Dinsdag 03/08/2021

No generation gap

Ghislaine Nuytten

Camille Ringoir

Claudia Schiffer is het nieuwe gezicht van Chanel, Eva 'wonderbra' Herzigova van Louis Vuitton. De supermodellen van weleer zijn terug. 'Mij hebben ze nog niet gevraagd', lacht Ghislaine Nuytten (54), Belgiës eerste supermodel en nu jurylid van 'Topmodel'. Wij deden dat wel. Ervaren diva Ghislaine poseert samen met jong talent Camille Ringoir (15), die net een contract bij IMG, het agentschap van Kate Moss kreeg aangeboden. 'Geniet ervan, meisje, het is zo voorbij', zegt Ghislaine. Een gesprek over model zijn, nu en toen.

Door Katrijn Serneels

foto's charlie de keersmaecker

Een grijze lucht hangt boven het Gentse Gravensteen, de eerste klimopblaadjes op de eeuwenoude muren kleuren bruin. De wind rukt aan de winterjurken van Ghislaine en Camille. Ghislaine wrijft haar handen tussen twee foto's door warm. "Ik heb het al kouder gehad", zegt ze. "Toen ik in Lapland was voor een reportage zaten we dicht bij de pool. Het was een shoot met winterkleding, en dan nog had ik het koud. Ik moest ergens op het ijs gaan staan, maar dat was niet overal even dik. 'Nog wat naar achter, nog wat naar rechts', zei de fotograaf. En opeens, krak, zakte ik door het ijs. Helemaal nat, helemaal koud."

Mooie job, model, denkt iedereen. Niet waar dus?

Ghislaine: "Model zijn is bibberen in de winter en zweten in de zomer. De shoots voor de wintercollectie, die in september in de magazines moeten staan, worden namelijk in de zomer gemaakt. Ik was vaak verkouden."

Camille: "Maar ik ook! En hier vandaag in de wind staan zal niet echt helpen. Vorige week was ik met de Chiro op kamp in Essen. We zijn toen gaan fietsen, helemaal van Essen naar Antwerpen, door de gietende regen. Na een halve dag kwamen we in Antwerpen aan als verzopen katten. We zijn vlug iets gaan drinken om op te warmen en hebben wat winkels gedaan. Shoppen is wel leuk, maar ik ben er niet echt gek van."

Wil een model dan niet altijd de nieuwste trends dragen?

Ghislaine: "Vroeger had je de trend om alles van één ontwerper te dragen. Ik heb zo een tijdje rondgelopen in pakjes van Kenzo en Thierry Mugler, van kop tot teen in één merk. Vandaag is dat gelukkig anders, en kan je designkleren met streetwear combineren. Zo heb ik vandaag een makkelijke grijze overgooier aan van COS, de duurdere versie van H&M. Als model moet je nu ook niet meer naar een casting gaan met dure ontwerperskleren aan. Een ontwerper wil je zien als een blanco blad, dat hij kan stylen zoals hij het wil. Het maakt niet zoveel uit wat je draagt of hoe je haar zit.

Als ik vandaag veel over mode weet, dan is het omdat ik goed mijn ogen heb opengehouden tijdens fotoshoots en defilés. Naar de kleren kijken, de stoffen voelen... Een goed model moet een spons zijn. En niet alleen met mode bezig zijn, maar openstaan voor alles om je heen: hoe het licht valt op je gezicht, wat er gebeurt op straat, naar muziek luisteren..."

Camille: "Pff, mijn vriendinnen weten beter wat deze winter de nieuwe modetrends zijn dan ik. Zij lezen meer boekjes dan ik. Ik zit hier nu wel wat door de Vogue te bladeren tussen twee shoots door, maar gewoon omdat die hier toevallig ligt, ik koop hem niet elke maand. Mode boeit me wel, maar er zijn nog zoveel andere dingen waar ik graag mee bezig ben. Met mijn zus naar Sara kijken spijtig dat de serie nu gedaan is , naar de Chiro gaan, naar school gaan..."

Chiromeisje én fotomodel zijn, gaat dat wel samen?

