Zaterdag 04/07/2020

Nieuwe gids voor reizigers die de wereld willen verbeteren

‘In Nederland zijn ze met tienduizend per jaar, in België met enkele duizenden’, zegt Marcel Gansevoort, globetrotter en auteur van Hoe word ik vrijwilliger in het buitenland?. Voluntoeristen reizen om te helpen. ‘Maatschappelijke betrokkenheid, dat is wat hen drijft.’

“Sommigen staan te trappelen om te vertrekken”, zegt Elke Hendrickx, woordvoerster van vzw VIA, de grootste organisatie in ons land als het op vrijwilligersreizen aankomt. “We bieden meer dan duizend reizen voor vrijwilligers aan. Dat gaat van helpen in een neushoornreservaat in Botswana tot een zomerkamp begeleiden in Groenland. De meeste belangstelling is er voor de avontuurlijke reizen die tot de verbeelding spreken, zoals de neushoorns bewaken of de kust van Vanuatu tegen cyclonen beschermen. Ook de vrijwilligersreizen die met festivals te maken hebben, zijn populair. Wie droomt er niet van om achter de schermen van een festival mee te draaien? Helpen schoonmaken en koken in een Spaans centrum voor drugsverslaafden, daar vinden we veel moeilijker kandidaten voor.”Met Via kun je zowel voor korte (een week) als lange tijd (een jaar) als vrijwilliger aan de slag in het buitenland. Hendrickx: “Voor onze korte reizen is er minder belangstelling, een evolutie die we al vijf jaar zien. Van degenen die op korte vrijwilligerstrip vertrekken, is twee derde overigens een vrouw. Voor onze langere verblijven - waarbij je zelf kiest wanneer en voor hoelang je vertrekt - zien we steeds meer kandidaten. Daarvoor zijn evenveel vrouwen als mannen vragende partij. Het gaat niet alleen over studenten die voor hun eerste job wat ervaring in het buitenland willen opdoen, maar ook almaar meer over mensen die al werken en een break willen. Meestal zijn het jonge mensen tussen twintig en dertig jaar.”Toch hoef je niet jong te zijn om de wereld al reizend te verbeteren. “Sommige projecten richten zich specifiek op dertigplussers, gezinnen met kinderen of zelfs senioren”, aldus Hendrickx. “Zo zoeken ze in Mongolië vijftigplussers om weeskinderen te helpen bij het onderhoud van hun groentetuin. In Vanuatu, waar je de koraalriffen en de kust mee kunt beschermen, vragen ze specifiek naar families met kinderen en dertigplussers.”

Werken én rondreizen

Meestal wordt het werk gecombineerd met een echte vakantie. “Eerst doen ze een week of iets langer aan vrijwilligerswerk, daarna beginnen ze rond te reizen”, zegt Marcel Gansevoort. “Je hebt ook reizigers die hun vrijwilligerswerk niet op voorhand plannen bij organisaties als VIA, maar die ter plekke beslissen om zich in te zetten voor een bepaald project. Zo zijn er in Costa Rica projecten om de schildpadden aan de kust te beschermen. Heel wat jongeren voelen zich daardoor aangetrokken.”Of er ook jongeren zijn die hun inzet voor de goede zaak gebruiken als argument om hun ouders de hele reis te laten sponsoren? “Daar heb ik nog niet van gehoord, al kan ik me wel voorstellen dat ouders daar gevoelig voor zijn”, vertelt Gansevoort. “En als dat zo is, komen ze het ons toch niet zeggen”, vult Elke Hendrickx van VIA aan. “Het is wel zo dat het geld kost: de vlucht en het transport moet de reiziger zelf betalen. Voor het vrijwilligerswerk betaal je ook een inschrijvingsgeld dat varieert van 120 tot 230 euro. Voor verre bestemmingen in arme landen wordt ter plaatse vaak een extra bijdrage gevraagd voor kost en inwoon. De non-profitorganisaties kunnen daar niet zomaar een mondje meer voeden.”

Basic

Hoe comfortabel logeer je eigenlijk als vrijwilliger? Hendrickx: “Vroeger noemden we onze vrijwilligersreizen werkkampen, maar dat hebben we veranderd in work@world. Die oude naam dekt de lading niet meer, want je verblijft zelden in tenten. Je logeert vaker in gemeenschapscentra of, voor de lange verblijven, bij mensen thuis. ‘Basic’ is het sleutelwoord om je verblijf te omschrijven: je hebt sanitair, je kunt er koken, maar luxueus is het niet. Alleen wie bij een gastgezin in Azië of Latijns-Amerika intrekt, heeft relatief veel comfort. De gastgezinnen behoren daar vaak tot de rijkere klasse.”Of er ook risico’s verbonden zijn aan een reis als vrijwilliger? “Je moet goed weten wat je kiest. Een project dat niet volledig bij je past, omdat het fysiek of emotioneel te zwaar is, kan tegenvallen”, waarschuwt Marcel Gansevoort. “De cultuurshock is groter voor wie als vrijwilliger reist dan voor de gewone toerist. Die laatste doet verschillende plaatsen aan, terwijl de vrijwilliger op één plek blijft en daar intensief samenleeft met de locals. Sommige vrijwilligers keren eerder terug dan gepland omdat de confrontatie met de armoede soms te groot is. Niet iedereen kan dat aan. Denk dus goed na over de vraag of je dieren of weeskinderen wilt helpen, in Europa wenst te blijven of naar Afrika wilt trekken...”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234