Vrijdag 15/01/2021

'Nihoul medeplichtig aan ontvoering van Laetitia'

Tandengeknars op de persbanken, geeuwende advocaten. Frédéric Clément de Cléty die op zeker ogenblik namens de verdediging van Nihoul woest de zaal uitliep. Op dag 2 van de pleidooien waren Georges-Henri Beauthier en Jan Fermon, de advocaten van Laetitia, aan zet. Het werd een marathonpleidooi, met een heldere conclusie: 'Michel Nihoul is schuldig aan medeplichtigheid aan de ontvoering van Laetitia. Haar ontvoering is door hem betaald met in totaal vijfduizend xtc-pillen.'

Aarlen

Van onze verslaggever

Douglas De Coninck

Jean-Denis Lejeune en Louisa Albert, ouders van de vermoorde Julie, waren ervoor komen opdagen. Georges-Henri Beauthier en Jan Fermon konden de steun appreciëren. Voor de meeste deelnemers aan dit proces zijn zij de pispalen. Ze houden lange tussenkomsten, trekken zich niets aan van de taboes. Ze nemen genadeloos onderzoeksrechter Langlois en zijn speurders onder vuur en blijven stoïcijns bij de kritiek dat ze zich opwerpen als objectieve bondgenoten van Dutroux. Maar het frustrerende, voor velen, is dat niemand het dossier-Dutroux zo goed beheerst als zij. Laetitia zat er wat ziekjes bij, trots opkijkend naar de boomlange Beauthier naast haar. "Vonden jullie het goed?", vroeg ze enkele journalisten. Er kwam geen reactie.

"Wij zijn niet gekomen om anderen de les te spellen, reageerde Beauthier op het pro-Nihoul-pleidooi van Luc Savelkoul (advocaat van de moeder van Eefje). De Limburgse advocaat, die slechts een deel van de zittingen bijwoonde, gaf maandag toe het dossier "niet zo goed te hebben bestudeerd", maar Nihoul onschuldig te achten. "Mochten wij het dossier niet zo grondig hebben doorgenomen, dan zouden we ook niet zo ver gaan", aldus Beauthier. "Wij komen geen kritiek leveren op journalisten, parlementsleden of confraters. Wij geven u onze lezing van het dossier. De feiten, niets dan de feiten. Dat is onze taak niet, maar doordat anderen het niet deden, moeten we wel."

DE AUDI 80

De Brusselse strafpleiter overliep de hele reeks van tijdens het proces geopenbaarde onjuistheden in de rapporten van Langlois. De voedingsdeskundige die aantoonde dat Julie en Mélissa hun honderd dagen in het kinderhok nooit kunnen hebben overleefd. De precieze locatie van hun ontvoering. De vergeten sporen naar de rode Ford Fiesta. Het Blankenbergse Hotel Brazil. De club Le Carré Blanc, waar Langlois volgens een speurder weigerde een huiszoeking te verrichten "omdat hij zich niet wou wagen in het mierennest van de maffia in Charleroi". Beauthier somde rustig op, vooral inpikkend op die pistes waar de jury vragen over had gesteld. "Ik weet niet of Hélène Filée de waarheid sprak (getuige die Julie en Mélissa eind 1995 zegt te hebben gezien voor Le Carré Blanc, DDC). Misschien wel, misschien niet. Liever dan het uit te zoeken, zei de onderzoeksrechter: 'Dat past niet in mijn hypothese'. Een verband tussen de drugshandel binnen de bende-Dutroux en de kinderontvoeringen? Paste ook niet in zijn hypothese. Hier hebben believers de mis gelezen. Maar het zijn niet díé believers."

Jan Fermon legde de nadruk op de eerste verklaringen van Michel Lelièvre en Michelle Martin, kort na hun arrestatie. Lelièvre sprak in die tijd over "meisjes" die hij en Dutroux moesten aanvoeren voor "het netwerk van Nihoul". Martin zegt grosso modo hetzelfde, Nihoul - "een groot varken" - in verband brengend met meerdere ontvoeringen. "Martin legde uit dat haar man vaak belde met Nihoul, maar zich dan telkens afzonderde. Vandaag zegt men ons dat die gesprekken gingen over een te repareren auto."