Camille: "Waarom niet? Ik zit al zolang bij de Chiro van Aalst, ik zie niet in waarom ik daar nu mee zou ophouden. Daarbij, over een paar jaar kan ik misschien leidster worden, daar kijk ik heel erg naar uit. Op Chirokamp hebben we net Sara nagespeeld: grappig hoor, want we waren alleen met de meisjes op kamp. Een van mijn beste vriendinnen speelde Simon, dus tekenden we met stift een snor onder haar neus. Of ik Britt speelde? Nee hoor, ik wou mijn favoriete personage zijn: Sara. Dus hebben ze stippen op mijn gezicht getekend die pukkels moesten voorstellen, mij een mottige bril opgezet en me helemaal lelijk gemaakt. Volgens mij is het geheim van Sara dat iedereen zich een beetje herkent in dat personage."

Jij ook? Je bent toch niet lelijk.

Camille: "Nee, maar het is niet omdat je mooi bent dat je altijd gelukkig bent. Sommige meisjes op school begrijpen dat blijkbaar niet. Als ik wat ongelukkig rondloop omdat ik een slechte test heb gedaan krijg ik soms als reactie: 'Wat heb jij nu? Jij moet je toch geen zorgen over examens maken, jij bent model.' Of: 'Jij krijgt toch goede punten omdat je mooi bent.' Da's natuurlijk onzin. Ik ben niet goed in geschiedenis, dit jaar heb ik er voor het eerst fatsoenlijke punten voor gehaald. Omdat de leerkracht het goed en boeiend kan uitleggen, het is meer dan cijfers en feiten alleen. Er zijn een paar leerkrachten die me graag hebben, maar dat heeft misschien meer te maken met het feit dat ik nogal sociaal en nieuwsgierig ben, eerder dan met mijn uiterlijk. Ik ben er me wel van bewust dat je meer kansen krijgt als je mooi bent. Ik vind dat niet erg rechtvaardig. En ik voel me daar soms wel schuldig over. Toen ik eens in een winkel rondliep, kwam de verkoopster mij een vipkaart met 15 procent korting geven. 'Waarom ik? Zou je mij die ook geven als ik er niet goed uitzag?' "

Ghislaine: "Model zijn heeft mij ook de kans gegeven om een carrière in de media uit te bouwen. Je wordt makkelijker opgemerkt, je krijgt meer kansen, zo gaat dat. Mijn tv-carrière is eigenlijk toevallig begonnen, omdat ik voor de defilés en shows ook wel eens de aankondigingen deed. 'Vestirama vous présente...', zei ik dan. Iemand van de VRT vond mijn stem erg mooi, en vroeg wie die vrouw achter die stem was. Zo kwamen ze bij mij terecht om het eerste modeprogramma op de Vlaamse televisie te presenteren: Blikvanger, later veranderd in Look."

Hoe zijn jullie eigenlijk ontdekt als model?

Ghislaine: "Ik ben ontdekt via een wedstrijd. Ik was 19 en mijn vriend schreef me in voor de modellenwedstrijd van Viva. Flair bestond toen nog helemaal niet, laat staan een blad als Glam-It. Het enige modeblad dat je bij ons kon lezen kwam uit Nederland en heette Viva. De foto die mijn lief had opgestuurd was in zwart-wit met veel flou artistique, ik had toen kort zwart haar. Ik dacht niet dat ik veel kans zou maken. Maar kijk, ik werd geselecteerd, ging naar Amsterdam en won de wedstrijd. Dat heeft toen nog in de Belgische kranten gestaan: Belgische wint Nederlandse modelwedstrijd. De prijs van de Viva-wedstrijd was een contract bij een Amsterdams modellenbureau, maar daar zeiden ze me: 'Mmm, jij woont in Brussel en de meeste opdrachten vinden plaats in Amsterdam, wordt dat geen probleem?' Ik kwam buiten zonder contract. Dus trok ik maar naar Models Office in Gent. Waar ik, toen ik er binnenstapte, meteen dacht: hier willen ze me nooit.

Rondom mij zag ik namelijk allemaal vrouwen die van top tot teen waren opgekleed, met bontjes aan, net naar de kapper geweest, in chique merkkleren. Ik stond daar op mijn platte schoenen, mijn haar niet eens geföhnd, met nauwelijks make-up op. En toch kon ik meteen beginnen als model. Het was het begin van een stijlbreuk binnen de modellenwereld. Ik heb voor mijn ogen het einde van het oude modellentijdperk gezien, waarbij iedereen zo opgetut mogelijk naar castings kwam. Nu is het de norm geworden dat je zo naturel mogelijk naar een casting gaat."

