Zaterdag 18/01/2020

'Nooit gedacht dat theater zo gezond voor de ogen kon zijn'

theater

malpertuis laatste keer samen met probleemjongeren

Voor de derde keer al creëerde theater Malpertuis met jongeren uit de gemeenschapsinstelling voor bijzondere jeugdzorg De Zande een theatervoorstelling. Tegentjok is voorlopig het laatste samenwerkingsproject.

Tielt

Van onze medewerkster

Liv Laveyne

Tegentjok, West-Vlaams voor tegendraads, is een bitterzoete lovestory over een man die als bij toverslag een auto én een lief wint. Bij Malpertuis heeft men in elk geval geleerd uit voorgaande ervaringen en het motto 'derde keer, goede keer' lijkt hier op zijn plaats. "Vorig jaar merkten we dat de jongens (uit de instelling in Ruiselede) enkel deelnamen omwille van de meisjes (uit Beernem) en vice versa. Daarom hebben we vooraf een screening gedaan en gepeild naar hun motivatie. De eerste weken hebben meisjes en jongens afzonderlijk gerepeteerd, pas later in het proces hebben we ze samengebracht", zegt productieleider Herman Verschelden.

Daardoor zijn ook de conflicten tussen opvoeders en artistieke begeleiders geslonken. Tijdens Sorry Dat stonden de opvoeders als waakhonden aan de poort van De Schuur (waar het stuk gepresenteerd wordt, LL) opdat niemand zou weglopen. Nu spelen de opvoeders mee in het gelegenheidsbandje van Tegentjok. Choreograaf Abdelaziz Sarrokh (Hush Hush Hush) was al betrokken bij de vorige productie en merkt het verschil. "Toen voelde ik mij een dansleraar die pasjes aanleerde, nu vuur ik mee het peloton aan."

Voorlopig is het de laatste samenwerking tussen het Tieltse theater en de gesloten jeugdinstelling van Beernem en Ruiselede. Een nieuwe subsidieaanvraag werd ingediend maar de beslissing valt af te wachten. Als het project niet verlengd wordt, overweegt de directie van het GBJ het alleen verder te zetten en de opvoeders een cursus te doen volgen in het Gentse jongerentheater De Kopergietery, maar dat lijkt regisseur Herwig De Weerdt geen evenwaardige oplossing. "Dan creëer je opnieuw dat gevoel opgesloten te zitten in een wereld zonder contact van buitenaf. Toen we hier een maand geleden begonnen te repeteren, leek de blik van de gasten dof. Nu zie ik die ogen blinken, ik had nooit gedacht dat theater zo gezond voor de ogen kon zijn!"

Toch is dit voor De Weerdt zijn eerste én laatste sociaal-artistieke project: "Ik heb veel theater gedaan, maar nooit ben ik 's avonds zo moe thuisgekomen. Je bent niet alleen toneelmaker, maar ook maatschappelijk werker. Elke dag komt er op de repetitie wel eentje toe met een bakkes tot aan de grond. Of de urinetest was positief, of ze hebben verlenging gekregen, nog een ander steekt een verhaal af over een auto met zoveel vitessen."

Hoofdrolspeler C. mocht voor de droomsequens in Tegentjok over de West-Vlaamse veldweggetjes cruisen in een echte auto. Hij is een komisch maar gevoelig natuurtalent. "Schizofrenie noemen ze dat", grinnikt hij, "er bestaat medicatie voor." Hoofdactrice S. speelt gewoon zichzelf. Ze heeft nog nooit geacteerd en is er als de dood voor haar tekst te vergeten. O. heeft meer podiumervaring: ze speelde in punkbandjes, volgde zangles bij Anton Walgrave maar wil nu de funk en r&b-toer op. Eenmaal weg uit de instelling, wil ze regie studeren. "Ik ben een leiderstype", zegt deze geboren frontvrouw. En dat zal de band geweten hebben wanneer ze de bassist onder zijn voeten geeft tijdens een 4 Non Blondes-cover.

O. zit in leefgroep twee te Beernem. De instelling waarvan sommige gebouwen amper tien jaar oud zijn, wordt volledig herbouwd tot een 'ecologisch voorbeeld voor het instellingswezen in Europa'. Het doet opvoeders meewarig het hoofd schudden. Zij noemen het een prestigeproject en menen dat het geld beter besteed kan worden. "In eten", grijnst De Weerdt, want de Malpertuis-ploeg eet mee met de leefgroepen.

Elke groep heeft haar eigen reglementen, bij sommige wordt zelf gekookt, andere krijgen af te rekenen met traiteurvoedsel. Maar niet alleen de kookkunsten verschillen naargelang de leefgroep, ook het aantal uitstapjes per week of de tijd dat men in de gezamenlijke leefruimte doorbrengt, is afhankelijk van de goodwill van de opvoeders. De meisjes verblijven gemiddeld drie à zes maanden in Beernem. Generale repetitie.

Regisseur De Weerdt steekt een vuist in de lucht om tot stilte aan te manen. "Op de première wil ik geen horde iguanodons horen achter de coulissen", sneert hij. De jongens zijn uitgelaten binnengestommeld van een voetbalmatch: stand 3-2 in het nadeel van de opvoeders. En zo spoort ook De Weerdt zijn ploeg aan: "Ge krijgt een pass en paf! ge shot de bal erin. In toneel is dat hetzelfde als in voetbal."

Op vraag van de jongeren werden de namen niet weergegeven. Tegentjok van Malpertuis en GBJ De Zande speelt vandaag en morgen en van 27 tot 29 juni om 20 uur in De Schuur (naast De Zande, Sint-Andreaslaan 5, Beernem). Info en reservering: 051/40.62.90.

'Vorig jaar deden de jongens enkel mee omwille van de meisjes'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234