Maandag 18/10/2021

Nog geen tricolore op mythische K2

Zijn woorden zijn geen blufpoker, want in 2011 wil Wim Smets opnieuw naar boven. Hij bekijkt nog of hij opnieuw zuurstofflessen meeneemt, wat hem opzadelt met veel extra kilo’s. ‘Ik weet dat sommige klimmers neerkijken op zuurstof. Voor mij is dat geen kwestie van doping, maar van veiligheid.’

Wim Smets is na twee maanden in de Himalaya weer thuis. In het oud-gemeentehuis in Reet (Rumst), waar zijn behouden thuiskomst gevierd wordt, hangen de muren vol met foto’s van zijn passie: het hooggebergte. Smets is de dertiende Belg die de top van de Everest bereikte en de derde Belg die de seven summits beklom, de hoogste bergtoppen van elk van de zeven continenten. Begin deze zomer vertrok hij op een expeditie om op de top te staan van de legendarische berg. De K2 is de op één na hoogste berg van de Himalaya, maar geldt algemeen als de gevaarlijkste. Een jaar geleden nog raakten elf topklimmers er bedolven onder een ijslawine. Hij is rotsiger en steiler de Mount Everest, en bijgevolg een pak moeilijker te beklimmen dan de numero uno. Wim Smets raakte uiteindelijk in kamp 3 (op 7.200 meter), maar niet meer in kamp 4 (op 7.950 meter). Afgelopen weekend landde hij in Zaventem.“Op weg naar kamp 4 hadden we afgesproken dat wie niet om 17.00 uur het kamp bereikt heeft, zou terugdraaien”, blikt Smets terug. “Die dag ging het klimmen bijzonder slecht. Mijn rugzak was loodzwaar doordat ik 12 kilo zuurstof meezeulde, we vorderden slecht en bovendien gaf de man achter mij op - ik liep voorlaatste. Ik zag in dat we de deadline niet zouden halen, en ben uiteindelijk ook teruggekeerd.”Eenmaal de knoop was doorgehakt, bleek het ook wel mee te vallen met de teleurstelling. Smets is in zijn hoofd al bezig met zijn volgende poging. De 40-jarige alpinist is vast van plan om zijn plaats in de annalen van de Belgisch klimwereld te verankeren. “Binnen een jaar of twee wil ik het opnieuw proberen, met twee vroegere klimpartners. We moeten het financiële plaatje nog rond krijgen - zo’n expeditie kost gauw 20 à 25.000 euro -, maar als dat lukt zijn we weg.” Hij wil wel eerst goed analyseren waarom het deze keer niet gelukt is, kwestie van zich geen twee keer aan dezelfde steen te stoten.

Zuurstof

“Ik had extra zuurstof mee, wat mijn rugzak heel zwaar maakte”, vertelt de Antwerpse bergbeklimmer. (aarzelend) “Misschien moet ik die volgende keer thuislaten, al wil ik dat niet onvoorbereid doen. Sommige alpinisten doen misprijzend over klimmen met extra zuurstof, maar voor mij is dat geen mindere prestatie. Klimmen met zuurstof is geen Club Medvakantie, hé. Het is een kwestie van veiligheid, kijk maar naar de statistieken. De meeste dodelijke slachtoffers van de K2 klommen zonder zuurstof.”Eén keer heeft hij een stuk ijs in zijn gezicht gekregen en één keer is hij net opzij kunnen klimmen om de uitloper van een lawine te ontwijken, maar verder is hij gespaard gebleven van levensgevaarlijke situaties. “Al moet je je voortdurend bewust zijn van het feit dat het fataal kan aflopen”, zegt Smets ernstig.Tussen het klimmen door was het op de K2 vooral wachten geblazen. Heel sporadisch bereikten hen berichten vanuit de rest van de wereld, zoals de dood van Michael Jackson, Yasmine en Karel Van Miert. Verder leefden de klimmers in hun cocon. Slapen, lezen, kaarten, veel naar de iPod luisteren en natuurlijk ook eten. Smets: “Onze kok had vroeger nog in het Marriott Hotel in Islamabad gewerkt, dus we mochten niet klagen. Maar amai, wat heb ik een goed stuk vlees gemist! (lacht).”Hij zal gauw genoeg aan de Belgische routine mogen wennen: volgende week gaat Smets alweer aan de slag als projectmanager in de IT-sector.

Dé Wim Smets

In een hoekje van de zaal staan twee iets oudere mensen stilletjes te blinken. Vader Poliet Smets (79) en moeder Helena Claes (70) genieten van de belangstelling voor hun zoon. Wim is nummer vijf in een rijtje van zeven, maar de enige die alpinist is geworden. De drang naar avontuur heeft hij van geen vreemden. “Vroeger gingen we dikwijls op vakantie in Tirol met de kinderen, waar we lange bergwandelingen maakten. Eén keer zijn we zelfs de weg kwijt geraakt”, vertelt Poliet met een twinkeling in zijn ogen. “Zelf reizen we ook graag. Een gids heeft ons eens verteld dat het niet verwonderlijk is dat onze zoon bergbeklimmer is geworden (lacht).”Het koppel volgt Wims expedities op de voet, al is dat soms met een bang hartje. “Dat is natuurlijk spannend, hé”, concludeert zijn vader. “Maar we kennen onze Wim, hij is daar heel nuchter in. Hij neemt geen onnodige risico’s.” Dat hij de top niet gehaald heeft, vinden zijn ouders niet zo erg. Minstens even belangrijk zijn de belevenis, de prachtige natuur en de opluchting dat hij heelhuids terug thuis is.“Ik ben toch ook wel heel fier op onze Wim”, voegt moeder Helena er nog aan toe. “Weet je, zijn gids Fabrizio vertelde ons over een eerdere poging waarbij hij de berg beklom met een Pakistaan en een aantal Koreanen. In kamp 4 kreeg de Pakistaan plots een beroerte. De Koreanen wilden koste wat kost de top bereiken en klommen verder, maar Fabrizio niet. Hij stopte zijn eigen poging, nam de zieke Pakistaan onder zijn hoede en keerde terug naar het basiskamp. Dankzij hem leeft die man nog. (plots emotioneel) Achteraf zei Fabrizio ons: ‘Er is maar één persoon van wie ik zeker weet dat hij hetzelfde zou doen, en dat is dé Wim Smets.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234