Camille: "Ik draag ook niet veel make-up, en altijd platte schoenen. Met hakken loop ik niet rond, tenzij het moet voor een fotoshoot. Ik hou meer van mijn ballerina's."

Droeg je ook platte schoenen toen je vroeg om model te worden?

Camille: "Ja hoor. Ik had een dikke winterjas aan en een sjaal, ik vraag me vandaag nog altijd af hoe ze iets van mijn figuur hebben kunnen zien in die jas. Het gebeurde in een supermarkt in Knokke, toen ik met mijn handen vol chips stond aan de kassa. Mijn oma heeft een huis in Knokke, en omdat er een feestje was waren mijn moeder, mijn zus en ik naar de supermarkt gegaan. Veronique van Dominique Models had me blijkbaar al een tijdje lopen volgen, om te zien hoe ik stond, hoe ik keek. En bij de kassa vroeg ze dus aan mijn moeder: 'Is uw dochter ergens ingeschreven als model?' Mijn zus zei meteen: 'Ik wil ook model worden', maar mijn moeder hield de boot wat af: ze vertrouwde het niet helemaal. Later zag ze de naam Dominique Models een paar keer opduiken in blaadjes, en dat heeft haar over de streep gehaald. Toen zijn we er eens langsgegaan en kreeg ik een contract."

Ghislaine, jij zit nu in de jury van 'Topmodel'. Is de modellenwereld erg veranderd in twintig jaar tijd?

Ghislaine: "Ja, en ten goede. Er wordt nu meer rekening gehouden met het leven van de meisjes: vroeger was het werken, opdracht na opdracht, vrije tijd was niet belangrijk. Nu houden bureaus meer rekening met de agenda van de meisjes en worden ze ook beter begeleid. Dat is ook nodig, want ze zijn jonger geworden. Ik ben begonnen op mijn twintigste, voor vele meisjes van nu is hun carrière dan al voorbij."

Camille: "Er zijn wel wetten die je beschermen: zo kan je pas vanaf je zestiende in het buitenland werken. Het Amerikaanse merk Gap vroeg me laatst voor een fotoshoot in New York, maar dat zal dus nog even moeten wachten. Ik denk ook niet dat ik al klaar ben om in het buitenland te gaan wonen. Het lijkt me eenzaam."

Ghislaine: "Als model voel je je soms heel alleen. Ik herinner me nog goed mijn periode in Parijs. 's Morgens vroeg vertrekken met de metro, de hele dag werken, laat thuiskomen in een lege hotelkamer. Je hebt natuurlijk mensen om je heen, maar dat zijn elke dag andere mensen met wie je moet werken en die je dus tevreden moet stellen. Je hebt een verantwoordelijkheid, het is geen spel. Soms nam ik liever een taxi dan de metro, omdat ik dan op weg naar mijn opdracht of casting met de taxichauffeur kon zitten kletsen: over het weer, over wat er in de kranten staat..."

Maar je hebt ondertussen wel de wereld rondgereisd.

Ghislaine: "Da's wel waar, en dat is een van de grote voordelen van de job: je komt overal, je ziet plekken, je ontmoet mensen die je anders nooit zou leren kennen. Het is een enorm boeiende job. Jamaica, Amerika, Japan... Alleen van Azië en Centraal-Amerika heb ik niet veel gezien: Azië is nu veel meer into fashion, dat was vroeger niet het geval."

Camille: "Reizen lijkt me ook wel spannend. Toen ik met de school naar Londen ben geweest, vond ik dat al de max. De grote winkelstraten en de London Tower, waar ze vroeger mensen in opsloten en martelden: ja, da's een stukje geschiedenisles dat ik wel interessant vond. New York, daar zou ik ook graag naartoe willen. Maar dat zal nog wel komen, volgend jaar misschien."

Is anorexia vandaag een groot probleem bij

modellen?

Ghislaine: "Niet alleen de maten, ook de eetcultuur is sterk veranderd de voorbije twintig jaar. Toen ik begon, in de jaren 1970, stonden er als je meewerkte aan een campagne buffetten klaar met kreeft en roomsauzen. Begin jaren tachtig waren de buffetten verleden tijd, en bestond het nieuwe regime uit broodjes met fruit.

