Dinsdag 07/02/2023

'Nooit gedacht dat ik een voorbeeld zou zijn'

'Ik dacht dat ik nooit hoger dan top tachtig kon raken.' Dixit Olivier Rochus. Maar nu weet hij wel beter. Rochus is al een tijd de beste Belg op de tennisranking (nu ATP 29), maar wil zo graag ook eens op grandslamniveau een mijlpaal zetten. Wie weet in Wimbledon. Gras ligt hem beter dan de meesten denken.

door Bart Fieremans

Voor wie zou Olivier Rochus bang moeten zijn als hij, zoals twee weken geleden in Halle, bijna de beste grasspeler - en de beste tennisser tout court - Roger Federer overwon? Rochus slaat nu nog wit uit over zijn vier gemiste matchpunten. En Federer zal Rochus trouwens nooit onderschatten: "Bij de juniors stuurde hij me nog van het kastje naar de muur", zei hij. Het mag Rochus sterken als hij voet zet op het heilige gras van Wimbledon.

Gras, je bent er voor of tegen. In welk kamp sta jij?

"Eigenlijk ligt grastennis me wel. De bal springt niet zo hoog op. Met mijn lengte botst hij ideaal om terug te slaan. Op Roland Garros had ik in de derde ronde veel moeite met het topspin van Martin, op gras zou die slag me niets doen. Ik ben klein en laag en beweeg goed op gras. Veel tegenstanders lopen op gras niet goed of hebben moeite om te retourneren. Natuurlijk, als je tegen reuzen als Karlovic of Mirnyi speelt, zijn er geen rally's."

Is Wimbledon het grootste toernooi in jouw ogen?

"Het is vooral speciaal. Op gravel kun je een heel jaar tennissen, op gras speel je drie weken en twee toernooien. Grastennis is een andere sport. Maar mijn mooiste tennisherinnering komt van Wimbledon: de titel van Ivanisevic in 2001, nadat hij er al drie grandslamfinales verloren had. Incroyable! Ik had tranen in de ogen toen hij won."

Nu start je in Wimbledon als de man die bijna Federer op gras stopte. En in Indian Wells verloor je nipt 7-5 in de derde set. Het moet goed voelen als je je met de nummer één kunt meten.

"Tja, Halle. Nooit kwam ik dichter dan een zege tegen een nummer één. Mijn eerste matchbal ging slechts vijf centimeter buiten. Ik sloeg na de match een racket stuk. Indian Wells was erg spannend, met vele mooie rally's. Ik putte daar veel vertrouwen uit. Maar het is steeds hetzelfde: ik speel goed tegen Federer of Nadal, maar verlies. Tegen Pete Sampras verloor ik vroeger ook eens met 7-6 in de derde set. De mensen herinneren zich niet dat het een mooie match was, ze onthouden het als je wint."

Kristof Vliegen zei dat om in België als man aandacht te krijgen je Federer moet kloppen. Is het vervelend om in de schaduw van Kim en Justine te staan?

"Het is geen frustratie. Maar ik herinner me een toernooi in Basel. Ik klopte twee top-twintigspelers en zat in de kwartfinale. Ik las de volgende dag daarover in de krant een regeltje. Ernaast stond een grote pagina over Henin en haar training. C'est pas très sympa. "

Kijk jij naar vrouwentennis?

"Soms naar de matchen van Kim en Justine, maar die zijn meestal zo snel gedaan. (lacht)"

In Wimbledon is er discussie over het ongelijke prijzengeld tussen mannen en vrouwen.

"Dat doet me wat lachen... Als je het aantal games telt dat ze spelen. Als Kim en Justine tegen iemand van de top honderd tennissen, is het 6-0 en 6-2 en afgelopen in 50 minuten. Wij staan soms vier uur op de baan. Moeten ze dan hetzelfde prijzengeld krijgen? Maar het is zoals het is, ze trekken ook veel fans aan."

Het vrouwentennis heeft veel glamour. Mist het mannentennis flamboyante persoonlijkheden?

"Misschien. Maar het is minder vanzelfsprekend bij de mannen om zo te zijn in de top. Een lolbroek of een kerel zoals McEnroe die vloekt en alles kapot slaat, dat zou nu nog moeilijk kunnen. Het niveau bij de mannen ligt zo hoog dat je geconcentreerd en serieus moet zijn. Top dertig bij de mannen, dat is niet simpel hoor. Bij de vrouwen lijkt het behalen van een kwartfinale makkelijker... Natuurlijk zijn Kim en Justine grote kampioenen. Ze winnen grandslamtitels en waren nummer een. Maar soms denk ik dat wij wat meer aandacht verdienen. Maar ik weet hoe het gaat in de pers: de chef vraagt zoveel lijnen over Kim en Justine..."

Daarom dat wij nu Rochus interviewen: je bent bezig aan een opmerkelijk jaar. Wat is het verschil met de Rochus van 2002?

"Vooral ervaring. Ik ben vier jaar langer op het circuit, ik weet welke fouten te mijden. En ik heb vertrouwen. In 2004 stond ik 80ste. Ik vond dat met mijn lengte al goed gepresteerd. Ik dacht dat ik niet hoger kon. En toch bleef ik klimmen. Ik heb mezelf iets bewezen. Het is geen toeval dat ik 30ste sta. Ik ben die plaats waard, heb dat niet gestolen. Ik doe mee met de allerbesten. De duels die ik verloor... het was bijna steeds nipt.

"Ik moet nog een grote stap zetten: Ik droom van een halve finale in een grandslam, zoals Malisse in Wimbledon. Ik was al vaak dicht bij een kwartfinale. Diep van binnen voel ik: ooit moet het lukken. Tegen de echte toppers ben ik toch benadeeld door mijn gestalte. Ik kan elke speler uit de top tien ambeteren, maar tussen dat en in de top tien geparkeerd staan, is nog een groot verschil."

Ben je de vragen over je kleine gestalte niet stilaan beu?

"Pfff. Ik denk daar niet echt aan. Maar ik ontken niet dat het een handicap is. De meeste toppers serveren tegen 200 km/uur en wegen 80 kilo, ze zijn krachtiger. Ik moet veel meer energie steken om mijn opslag te winnen. Dat vermoeit. Het remt me wat af."

De toppers zijn wel vol lof over jou. Federer, Safin, Henman... Allen vinden ze je spectaculair.

"Ik heb al zoveel gehoord: een genie, een magisch spel... Als de beste speler ter wereld dat over mij zegt... ça me touche. Op het eind van mijn carrière zal ik daar met plezier aan terugdenken."

Is je gestalte niet ook je handelsmerk: je bent die kleine met dat leuke tennis.

"Dat besef ik. Ik krijg veel e-mails van kleine mensen die me als een voorbeeld zien, die zeggen dat ze blijven tennissen door mij. Dat had ik nu nooit gedacht, dat ik een voorbeeld zou zijn. En het publiek staat bijna altijd achter mij. Ze zien me als de underdog, die zich volledig geeft. De mensen houden van mij omdat ik niet zoals alle anderen ben. En bekijk het zo eens: hoe frustrerend moet het niet voor Karlovic zijn als hij van mij, le plus petit, verliest."

Top dertig bij de mannen, dat is niet simpel hoor

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234