Nadat die op 31 juli 1996 door de politie van de weg was gehaald, werd Nihouls Audi 80 op 11 augustus 1996 door Dutroux in Brussel bij takelfirma Radar opgehaald en afgeleverd bij een garagist in Fleurus, waarvan op het proces bleek dat hij geen garagist is, maar een drugshandelaar. "Over wat er aan die auto scheelde, heerst de tegenspraak", legde Beauthier uit. "Over wat eraan scheelde, zeggen alle verdachten wat anders. Wat we wel weten, is dat de nummerplaat al maanden verlopen was en dat Nihoul al zijn persoonlijke spullen uit de auto had gehaald en in een vuilniszak had gestopt. Op 10 augustus, daags na de ontvoering van Laetitia in Bertrix, zakte Lelièvre naar Brussel af om er bij Nihoul duizend xtc-pillen in ontvangst te nemen. We hebben hier die getuige gehad, Jean-Claude Coppin, die Lelièvre toen vergezelde. Nihoul was zogezegd in alle staten omdat hij al tien dagen zonder auto zat. Volgens Coppin werd helemaal niet gesproken over die auto, enkel over drugs. Die Audi is nooit gerepareerd. De xtc zat eerst verstopt in die Audi. Het hele verhaal over de 'dringende reparatie' is een constructie die achteraf onder de vier verdachten werd opgezet om al die telefoontjes tussen Dutroux en Nihoul in de periode rond de ontvoering van Laetitia te rechtvaardigen."

TELEFOONLIJSTEN

Nihoul werd op 8 augustus, daags voor de ontvoering van Laetitia, door diverse getuigen opgemerkt in Bertrix. Die datum is voor de verdediging van Laetitia cruciaal. Langlois hield altijd vol dat Dutroux en Lelièvre hun verkenningsrit op 6 en 7 augustus uitvoerden. Benoît Tinant, de student die de nummerplaat van de bestelwagen van Dutroux doorspeelde aan de politie en zo het startschot gaf tot de bevrijding van Sabine en Laetitia, zag die echter op donderdag 8 augustus om 12.50 uur. Op het proces getuigde Tinant dat het wel degelijk de achtste was (verschijningsdatum van zijn geliefkoosde tijdschrift), wat Langlois ook mocht beweren. De meeste Bertrix-getuigenissen over Nihoul concentreren zich ook rond 8 augustus. "U kunt uw twijfels hebben over sommige van die getuigenissen", sprak Fermon de jury toe, maar volgens hem kan over het geheel aan alibi's van Nihoul geen twijfel bestaan. "Alle versies die hij in de loop van het onderzoek opdiste, steeds weer nieuwe, zijn als een pudding in elkaar gezakt. De verhalen over schilderwerken die hij zou hebben uitgevoerd in een appartement, eerst in Linkebeek, daarna in Schaarbeek, werden alle doorprikt. Ze werden aangereikt door ex-advocaat Michel Vanderelst, veroordeeld voor betrokkenheid bij de ontvoering van oud-premier Paul Vanden Boeynants en partner van Nihoul bij het opzetten van allerlei frauduleuze constructies. Wat uiteindelijk restte, was een serie door Belgacom geregistreerde telefoongesprekken voor 8 augustus. Waarop Nihoul zei dat hij dan toch niet had geschilderd, maar in zijn kantoor had gezeten."

De lijstjes met telefonische communicaties vormden begin maart de ruggengraat van het betoog van Langlois. Nihoul kon die dag niet in Bertrix geweest zijn, heette het. Hij zat thuis te bellen. Het proces-Dutroux beleefde gisteren een van zijn sterkste momenten toen Fermon de lijst begon te overlopen. Nihouls flat in Sint-Gillis stond in verbinding met die van zijn ex-echtgenote Annie Bouty, één verdieping hoger. "Beide appartementen waren er één", zei Fermon. "Er liep een telefoonlijn waarmee men vanuit beide appartementen hetzelfde toestel kon gebruiken." Eén voor één overliep hij tijdstippen en bellers. "Om 9.33 uur belt ene Muteba op de lijn van Nihoul. Het is een cliënt van Bouty, die verklaart dat ze wel Bouty, maar nooit Nihoul aan de lijn kreeg. Om 10.34 uur belt ene Bastaert, ook iemand die zegt enkel Bouty te hebben gesproken." Daarna komt een opeenvolging van korte telefoontjes van Dutroux naar Nihoul (10.57 uur), Nihoul naar de Brusselse politie (11.05 uur), Nihoul naar Radar (11.07 uur) en Nihoul naar Dutroux (11.10 uur). "Hier is het wél Nihoul die belt", zei Fermon. "Maar daarna krijgen we opnieuw enkel Bouty-gebonden telefoontjes. Nihoul wordt vanaf 12.45 uur in Bertrix gezien. Er is vanaf 11.10 uur tijd genoeg. Niets laat toe te besluiten dat Nihoul in Brussel was."