Size zero of maat 34 zag je toen ik begon niet. Maat 38 of 36, dat was toen de gewoonste zaak van de wereld. Nu moet je slanker zijn en groter om in aanmerking te komen als model. Aan de andere kant maken minder klassieke meisjes nu ook meer kans. Toen ik op een bepaald moment, eind jaren tachtig, mijn haar erg kort had laten knippen drie centimeter lang was het meldden ze mij bij het modellenbureau dat ik nu helaas niet veel werk meer zou krijgen. Te kort, niet klassiek genoeg meer. Nu maken meisjes die buiten de categorie klassieke schoonheid vallen veel meer kansen. Er is meer ruimte voor diversiteit in de modellenwereld.

Elk tijdperk heeft zijn schoonheidsideaal: ik kreeg altijd te horen dat ik te bleek was. Het was de periode van Cindy Crawford, een mooi bruin kleurtje was toen een must. En ik bruinde niet goed. Ga twee dagen in de zon liggen, zeiden ze mij. Maar meer dan een beetje rood of bruin werd ik niet. En zelfbruiner was toen nog een stinkende crème waar je oranje van werd."

Je durft als jurylid van 'Topmodel' meisjes die 'te dikke billen' hebben afkeuren, terwijl ze maat 36 hebben.

Ghislaine: "Als ik zoiets zeg, dan bedoel ik niet dat het meisje te dik is, laat staan lelijk. Nee, weet je wat het probleem is van vele jonge meisjes nu: hun voeding. Ze eten te veel fastfood, met te veel vet, te veel suikers. Dat zie je aan de taille en de billen, waardoor hun lichaam niet helemaal perfect in verhouding is: hun onderlichaam is daardoor minder rank in verhouding met hun bovenlichaam. Wil een meisje meedraaien als topmodel, en dat is toch de ambitie van de reeks, dan moet ze wel een lichaam hebben met de goede verhoudingen tussen borst, taille en billen. Gewoon maat 36 hebben is niet genoeg.

Aan Topmodel doen ook veel meisjes mee die eerder thuishoren in een missverkiezing, die niet echt de look of capaciteiten hebben om het als model in de modewereld te maken. Vandaar dat meisjes die iedereen misschien wel mooi vindt, van de jury toch een njet kunnen krijgen."

De topmodellen van de eighties zijn aan een comeback bezig. Claudia Schiffer voor Chanel, Eva Herzigova voor Louis Vuitton. Heeft Edouard Vermeulen van Natan jou nog niet gevraagd voor zijn nieuwe collectie, Ghislaine?

Ghislaine: "Nee, hij heeft mij niet nodig. (lacht) Hij heeft al de rijpere vrouwen van de koninklijke familie als uithangbord. In zijn campagnes gebruikt hij dan meestal heel jonge modellen, om zo ook zijn kleding bij een jong publiek in de markt te zetten. Ik vind het wel positief dat de supermodellen van de eighties terug zijn. Ze zijn ook geloofwaardiger als uithangbord voor een cosmeticamerk dat een product tegen veroudering lanceert dan een model van zeventien zonder rimpels."

Je bent nu vijftien: wie zijn jouw voorbeelden als model, Camille?

Camille: "Elise Crombez, omdat ze ook een gewoon meisje was en is gebleven. En ze heeft veel bereikt, op internationaal topniveau meegedraaid. Ze werkt nu nog altijd, trouwens. Ik wil ook niet mijn hele leven model blijven, ik zou graag verder studeren, naar de universiteit gaan en bijvoorbeeld psychologie studeren.

Voor Ghislaine heb ik ook veel respect: ik kende haar eerst alleen van de jury van Topmodel, maar laatst vertelde Rudi, een visagist die ook in Topmodel zit, wat ze allemaal heeft gedaan, ook op tv. Van een programma als Look bijvoorbeeld had ik nog nooit gehoord. Straffe dame, hoor."

Daarnet dacht iemand die jullie zag poseren dat jullie moeder en dochter waren. Ghislaine, heb je nog een goede raad voor Camille?

Ghislaine: "Dochters heb ik niet. Maar mocht Camille mijn dochter zijn, ik zou haar zeker geen modellencarrière afraden. Ik zou zeggen: geniet ervan, want het vliegt voorbij. Ga op reis, zie de wereld, hou je ogen open. Maar blijf met je voeten op de grond." n

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234