Donderdag 19/09/2019

Nippen aan het verleden

Met de heropening van Café Métropole, aan het Brusselse Brouckèreplein, wordt vrijdag een stukje vroeger opnieuw zichtbaar. Van toen Brussel nog Brel was.

De stem van het wachtbandje zegt het zachtjes. "We are just a footstep away from the Grand-Place. Discover one of our 210 meeting rooms. Our bar. Our restaurant." Stilte. Een hoorn die van de haak wordt genomen. Zouden in Hotel Métropole telefoons nog hoorns hebben?

Citaat: "Ik zit op het terras van het Metropole-hotel in Brussel en zie de hele wereld passeren. Dat gebeurt niet in Poelkapelle of Erps-Kwerps. Alle talen hoor je daar spreken en ze hebben daar nog garçons met lange schorten die 's'il vous plaît, monsieur' zeggen. Dat is fantastisch. Ik heb een hekel aan hippe restaurants met serveersters als fotomodellen die niet weten waaruit een gerecht bestaat omdat ze niet eten. Of die geen wijn kunnen aanbevelen omdat ze niet drinken."

De woorden, in 2005 in deze krant verschenen, komen uit de mond van Arno Hintjens en vertellen over Café Métropole, de bar die bij het gelijknamige hotel aan het Brusselse Brouckèreplein hoort en die na bijna een jaar sluiting opnieuw opengaat.

Dat gebeurt vrijdag, zonder veel gedoe en met een uitgebreid terras.

Manager Gwenael Odongui-Bonnard: "Voortaan hebben we 80 plaatsen binnen en 150 buiten, verdeeld over twee gescheiden terrassen in de zomer. We hebben ook dertig nieuwe mensen aangeworven om de klanten in de beste omstandigheden te verwelkomen. Maar aan het interieur is niet veel veranderd. Dat kon ook niet, want zowel de buitenkant als de binnenkant van het gebouw zijn geklasseerd. De retouches zijn subtiel en delicaat."

Café Métropole is een plek waar, net zoals in het verwante Hotel Du Parc in Oostende, obers in lange schorten inderdaad 's'il vous plaît, monsieur' zeggen. Als het even meezit. Waar Stromae de pers te woord staat. Waar West-Vlamingen graag een koffie drinken, zichzelf een oogkramp kijkend. Niet alleen door het prijskaartje van drank en spijs, vooral dankzij de decoratie die weelderig is.

Kijkend naar het plafond zie je fresco's met Grieks-Romeinse figuren, Epicurus onder meer. Ze zijn kleurrijk, met goud omgeven en in 2004 per toeval ontdekt, tijdens een vorige opfrisbeurt. Voorts zie je hout, marmer en koper. Donkerrood en bruin als overheersende kleuren. Veel krullen, in het logo aan de gevel maar evengoed in de versiering binnenin. Je ziet stijl, een steeds schaarser goed.

Oktoberbierfeesten

Jan Goossens, artistiek directeur van KVS: "Dat de Métropole opnieuw opengaat, vind ik zeer goed nieuws. Het was lange tijd een van mijn favoriete stopplaatsen op weg naar huis. Daar in je eentje binnenwandelen is altijd een verademing. Het is vrij lang open en in de late uurtjes vind je er enkel wat hotelgasten en habitués. Overdag zie je er dames op leeftijd met een fors kapsel. Dan zit ik er nooit. De twee keer in mijn leven dat ik Marc Moulin heb mogen ontmoeten, was ook in de Métropole. Tijdens de voorbereiding van de 01-10 concerten zochten we een plek met ruimte en rust om te vergaderen. Dat werd de Métropole. Met mensen als Jan Hautekiet, Patrick Riguelle en dus ook Marc hebben we de zaak vaak gesloten. Dat zijn heel mooie herinneringen."

Tijd voor een tussengedachte in vraagvorm. Hoe vreemd is de gedachte dat plekken als Café Métropole, maar ook de recent heropende Greenwich en Le Cirio iets verderop, Brussel en bij uitbreiding België lijken te overstijgen? Dat ze veeleer naar Parijs of Wenen lijken te knipogen? Terwijl ze ooit, niet eens zo lang geleden, juist heel erg Brussels waren?

Aldus zou je Café Métropole een kijkgat op vroeger kunnen noemen, een restletsel van de tijd. Toen Brussel nog Brel was. Marc Didden omschreef de lobby van de Métropole ooit als "de meest cinegieke hotelpalace die Brussel rijk is". Jacques Brel zelve zong: "Place de Brouckère on voyait des vitrines/Avec des hommes des femmes en crinoline/ Place de Broukère on voyait l'omnibus/ Avec des femmes des messieurs en gibus."

Het is tot 1890 dat het verhaal van Café Métropole teruggaat. De brouwersfamilie Wielemans die met het idee kwam, architect Alban Chambon die de plannen uittekende. En het Oktoberfest van München, jawel, dat inspiratie bood.

Zei Jean Pierre-Bervoets, achterkleinzoon van de stichtende broers-Wielemans, eerder in deze krant: "Mijn brouwende voorvaderen startten met de brasserie omdat ze geïnspireerd waren door de oktoberbierfeesten in München. Ze wilden hier ook zoiets. Zo is het Grand Café ontstaan. Later is men concerten beginnen te geven. Toots Thielemans heeft hier in zijn beginjaren opgetreden."

Albert Einstein

Een zin die een laatste bocht in dit verhaal legt. Onmogelijk is het over Métropole te schrijven zonder namen van bekende bezoekers als een paternoster aaneen te rijgen. Albert Einstein en Marie Curie legden er in 1911, tijdens een groot congres van Solvay, de definitie van een atoom vast. Charles de Gaulle, Dwight Eisenhower en Konrad Adenauer kusten er in de jaren zestig en zeventig de nacht. Sergio Leone, Alain Delon, Richard Strauss, Jacques Dutronc, Gérard Dépardieu, Emerson Fittipaldi, allen ondertekenden ze er het gastenboek, net als Placido Domingo en Kate Bush.

Nog een laatste keer Brel: "C'était au temps où Bruxelles rêvait/ C'était au temps du cinéma muet/ C'était au temps où Bruxelles chantait/ C'était au temps où Bruxelles bruxellait."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234