tegen zoveel onzin inbrengen, waar was mijn remontada in deze? Het antwoord: een heerlijk stukje uit Cruijff van de onnavolgbare Herman de Coninck. Het gaat als volgt:

een gestrekte bal,

een balk door de lucht,

een eerlijk eikehouten schot

zo gaat de waarheid op haar doel af.

We kregen niet één waarheid maar zes waarheden. (Jaja, over balkensoorten valt te twisten). Nu, het was eigenlijk niet aan mij om voor La Gran Remontada te gaan, het was aan de club die Real Madrid ooit versloeg met 2-6 (onder anderen 2x Messi, 2x Henry, u weet wel onze Thierry T3) of met 5-0 thuis of 0-4 zo u wil (Suárez 2x, Iniesta, Neymar). Het was aan het mannetje uit Rosario dat eerder al het onmogelijke deed tegen Getafe of tegen het taaie Athletic Bilbao (Zoek op YouTube: 'Lionel Messi Incredible Goal - May 30 2015 - Copa Del Rey Final'). Het was aan Neymar da Silva Santos Júnior, aan 'El Blanquito' Iniesta én aan de ballenjongens – puik werk knakkers!. Ze deden het.

En het straffe is, ik heb er niets van gezien.

Alleszins niet live. Ik kon het niet aan, ik heb mijn teevee nog nooit zo vaak uitgezet als eergisteren. Ik ben nog nooit zo vaak gaan kijken of mijn citroenboom de winter had overleefd als eegisteren. Ik ben nog nooit zo vaak oorstokjes gaan halen in de badkamer of gaan kijken of ik mijn fietsbanden niet eens dringend moest oppompen. Nooit ging ik zo vaak naar het bedje van mijn dochter om te checken of haar Barça-sokjes nog wel goed zaten. En telkens weer kreeg ik een hoopvolle sms en moest ik weer voor die verdomde buis gaan zitten. En telkens weer twijfelend tussen gracieus flauwvallen en gewoonweg lomp doodvallen.

Fans van Barcelona wapperen met hun vlag in Camp Nou.Beeld Photo News

Dat flauwvallen is niet uit de lucht gegrepen. Zo viel mijn lief net niet flauw tijdens een match tegen Valencia in Camp Nou, overdonderd door de sfeer en al die kwelende Catalaanse kelen. Ik moet er voor de eerlijkheid wel aan toevoegen dat ze hoogzwanger was en dat het net geen 40 graden was die zondagmiddag maar toch, dat stadion doet iets met een mens. Ik denk spontaan terug aan de keren dat ik er met mijn vader zat en Camp Nou in de 17de minuut en 14 seconden ontplofte (naar 1714, een cruciaal jaar). Sinds eergisteren weet ik in welke wedstrijdminuut mijn stembanden in de toekomst de geest gaan geven: in minuut 95 ofte Sergi Roberto o'clock!

Jelle De Beule tatoeëerde ooit een stilleven met fazant op mijn arm voor het programma De idioten. Dat was een fout. Een grote fout. Het had het hoofd van de zelfverklaarde Franse ziener Raymond Domenech moeten zijn. Een kansloos hoofd om precies te zijn.

Jelle, kun je anders morgen? Ik wel. Maar niet in minuut 95.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234