XTC-PILLEN

Het liep al tegen vijven, en Beauthier kwam pas echt op dreef. Hij citeerde met een hoog stemmetje een passage uit het in 1998 verschenen boek van Michel Nihoul, waarin die zich erover beklaagde dat de speurders in Neufchâteau geloof hadden gehecht aan de verklaringen van Lelièvre over de 1.000 xtc-pillen. Vele jaren later bekende Nihoul dan toch de xtc-handel, bewerend dat hij opereerde als undercoveragent van de rijkswacht. "Zoals hij over alles loog, loog hij ook hierover. De rijkswachters uit Dinant, die hem zogezegd de opdracht gaven, kwamen collectief ontkennen dat ze daar wat van afwisten. Waarop de verdediging van Nihoul zei: 'Dat verhaal was een roman'. Moeten wij geloven dat Nihoul er in augustus 1996 bewust voor koos om maanden in de gevangenis te gaan zitten als verdachte in de meest besproken rechtszaak ooit, enkel omdat hij wou voorkomen dat een kleine drugsactie van de rijkswacht zou mislukken? Dat is te gek." Beauthier maakte een vergelijking. Dutroux' ex-klusjesman Claude Thirault kreeg ooit 100.000 à 150.000 frank aangeboden om te helpen een kind te schaken. "Dat bedrag benadert de groothandelswaarde van de duizend xtc-pillen die Nihoul daags na de ontvoering aan Lelièvre gaf. Na al die jaren is er geen enkele uitleg gekomen over die transactie. Wil men ons vertellen dat een junkie als Lelièvre 'later wel zou terugbetalen'? Komaan. Er is maar één plausibele verklaring voor die xtc. Dit was de betaling voor de ontvoering van Laetitia."

Jan Fermon weer. Met een zachtjes knikkende Laetitia naast zich herinnerde hij aan de flarden die zij opving van een telefoongesprek dat Dutroux voerde met "een Michel of een Jean-Michel", kort na haar ontvoering in het gruwelhuis in Marcinelle. "Ze hoorde Dutroux zeggen: 'ça a marché.' Er is in dit dossier slechts één persoon die zich Jean-Michel laat noemen. Op de Belgacom-lijsten zien we dat Dutroux op zondag 11 augustus om 13.57 uur naar Nihoul belt. Dat moet het tijdstip geweest zijn waarop Laetitia het gesprek afluisterde."

Er viel een stilte in de zaal toen Georges-Henri Beauthier tot een conclusie kwam: "Michel Nihoul is schuldig aan medeplichtigheid aan de ontvoering van Laetitia. Wij vragen u, leden van de jury, om net als bij de drie anderen 'ja' te antwoorden op alle schuldvragen. Wij vragen u niet te twijfelen en uw innerlijke overtuiging te laten spreken."

Kan het marathonpleidooi opwegen tegen de openlijke steun die Nihoul maandag nog kreeg van de familie Lambrecks? Als het aantal door juryleden genomen notities als indicatie kan tellen, lijken Beauthier en Fermon aan de winnende hand, al wordt 'twijfel' straks vast hét determinerende woord tijdens de beraadslagingen. "Ja, het is niet bewezen dat Nihoul in Bertrix wás", becommentarieerde Xavier Magnée (Dutroux) het pleidooi. "Maar leugens, valse alibi's... daar heeft nog nooit iemand wat bij gewonnen bij een jury." Vandaag houden namens het openbaar ministerie Jean-Baptiste Andries en Michel Bourlet hun pleidooien. Hoe zij tegen Nihoul aankijken, is inmiddels bekend.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234